“Ζωή χωρίς όρια”

Συντάκτης: Αργύρης Παγαρτάνης

«Ζωή χωρίς όρια»Από το εξώφυλλο κιόλας μπορεί κανείς να καταλάβει πόσο ιδιαίτερο είναι το βιβλίο «Ζωή Χωρίς Ορια» του Νικ Βούιτσιτς. Στην ολόσωμη φωτογραφία του, πάντως, που δείχνει έναν άνθρωπο χωρίς χέρια και χωρίς πόδια, το μάτι του αναγνώστη αρνείται να «αναγνωρίσει» αυτά που λείπουν. Είναι τόσο λαμπερό το χαμόγελό του που εκεί στέκεσαι περισσότερο…

Στο «Ζωή Χωρίς Ορια» (εκδόσεις Εν Πλω) ο Βούιτσιτς δεν αφηγείται απλώς την παράξενη ζωή του. Κάθε σελίδα, μάλλον κάθε παράγραφος, δίνει κι ένα διαφορετικό νόημα, που χρειάζεται αρκετή ώρα για να το αποκρυπτογραφήσουμε και να το βάλουμε μέσα στην ψυχή μας. Γι’ αυτό ξεφεύγει από οτιδήποτε έχουμε διαβάσει ως τώρα για τέτοιες περιπτώσεις ανθρώπων με αναπηρία ή γενετικές ανωμαλίες. Ο Βούιτσιτς δεν πέφτει στην παγίδα απλά να μας παραθέσει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει καθημερινά στη ζωή του, πράγματα που οι περισσότεροι από εμάς όχι μόνο τα κάνουμε, αλλά δεν τους δίνουμε καν σημασία, για να μας δημιουργήσει την αίσθηση ότι πρέπει να είμαστε χαρούμενοι απλά και μόνο επειδή έχουμε την υγεία μας και την αρτιμέλειά μας. Αντίθετα, μας μαθαίνει πώς ο ίδιος μέσα από τις δεκάδες αντιξοότητες και δυσκολίες βρήκε το δικό του δρόμο προς την ευτυχία.

«Ζωή χωρίς όρια»Γεννημένος με τη σπάνια ασθένεια της φωκομέλειας (απουσία άκρων) ο Βούιτσιτς αντιμετώπισε την απόρριψη στην αρχή ακόμα και από τους ίδιους τους γονείς του. Προικισμένος με εξαιρετικά κοφτερό μυαλό, αλλά και αδάμαστη θέληση, όχι μόνο δεν το έβαλε κάτω, αλλά από μικρός χρησιμοποίησε τα μοναδικά δάχτυλα του σώματός του (δύο δάχτυλα στο αριστερό του πόδι) για να γράφει, να πληκτρολογεί, να απαντά στο τηλέφωνο, να βουρτσίζει τα δόντια του, να χτενίζει τα μαλλιά του, να πίνει νερό, ακόμα και να παίζει ντραμς, να ρίχνει μπαλάκια του τένις, ακόμα και να ξυρίζεται!

Σε ηλικία 17 ετών ο Νικ, ήδη αριστούχος μαθητής και μάλιστα σε κανονικό σχολείο, ξεκίνησε τον πρώτο του μη κερδοσκοπικό οργανισμό. Όταν πήρε το πτυχίο του (bachelor degree στα λογιστικά και οικονομικό σχεδιασμό) χρησιμοποίησε τη ρητορική του ευφράδεια για να δώσει μια σειρά από ομιλίες σχετικά με την αποδοχή των ατόμων με αναπηρία στις κοινωνίες. Η βαθιά του πίστη στο Θεό, όπως γράφει ο ίδιος, τον έχει βοηθήσει να βρει το αληθινό νόημα της ζωής και να μετατρέψει την αδυναμία του σε χάρισμα, που του επιτρέπει να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο και να γίνεται αποδεκτός από όλες τις κοινωνίες.

Ένα βιβλίο που μπορεί να στείλει στον καθένα μας διαφορετικά μηνύματα, ανάλογα με το πώς θα το διαβάσουμε. Δεν είναι, πάντως, μόνο μία αφήγηση για να … θαυμάσουμε τα επιτεύγματά του, αλλά και μια σειρά από δρόμους της ψυχής και του μυαλού, τους οποίους καλούμαστε να ακολουθήσουμε για να βρούμε καλύτερα τον εαυτό μας και το νόημα της ζωής.

Συντάκτης: Αργύρης Παγαρτάνης,

Influence:

Ο Αργύρης Παγαρτάνης είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε κάτω από έναν μεγάλο παγκόσμιο χάρτη…