Χρήστος Θηβαίος, ο αισθαντικός τραγουδοποιός

Συντάκτης: Δανάη Λιάκου

Χρήστος Θηβαίος, Ο αισθαντικός τραγουδοποιόςΜε τις νότες στριμωγμένες στις τσέπες του σαν το χώμα της πατρίδας των ξενιτεμένων ταξιδεύει στα σοκάκια της ψυχής του, αρπάζει με χειρουργική ακρίβεια εικόνες δυνατές και αποτυπώνει στο χαρτί όλο το φάσμα των συναισθημάτων. Είναι ο τραγουδοποιός που έρχεται αντιμέτωπος με τη δυσπρόσιτη κυρία της δημιουργίας, την φλερτάρει κι όταν αυτή του προκαλεί ταραχή, ξεπερνά τα όριά του, για να μας χαρίσει απλόχερα όμορφες μουσικές χέρι χέρι με αλλιώτικες σκέψεις. Ο Χρήστος Θηβαίος από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 και τους «Συνήθεις Υπόπτους» ξεχώρισε για το ιδιαίτερο μέταλλο της φωνής του αλλά και για τις μοναδικές θεατρικές του ερμηνείες που αυτομάτως προσδίδουν μια νέα πνοή σε κάθε τραγουδιστικό υλικό.

Παιδί των «μπουλουκιών»

Ο Χρήστος Θηβαίος γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1963 στην Αθήνα. Μεγάλωσε σε μια περιοδεύουσα μουσικοθεατρική οικογένεια με τον πατέρα του να έχει σπουδάσει νομικά αλλά να εξασκεί τον επάγγελμα του τενόρου και τη μητέρα, τον παππού και τη γιαγιά να σκαρφίζονται ακροβατικά για να διασκεδάσουν τον κόσμο στις παραστάσεις της ζωής τους. Ταξιδεύουν σε όλη την Ελλάδα, σε απομακρυσμένες περιοχές κουβαλώντας μάλιστα πάντα μία σόμπα για τις κρύες χειμωνιάτικες μέρες.

Μια βαλίτσα χωρούσε όλα τα όνειρα και όλη τη ζωή μιας μεγάλης οικογένειας. Οι διαφορετικοί άνθρωποι, τα ταξίδια, οι εναλασσόμενες εικόνες τοπίων και ζωής τον μαθαίνουν να μοιράζεται, να αγαπάει τους ανθρώπους και να μην φοβάται την άμεση επαφή μαζί τους. Το μικρόβιο της σκηνής μπήκε αθόρυβα στον οργανισμό του την ίδια στιγμή που η απαρχή και ο απόηχος της μαύρης επταετίας γράφουν μέσα του.

Χρήστος Θηβαίος, Ο αισθαντικός τραγουδοποιόςΘυμάται την παρέλαση των τανκς την 21η Απριλίου, όταν ο πατέρας του του ψιθύρισε: «Αυτό που βλέπεις δεν το καταλαβαίνεις, αλλά να θυμάσαι σ΄ όλη σου τη ζωή ότι είναι κακό.». Η αλλόκοτη γλύκα της γυναίκας του δικτάτορα, της οποίας σαν μικρό παιδί είχε κερδίσει τη συμπάθεια μαζί με τη δυνατή εικόνα της παράστασης που διακόπηκε απότομα σε κάποιο στρατόπεδο την ημέρα της 17ης Νοέμβρη, τα μάτια που έκαιγαν και το λαιμό που έτσουζε από τα δακρυγόνα, αποτέλεσαν τα σχολικά έδρανα που πάνω τους έμαθε την ιστορία από μέσα. Ήταν ο προμαχώνας της διαμόρφωσης της πολιτικής του θεώρησης στα πράγματα.

