Το σύνδρομο του παγωμένου ώμου

Συντάκτης: Ευαγγελία Μποζαντζόγλου

Τι είναι το σύνδρομο του παγωμένου ώμου; Ποιοι είναι οι παράγοντες που το προκαλούν και πώς αντιμετωπίζεται; 

Τι είναι;

Το σύνδρομο παγωμένου ώμου αφορά ένα σύνολο συμπτωμάτων που χαρακτηρίζουν κατά βάση την πλήρη αδυναμία κίνησης του ώμου. Ο ώμος είναι μια σφαιρική άρθρωση και η απώλεια κινήσεων της άρθρωσης αυτής προς όλες τις κατευθύνσεις χαρακτηρίζει το σύνδρομο παγωμένου ώμου (ΣΠΩ).

Σπάνια η δυσκαμψία εγκαθίσταται χωρίς πόνο. Συχνά επίσης εμφανίζεται μετά από ενδαρθρικό τραυματισμό του ώμου, ή και από κρίσεις περιαρθρίτιδας. Συνήθως ο πόνος είναι πιο έντονος τη νύχτα. Μπορεί να συνυπάρχει παγωμένος ώμος ταυτόχρονα με ασβεστοποιό περιαρθρίτιδα και υπακρωμιακή προστριβή.

Αίτια 

Κατά την ανάπτυξη της πάθησης, ο αρθρικός θύλακος και οι σύνδεσμοι, παθαίνουν φλεγμονή, που έχει ως αποτέλεσμα, να αναπτύσσεται πάχυνση του θυλάκου και η άρθρωση «κλείνει». Έτσι ο ώμος δυσκολεύεται να κινηθεί στο μεγάλο εύρος κινήσεων. Για να γίνει αυτό περισσότερο απλό και κατανοητό, είναι σαν να φοράμε στενά και βαριά ρούχα, που μας δυσκολεύουν στις κινήσεις. Στις λεγόμενες «ιδιοπαθείς» περιπτώσεις δεν ανευρίσκεται σαφές αίτιο της πάθησης. Αντίθετα, στις δευτεροπαθείς, υπάρχει κάποια αιτία, όπως κάκωση ή χειρουργική επέμβαση στην περιοχή του ώμου.

Εξέταση 

Η κλινική εξέταση και η καλή λήψη του ιστορικού αποτελούν τη βάση της διάγνωσης για την πάθηση. Εξετάσεις όπως οι ακτινογραφίες, αξονική και μαγνητική τομογραφία είναι σημαντικές στη διαγνωστική προσέγγιση. Οι μικροβιολογικές εξετάσεις υποβοηθούν για τον καθορισμό συνοδών νοσημάτων όπως ο διαβήτης, ο υπερθυρεοειδισμός ή η ύπαρξη φλεγμονής μικροβιακής αιτιολογίας.

Θεραπεία 

Αρχικά πρέπει να εφαρμόζεται η συντηρητική αγωγή με αντιφλεγμονώδη μη στεροειδή και παράλληλα φυσικοθεραπεία. Η τοποθέτηση παγοκύστης στον ώμο σε τακτά χρονικά διαστήματα συμβάλλει σημαντικά στο καλό αποτέλεσμα της συντηρητικής αγωγής περιορίζοντας τη φλεγμονή. 

Σε σοβαρές καταστάσεις η χειρουργική θεραπεία με κινητοποίηση υπό νάρκωση της τοπικής ωμικής άρθρωσης είναι η πρώτη προσέγγιση. Ακολούθως με ανοιχτή επέμβαση ή με αρθροσκοπική προσπέλαση πραγματοποιείται η λύση των συμφύσεων και η κινητοποίηση του ώμου.

Πρόληψη 

Η έγκαιρη προσέλευση στον ειδικό ιατρό και η εφαρμογή καταρχήν των συντηρητικών μέτρων χωρίς απόκλιση θα προφυλάξουν τον ασθενή από περαιτέρω χειρουργική επέμβαση.

Συντάκτης: Ευαγγελία Μποζαντζόγλου,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.