Ζωή δίχως φίλους είναι μια ζωή δίχως νόημα

Συντάκτης: Σοφία Σανή, Κοινωνική λειτουργός

Έχετε άραγε αναρωτηθεί πώς θα ήταν η ζωή σας, οι μέρες ή τα χρόνια, δίχως φίλους; Πώς θα ήταν άραγε τούτος ο κόσμος δίχως την ανάπτυξη φιλικών δεσμών; Είναι άραγε, στη φύση του ανθρώπου η δημιουργία φιλικών σχέσεων ή μήπως όχι;

Οι θεμελιώδεις λίθοι της φιλίας

Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους μπορεί να μην μας συνδέουν δεσμοί εξ αίματος, αλλά   κάτι πιο βαθύ και ουσιαστικό, ένας φιλικός δεσμός: ένας δεσμός  που βασίζεται στην αγάπη, στην άνευ όρων αποδοχή, στην κατανόηση  και στη συντροφικότητα. Δεσμοί ισχυροί, τις περισσότερες φορές έναντι στο χρόνο, την απόσταση και  τις όποιες συγκρούσεις προκύπτουν.

Πρώτες παιδικές αναφορές

Ξεκινώντας από την παιδική ηλικία, έχουμε την ανάγκη να αναπτύξουμε φιλικούς δεσμούς και να συναναστραφούμε με άτομα που  έχουμε κοινά ενδιαφέροντα και παρόμοιο κώδικα επικοινωνίας. Άτομα που οι ίδιοι, από την προσχολική ακόμη ηλικία, επιλέγουμε να μας πλαισιώνουν και  να περνάμε χρόνο παρέα. Πόσες φορές ως παιδιά ακόμη, δεν επιλέξαμε κάποιον συνομήλικο, προκειμένου  να  περάσουμε μαζί το  υπόλοιπο της ημέρας, παίζοντας παιχνίδια και δημιουργώντας εμπειρίες ζωής;

Ζωή δίχως φίλους είναι μια ζωή δίχως νόημα

Η φιλία κατά τη περίοδο της εφηβείας

Κάπου όμως εκεί κατά την περίοδο της εφηβείας, η έννοια της φιλίας αρχίζει να επαναπροσδιορίζεται. Σαφώς και οι εφηβικές φιλίες θεμελιώνονται –και πρέπει να θεμελιώνονται– με τις αξίες του σεβασμού, της αποδοχής και της αγάπης που προαναφέρθηκαν. Κοινές εμπειρίες, κοινές ανησυχίες, κοινοί προβληματισμοί, κοινά όνειρα και αγώνες συνδέουν τους εφήβους. Θα τολμούσαμε να πούμε ότι κατά την εφηβική ηλικία, ο έφηβος βλέπει στο πρόσωπο του φίλου του, έναν ήρωα που με τις «υπερδυνάμεις» του , εξασφαλίζει την αποδοχή και την κατανόηση που τόσο πολύ επιζητά. Είναι ίσως ο φίλος για τον έφηβο, ο μοναδικός άνθρωπος που στ’ αλήθεια τον συναισθάνεται και μπορεί να  «μπει για λίγο στη θέση του».

Τα πάντα γύρω ξεθωριάζουν, οι γνήσιες φιλίες όμως, παραμένουν.

Καθώς όμως τα χρόνια περνάνε, κάποιες φιλίες φθείρονται και χάνονται μέσα στην πάροδο του χρόνου, ενώ άλλες αντιστέκονται με σθένος έναντι στις προκλήσεις. Είναι εκείνες οι φιλίες που όσα χρόνια και αν περάσουν, όσα χιλιόμετρα και αν χωρίζουν τους φίλους, οι σχέση τους μένουν ζωντανές και αναλλοίωτες. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν έρθει στη ζωή μας και έγιναν οικογένεια, φίλοι που ακόμη και εάν για λίγο χάσαμε την επικοινωνία, η κοινή πορεία   και η αμοιβαία αγάπη, μας ξανά έφεραν κοντά. Υπάρχουν φίλοι που έχουν γίνει συνοδοιπόροι στο ταξίδι της ζωής μας, φίλοι, που μας κρατάνε το χέρι στα δύσκολα, φίλοι που σκουπίζουν τα δάκρυά μας και φωτίζουν τις δύσκολες μέρες, φίλοι που ανοίγουν την αγκαλιά τους και μας χαρίζουν ένα γεμάτο θαλπωρή και αγάπη καταφύγιο. Φίλοι που όπως όλα δείχνουν, ήρθαν στη ζωή μας για να μείνουν.

Οι φιλικοί δεσμοί, λοιπόν, είναι ισχυροί και εξαιρετικά πολύτιμοι. Τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο σε τούτο τον κόσμο, δίχως την παρουσία των φίλων μας. Είναι αυτό που συχνά, αρκετοί από εμάς έχουμε ακούσει να ειπώνεται ότι δηλαδή, «οι φίλοι είναι οι οικογένεια που εμείς επιλέγουμε να έχουμε». Μια οικογένεια, που παρά το γεγονός ότι δεν μας συνδέουν δεσμοί αίματος, μας συνδέουν δεσμοί αγάπης, και όταν υπάρχει αγάπη, οι άνθρωποι ευδοκιμούν και δημιουργούν ιστορίες και εμπειρίες γεμάτες φως.

Συντάκτης: Σοφία Σανή, Κοινωνική λειτουργός

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.