Συνεπής και αυτάρκης μέσα στα εφηβικά του όνειρα

Μετέρχεται πολλών επαγγελμάτων προκειμένου να αποκτήσει στην αγκαλιά του την αιώνια νόμιμη ερωμένη του, την κιθάρα. Ένας μαθητικός χορός και μια απρόσμενη εξέλιξη γίνεται η αφορμή, για να πάρει το βάπτισμα του πυρός τραγουδώντας για 3 ώρες επάνω στη σκηνή, έχοντας κάνει προετοιμασία μόνο σε 7 τραγούδια! Στα αυτιά του ηχούν μουσικές από τη ροκ όπερα, τους Pink Floyd, Queen, Μάνο Χατζιδάκη και άλλων. Θέλει να μάθει κάποτε να γράφει σαν τα ποιήματα του Jim Morrison. Η επιθυμία του αυτή τον οδηγεί στον λαβύρινθο της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, όπου σπουδάζει για 12 χρόνια, έχοντας μάλιστα καθηγητή τον Umberto Eco. Ανάμεσα σε 3 δουλειές και τις σπουδές του, η γνωριμία και η σύμπραξή του με Παλαιστίνιους και Εβραίους οργανοπαίχτες μαζί με την πρωτόγονη και λάγνα ομορφιά της παραδοσιακής ιταλικής μουσικής, τον σπρώχνουν πιο κοντά στο ελληνικό μουσικό στοιχείο που παλεύει να αναδείξει εκεί με κάθε τρόπο.

Χρήστος Θηβαίος, Ο αισθαντικός τραγουδοποιόςΤον γνωρίζουμε το 1994, όταν μαζί με τον Αλέκο Βασιλάτο και τον Τάσο Λώλη δημιουργούν τους Συνήθεις Υπόπτους. Μια ωραία συνωμοσία των φίλων του ευθύνεται για την παρουσίαση της παρθενικής ηχογράφησής του με τα τραγούδια από τις Αδέσποτες Μέρες στην Αρλέτα. Η απάντησή της στον έκπληκτο Θηβαίο που δεν γνώριζε τίποτα για το «σχέδιο» των φίλων του ήταν: « Παιδί μου, έχεις ταλέντο, αλλά δεν μ’ ενδιαφέρει. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι τι θα το κάνεις.». Ο ίδιος έχει πει πώς αυτή η στάση της τον ακολουθεί από τότε κάθως του ενέπνευσε συνέχεια και διάρκεια για ένα μέλλον που ήταν ηλικιακά άγουρος για να αντιμετωπίσει.

Με το συγκρότημα εξέδωσαν μαζί 2 δίσκους, ενώ από το 2000 ακολουθεί μια μοναχική διαδρομή μετρώντας στο ενεργητικό του 6 δίσκους με αρκετές συμμετοχές και σε δίσκους άλλων. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους δημιουργούς όπως οι Γιώργος Ανδρέου, Μάνος Ελευθερίου, Θάνος Μικρούτσικος, Οδυσσέας Ιωάννου και αρκετοί ακόμα. Τη σκηνή έχει μοιραστεί με καλλιτέχνες όπως οι Γιώργος Νταλάρας, Μαρία Φαραντούρη, Μάριος Φραγκούλης, Χάρις Αλεξίου, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Emilia Ottaviano και άλλοι.

Χρήστος Θηβαίος, Ο αισθαντικός τραγουδοποιόςΣτο μυστήριο τρένο της δημιουργίας

Με μια έντονη εκφραστικότητα ο Θηβαίος αφουγκράζεται το παρόν, θυμάται το παρελθόν και σκιαγραφεί το μέλλον κάτω από το πέπλο της δικής του ματιάς. Εκπέμπει έναν γλυκό ερωτισμό είτε γράφοντας σκαρώνοντας παρτιτούρες είτε ξετρυπώνοντας όμορφο ποιητικό λόγο, δηλώνοντας το πάθος του γι΄αυτό. Έχοντας μεγάλη αγάπη στις ξένες γλώσσες και σε κάθε είδους γλωσσικό ιδίωμα χρησιμοποιεί εξεχόντως ποιητικές εκφράσεις. Ο ίδιος λέει: «Δεν γράφω αν δεν διαβάσω και δεν συνθέτω αν δεν ακούσω.».

