Υπεράναλυση: Όταν η ανάλυση φέρνει παράλυση

Το φαινόμενο «ανάλυση-παράλυση» περιγράφει ακριβώς αυτό που παθαίνουμε όταν αφηνόμαστε σε δαιδαλώδεις σκέψεις αναλύσεις οι οποίες στο τέλος πιο πολύ περιπλέκουν τα πράγματα παρά τα ξεδιαλύνουν. Πιάστε το κουβάρι της σκέψης σας με αυτοπεποίθηση  και μην επιτρέψετε στην ανάλυση να φέρει παράλυση.

Χαμένη αυτοπεποίθηση και αναλύσεις επί αναλύσεων

Όλοι κάποια στιγμή, έχουμε περάσει από το στάδιο αυτό, του να έχουμε πέσει στην παγίδα της υπερανάλυσης. Το «εγώ» μας αρκετές φορές έχει μια τάση να καταστρέφει  και τα πιο σωστά κριτήριά  μας. Χάνουμε την εμπιστοσύνη ακόμη και στον ίδιο μας τον εαυτό και  όταν μάλιστα πρέπει να πάρουμε μια απόφαση να έχουμε μια μόνιμη ανησυχία «πρέπει να αλλάξει αυτό η όχι; Να πάω τελικά εκεί η να παραμείνω εδώ που είμαι;» Με αποτέλεσμα να χάνουμε την γη κάτω από τα πόδια μας, κάθε φορά που πρέπει να καταλήξουμε σε κάποια συγκεκριμένη απόφαση.

Το άγχος και ο κίνδυνος να πιστέψουμε σε σενάρια επιστημονικής φαντασίας

Φυσικά ποιος από εμάς δεν φοβάται τις συνέπειες που θα έρθουν από μια δική μας απόφαση. Τις περισσότερες φορές είμαστε υπεύθυνοι για όσα μας συμβαίνουν αλλά και για τον πανικό που ίσως νιώσαμε μέχρι να καταλήξουμε κάπου. Από τη μια είναι και κάπως δικαιολογημένος  όταν έχουμε να λάβουμε σοβαρές αποφάσεις, από την άλλη όμως, εάν ξεπερνάει κάθε τα φυσιολογικά όρια δεν πρόκειται να φέρει τίποτα το αποδοτικό. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα χάσουμε το δρόμο και υπάρχει ο κίνδυνος να πιστέψουμε, λες κι ήταν πραγματικά, εκείνα τα σενάρια της φαντασίας, του φόβου και της σύγχυσής που έθρεψε ο νους μας όσο βρισκόμασταν υπό καθεστώς πανικού.

Λαμβάνω την απόφασή μου με θάρρος χωρίς να παραλύσω

Εκεί που όλα μοιάζουν αδιέξοδα και δίχως εναλλακτικές να που στεκόμαστε μπροστά στην «φοβισμένη» επιλογή, που δεν περιέχει κανένα ίχνος σοφίας νηφαλιότητας και σοφίας. Τότε ακριβώς ελλοχεύει ο κίνδυνος να γυρίσει όλη κατάσταση και να καταπιεί κι εμάς τους ίδιους παραλύοντάς μας. Οπότε όταν υπεραναλυω απλά καθυστερώ να αποφασίσω. Ας μην βρίσκουμε δικαιολογίες ότι έτσι επιδιώκουμε να καταλήξουμε σε αυτό που είναι το καλύτερο για εμάς και τους γύρω μας. Ναι, οι προθέσεις μας είναι ασφαλώς καλές, όμως αν δεν αναλωθούμε σε ατελείωτους διχασμούς και υπαναχωρήσεις από τη θέση Α στη Β, θα φθάσουμε πιο γρήγορα και με ασφάλεια σε ένα ξεκάθαρο συμπέρασμα. Ας μην αφήσουμε την υπερανάλυση να μας παραλύσει και να μας οδηγήσει ακόμα και σε εντελώς διαφορετικά μονοπάτια σκέψης από αυτά που θα θέλαμε.

Συντάκτης: Δέσποινα Γρηγοριάδη,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.