Τον έβαλα στο βάθρο και έπεσε. Μαζί έπεσα κι εγώ!

Συντάκτης: Θώμη Μπαλτσαβιά

Διόλου παράξενο δεν είναι και έχει τύχει σε όλους μας, να έχουμε ψηλά ένα άτομο, να το εκτιμούμε ή να το θαυμάζουμε τόσο που συν τα αισθήματα αγάπης, να το τοποθετούμε σε κάποιο βάθρο. Διόλου απίθανο επίσης η ενδεχόμενη πτώση του από κει…κι αυτό είναι μια από τις άσχημες στιγμές για εμάς και για κείνο το άτομο ίσως. Υπάρχουν αιτίες που δικαιολογούν την ανάβαση αυτή μα και την πτώση… κι αυτό θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε παρακάτω.

Η... τοποθέτηση

Γνωρίζοντας κάποιον άνθρωπο σχηματίζουμε κάποια γνώμη για αυτόν που στη συνέχεια με τον καιρό ενδυναμώνεται και σε άμεση συνάρτηση με τα συναισθήματα τα οποία γεννιούνται, τον τοποθετούμε μέσα μας, μα και στα μάτια μας, σε ανάλογη θέση. Έτσι, πολύ συχνά τον ανεβάζουμε τόσο ψηλά κι αυτό βεβαίως δε σημαίνει ότι του πρέπει κιόλας.

Είναι ωστόσο όμορφο όπως και να’χει να συμβαίνει αυτό, διότι σε βοηθά να έχεις μια υπέροχη ανθρώπινη σχέση με αυτόν τον άνθρωπο και να θέλεις να είσαι στη ζωή του, προσπαθώντας γι’αυτό επίσης. Από την άλλη μεριά οφείλεις να γνωρίζεις πως αυτό δεν αποτελεί μονιμότητα ή μια πραγματικότητα, συνεπώς ανά πάσα στιγμή τα δεδομένα ανατρέπονται.

Η τοποθέτηση ατόμου στα μάτια μας τόσο ψηλά ωσάν να’ναι σε κάποιο είδος βάθρου, είναι φυσιολογική πράξη κι επίσης άσχετη από ηλικίες ή άλλους παράγοντες. Προφανώς είναι μια ορμέμφυτη ανάγκη. Το… τιμώμενο πρόσωπο βέβαια καμιά φορά γνωρίζει την ανάβασή του αυτή, μα όχι πάντα. Το πως νιώθει γνωρίζοντάς το ή πως θα πράξει αναλογικά, έχει να κάνει επίσης με αρκετές παραμέτρους όπως παιδεία, αισθήματα προς εμάς ή ακόμη και βιώματα. Υπάρχει περίπτωση να νιώσει περηφάνια και χαρά και να κάνει ό,τι δύναται για να του αξίζει το βάθρο του και να μην σε απογοητεύσει. Υπάρχει και η περίπτωση να το εκμεταλλευτεί δεόντως όμως, θεωρώντας εσένα κι ό,τι εμπεριέχει το πακέτο… δεδομένα. Συνεπώς νιώθει «θεοποιημένο» ή έστω με μόνιμη άφεση αμαρτιών. Το μόνο σίγουρο είναι πως είναι τιμή μα κι ευθύνη το να σε τοποθετήσει κάποιος εκεί ψηλά κι αν μη τι άλλο, θα πρέπει να το εκτιμήσεις και να το σεβαστείς τουλάχιστον, μην πληγώνοντας εσκεμμένα.

Η …πτώση

Μακάρι να μην βιώναμε και να μην χρειαζόταν καν να μιλήσουμε για την πτώση από το βάθρο, η οποία είναι εντέλει πολύ πιθανή, άσχημη και ποτέ ανώδυνη. Ίσως μάλιστα είναι τόσο ανεπιθύμητη που την καθυστερούμε όσο μπορούμε κλείνοντας τα μάτια σε εμφανή κι απαράδεκτα πράγματα, δείχνοντας ανεπίτρεπτη ανοχή και εξαντλώντας περιθώρια προσφοράς ευκαιριών.

Η ανάβαση γίνεται ενίοτε αργά μα η πτώση σαν έρθει η ώρα, δεν έχει τέτοια δυνατότητα. Είναι πάντα ακαριαία και το γκρέμισμα δεν έχει φρένα. Συμβαίνει και απροειδοποίητα και ούτε καν εμείς μπορούμε να το αναβάλλουμε. Συμβαίνει επειδή πρέπει να πέσει από κει «το αντικείμενο του βάθρου», αφού μάλλον ο ίδιος δεν φρόντισε να κρατηθεί εκεί με τη συμπεριφορά του και την ποιότητά του ως άνθρωπος.

Συμβαίνει επειδή δεν μας τελείωσε η ανάγκη να θαυμάζουμε μήτε η αγάπη, αλλά απομυθοποίηκαν όλα. Όταν λοιπόν έρθει τούτη η ώρα, αισθάνόμαστε ίσως ανόητοι ή θύματα, μα δεν ωφελεί η αυτολύπηση.

  • Είναι στιγμή να δεις την αλήθεια κατάματα κι ας πονάς και να καταλάβεις εν πρώτοις, ενώ έχεις υποχρέωση στον εαυτό σου να διδαχτείς, να διορθωθείς και να σώσεις την ψυχή και την αξιοπρέπειά σου αφού τα υπόλοιπα τα έχασες.

  • Ίσως φταις…ίσως κι όχι, μα σημασία έχει το αποτέλεσμα το οποίο πρέπει να δεχτείς. Δεν είναι εύκολο να πέσει στα μάτια σου κάποιος ως προς τη διαχείρηση και δεν βοηθά να επιρρίψεις αλλού ευθύνες, ενώ ξέρεις ότι είναι δικές σου επίσης ως προς ένα μεγάλο ποσοστό.

  • Απογοητεύεσαι , προδίδεσαι, πικραίνεσαι και οργίζεσαι. Άσχετα με τα συναισθήματα που ακόμη έχει,ς διότι αυτά δεν πεθαίνουν όποτε θέλουμε εμείς, δεν μπορείς να δεις με τον ίδιο τρόπο ή ακόμη και να υπάρξεις με αυτόν τον άνθρωπο.

  • Η όποια απόπειρα επιπρόσθετα να το κρύψεις θα πέσει στο κενό και μην ξεγελιέσαι ότι σηκώνει μπάλωμα αυτή η υπόθεση.

Το να προσέξεις ποιον ή σε ποια χρονική στιγμή θα τοποθετήσεις σε βάθρο, δεν είναι ταλέντο, μήτε γνώση. Απλά είναι ωριμότητα, σωστή εκτίμηση και χρήση της λογικής εκτός από αισθηματική εξάρτηση, εμπειρία ή ακόμη κι ένστικτο. Είναι υπόθεση ορθής αξιολόγησης των βιωμάτων σου ως τώρα μα κι εμπιστοσύνης στον εαυτό σου. Είναι θέμα να έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου όλα τα ενδεχόμενα κι όλα τα δεδομένα.

Συντάκτης: Θώμη Μπαλτσαβιά,

Influence:

Η ιδιότητα που προσδίδω στον εαυτό μου είναι συγγραφέας επειδή αυτό κάνω από τότε που με θυμάμαι ως παιδί…