Χρήστος Θηβαίος, Ο αισθαντικός τραγουδοποιόςΠεριγράφει τον πόθο του ερωτευμένου άντρα που λαχταρά να βρεθεί στην γυναικεία αγκαλιά για να γευτεί το κορμί της με κάθε τίμημα , «Και στο διάβολο πουλάω τη ψυχή μου εγώ, για να βρεθώ απόψε τυλιγμένος στου κορμιού σου το βυθό…» και «Ας ήταν πνιγώ σαν μια σταγόνα μέσα στα χείλια σου εγώ..». Γράφει για τη γλύκα της γυναίκας του δικτάτορα Παπαδόπουλου που από κάτω κρύβει την κόψη του ξυραφιού που θα κόψει τα χείλη, το φασισμό, «Κάποια πατρίδα τα χείλη μου τα φίλησε φτηνά και με έσπρωξε γελώντας προς τη μάχη..».

Έχει σαν αρχή, ότι πίσω από κάθε διανόημα της σκέψης βρίσκεται πάντα μια υλική κίνηση, «Να ήμουν χρώμα ή χαλίκι, να ήμουν για λίγο της ψυχής σου χαρτζιλίκι..». Ρίχνει τα φωνητικά του βέλη και σημαδεύει τραγούδια με τις ερμηνείες του κάνοντάς τες αξεπέραστες όπως «Πόσο πολύ σ’ αγάπησα», «Δεν είμαι άλλος», «Θέλω τη μέρα που θα φύγεις» και άλλα.

«Είναι αυτό που κυνηγάει…»

Ο Θηβαίος ριζωμένος από τα μικράτα του στο καλλιτεχνικό χώρο κουβαλάει την αγωγή και την αρχοντιά του ολοκληρωμένου καλλιτέχνη. Αποτελεί μια ευγενική και γλυκιά παρουσία στο μουσικό καφενείο κατακτώντας επάξια και με απίστευτη σεμνότητα τη δική του θέση σ’ αυτό. Ο φίλος και συνεργάτης του, συνθέτης Γιώργος Ανδρέου, έχει πει για εκείνον: «Εκτιμώ το Χρήστο απεριόριστα. Είναι ερμηνευτής και stand up comedian ταυτόχρονα. Είναι ο επόμενος μετά το Σαββόπουλο. Ξεχωρίζει για την ψυχική του τοποθέτηση σ’ αυτό που κάνει επί σκηνής

Χρήστος Θηβαίος, Ο αισθαντικός τραγουδοποιόςΕίναι ένας άνθρωπος καλλιεργημένος που δουλεύει πολύ χωρίς καμία τάση επίδειξης, μονάχα μια επιθυμία μοιρασιάς της δικής του ψυχικής ανάγκης να εκφραστεί μέσα απο την μουσική. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδια. Ο ίδιος έχει δηλώσει πώς το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή του είναι οι άλλοι. Κάπως έτσι, εμπνεύστηκε και τον δίσκο του το 2003 «Μόνο νερό στη ρίζα.»

Μέσα στα ημισκότεινα και θολά τοπία της καινούργιας εποχής που ξημερώνει υπάρχουν υπάρχουν σχισμές που μπαίνουν δυνατές αχτίδες φωτός αποθώντας επιτακτικά το μαύρο χρώμα. Μία τέτοια αχτίδα είναι και ο Χρήστος Θηβαίος. Μας βάζει στον κόσμο του και μας ζητάει να ακούσουμε τον χτύπο από την καρδιά μας, για να χτίσουμε μαζί τη χαμένη πατρίδα μας. Δεν κάνει ταξίδια μακρινά, μόνο τριγυρνάει σε πέτρινους κήπους και αφήνει τα χρόνια του να ανθίζουν μες στην πέτρα…

Συντάκτης: Δανάη Λιάκου,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.