Το μεγαλύτερο λάθος που μπορείς να κάνεις ως γονιός είναι να συγκρίνεις τα παιδιά σου

Μια πολύ συχνή συνήθεια που έχουμε οι γονείς, και γενικά οι άνθρωποι, είναι να συγκρίνουμε άλλους ανθρώπους και τις ζωές τους. Στο τέλος της ημέρας όμως, αυτή η συνήθεια μπορεί να καταρρακώσει την αυτοεκτίμηση των παιδιών και να δημιουργήσει πολλά αρνητικά συναισθήματα.

Η παγίδα της σύγκρισης

Πολλοί γονείς παραδέχονται με ειλικρίνεια ότι έχουν πέσει στην παγίδα της σύγκρισης. Και παρόλο που λένε ότι δεν θα το κάνουν, το επαναλαμβάνουν. Συνήθως, οι συγκρίσεις γίνονται ασυναίσθητα, αυθόρμητα, ακόμη και από τους ίδιους τους γονείς.

Άλλες φορές, πάλι, γίνονται σκόπιμα, θεωρώντας πώς αν φέρεις στο παιδί ως παράδειγμα (και όχι ως σύγκριση, θεωρούν) ένα άλλο παιδί με καλύτερες επιδόσεις, καλύτερη συμπεριφορά, πιο ψηλό, πιο παχύ και πάει λέγοντας, θα αποτελέσει πηγή έμπνευσης. Και καλά η σύγκριση, θα ξυπνήσει τον εγωισμό μέσα στο παιδί σου, και θα θελήσει να ξεπεράσει, να γίνει καλύτερο από το πρότυπο του γονέα του, από το λαμπρό παράδειγμα το παιδί του άλλου ή ο/η αδελφός/ή του. Είναι, όμως, έτσι; 

Η σύγκριση, ακόμα και όταν δεν το συνειδητοποιούμε, εμπεριέχει υποτίμηση και βλάπτει την αυτοεκτίμηση του ατόμου. Ακόμα και αν έχουμε τις καλύτερες προθέσεις, ακόμα και αν πιστεύουμε πως η σύγκριση θα αποτελέσει κίνητρο για καλύτερες επιδόσεις στο μέλλον, στην πραγματικότητα λειτουργεί αποθαρρυντικά αντί να ενθαρρύνει.

Το παιδί χρειάζεται από εσένα, ενθάρρυνση όχι σύγκριση. Χρειάζεται να ενισχύσεις τις δεξιότητές του, να το βοηθήσεις να αναπτύξει τις ικανότητές του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Τι είναι οι δεξιότητες ζωής και σε τι μας χρησιμεύουν;

Όποιες και αν είναι αυτές. Ακόμη και αν δεν σου αρέσουν. Εξάλλου, ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός. Δεν γίνεται να μοιάζει με κανέναν. Μην το συγκρίνεις, απλά βοήθησέ το!

Τι μπορείς να κάνεις ως γονιός

• Οι γονείς θα πρέπει να θυμούνται πως το κάθε παιδί αναπτύσσεται με διαφορετικούς ρυθμούς. Υπάρχουν παιδιά που αναπτύσσονται νωρίτερα, άλλα αργότερα και κάποια με πιο σταθερό ρυθμό καθώς μεγαλώνουν. Όταν οι γονείς συγκρίνουν τις επιδόσεις και τα αποτελέσματα των παιδιών τους, μπορεί να διαμορφώσουν μία εικόνα που να μην είναι και τόσο ρεαλιστική.

• Οι γονείς θα πρέπει να δίνουν έμφαση και να έχουν ως σημείο αναφοράς την προσπάθεια και την πρόοδο που κάνει το παιδί τους. Για παράδειγμα, «Τα γράμματά σου είναι πολύ καλύτερα από χτες ή από των προηγούμενων ημερών!», «Έχεις κάνει μεγάλη βελτίωση τις τελευταίες μέρες ή βδομάδες στον τρόπο που οργανώνεις τα πράγματά σου!»
• Οι γονείς θα πρέπει να θυμούνται πως τα παιδιά όπως και οι μεγάλοι, έχουν διαφορετικές κλίσεις, ενδιαφέροντα, δυνατά και αδύναμα σημεία. Από το να συγκρίνουν οι γονείς τα παιδιά, είναι προτιμότερο να τα βοηθήσουν να βρουν τις ικανότητες και τα ενδιαφέροντά τους. Μπορεί, για παράδειγμα, ένα παιδί να μην είναι πολύ καλό στο ποδόσφαιρο όπως είναι το παιδί του γείτονα ή ο μεγαλύτερος αδελφός του, αλλά μπορεί να είναι πολύ καλό στη ζωγραφική. Οι γονείς θα πρέπει να αναγνωρίζουν πως τα δυνατά σημεία ή τα ενδιαφέροντα του παιδιού τους, μπορεί να είναι τελείως διαφορετικά από αυτά των φίλων ή των αδελφών τους.
• Πρέπει οι προσδοκίες που έχουν οι γονείς από τα παιδιά τους να είναι ρεαλιστικές. Όλοι οι γονείς έχουν όνειρα για τα παιδιά τους, αλλά αυτά δεν μπορεί να μην είναι σύμφωνα με τα ταλέντα και τα ενδιαφέροντα των παιδιών. Αν για παράδειγμα οι προσδοκίες των γονιών είναι πολύ υψηλές, το παιδί είναι πολύ πιθανό να οδηγηθεί στην παραίτηση.

• Για να βοηθήσουν οι γονείς το παιδί, θα πρέπει να θυμούνται πως τα παιδιά δεν τρέχουν σε αγώνα ταχύτητας στην ομιλία, στην ανάγνωση, στη γραφή, στα μαθηματικά ή σε οτιδήποτε άλλο. Το κάθε παιδί είναι μοναδικό και του αξίζει να προοδεύσει με το δικό του ρυθμό. Οι γονείς θα πρέπει να είναι περήφανοι για τις επιδόσεις τους και την προσπάθειά τους στο σχολείο, στα αθλήματα και στις άλλες δραστηριότητες. Να γιορτάζουν μαζί τα πρώτα τους βήματα και τις μεγάλες τους στιγμές.

Συντάκτης: Ευαγγελία Μποζαντζόγλου,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.