Το Νόμπελ Λογοτεχνίας είναι φέτος γυναικεία υπόθεση

Συντάκτης: Ευφροσύνη Σπύρου

Η τιμητική διάκριση του Νόμπελ Λογοτεχνίας είχε φέτος άρωμα γυναίκας. Το βραβείο απονεμήθηκε στην Γαλλίδα συγγραφέα Ανί Ερνό. Μία λογοτέχνιδα, η οποία μέσα από το συγγραφικό της έργο καταπιάνεται με τα ζητήματα των ανισοτήτων, του φύλου, της τάξης και της γλώσσας.

«Το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το 2022 απονέμεται στη Γαλλίδα συγγραφέα Ανί Ερνό για το θάρρος και την κλινική ακρίβεια με την οποία αποκαλύπτει τις ρίζες, την αποξένωση και τους συλλογικούς περιορισμούς της προσωπικής μνήμης» – Σουηδική Ακαδημία.

Τα πρώτα χρόνια

Η Ανί Ερνό γεννήθηκε στη Λιλμπόν της Γαλλίας το 1940 και μεγάλωσε στο Ίβετοτ της Νορμανδίας. Οι γονείς της είχαν ένα καφενείο- παντοπωλείο στην πόλη, όπου πέρασε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια. Σπούδασε Παιδαγωγικά στα Πανεπιστήμια της Ρουέν και του Μπορντό.

Εν συνεχεία, εργάστηκε ως δασκάλα σε διάφορα σχολεία, έως ότου εντάχθηκε στο Εθνικό Κέντρο για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Στον κόσμο της μυθοπλασίας εισήλθε το 1974, με το έργο «Les Armoires vides». Ενώ, το 2019 ήταν υποψήφια για το διεθνές βραβείο Booker.

Η Δημιουργική πορεία

Το πλούσιο πεζογραφικό της έργο διαπνέεται από περιστατικά της προσωπικής της ζωής, από βιώματα και εμπειρίες που τη σημάδεψαν. Στη συγγραφική της πορεία, ξεχωριστή θέση κατέχει η αυτοβιογραφία της, με τίτλο «Τα Χρόνια» (2008).

Η Ανί Ερνό είναι από τους ελάχιστους Γάλλους συγγραφείς, που υπερβαίνει τα σύνορα της χώρας της, καθώς διαβάζεται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και έχει κατορθώσει να διαπεράσει το φαινομενικά «άκαμπτο», για κάθε μη Αγγλοσάξονα δημιουργό, αμερικάνικο εκδοτικό λόμπι και αναγνωστικό κοινό. Σε αυτό συνέβαλε κατά κάποιον τρόπο, η τόλμη της να διαποτίσει το λογοτεχνικό της έργο, με την φιλοσοφία των κινημάτων για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το ύφος που ξεχωρίζει

Ο αυτοβιογραφικός λογοτεχνικός της κόσμος δεν περιορίζεται στην αναδιήγηση του πρώτου προσώπου, του «Εγώ», αλλά προβαίνει στην παρατήρηση του εαυτού, μετατρέποντάς το σε τρίτο πρόσωπο, «Αυτή» και κατόπιν γενικεύοντάς το σε «Εμείς». Κοντολογίς, το βίωμά της είναι τελικά κοινό και σημαδεύεται από ορόσημα της ποπ κουλτούρας όπως: τραγούδια, ταινίες, προϊόντα, τεχνολογίες, δημόσια πρόσωπα, πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα. Το είδος αυτό, το ονομάζει, «autobiographie impersonnelle», δηλαδή «διαπροσωπική αυτοβιογραφία».

Συνοψίζοντας, η Αρνό μέσα από την αντικειμενική καταγραφή γεγονότων και καταστάσεων προσπαθεί να διερευνήσει και να κατανοήσει τις υπαρξιακές συγκρούσεις, τη σεξουαλικότητα, τις ταυτότητες και την εξελικτική μεταβολή του ανθρωπολογικού μοντέλου, από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έως τις αρχές του 21ου αιώνα.

Σύμφωνα με τον Άντερς Όλσον, πρόεδρο της επιτροπής των βραβείων Νόμπελ: «η γραφή της είναι ασυμβίβαστη, γράφει σε απλή γλώσσα, καθαρή, και, όταν αποκαλύπτει με πολύ θάρρος και κλινική ακρίβεια, τις αγωνίες και την εμπειρία των ταξικών ανισοτήτων, καθώς περιγράφει την ντροπή, την ταπείνωση, τη ζήλια ή την ανικανότητα να δεις ποιος είσαι, πετυχαίνει κάτι αξιοθαύμαστο και διαρκές».

Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα εξής έργα της: «Ο Τόπος» (2019), «Μία Γυναίκα» (2020) «Τα Χρόνια» (2021) και «Το Γεγονός» (2022), από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Συντάκτης: Ευφροσύνη Σπύρου,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.