Πώς αναγνωρίζουμε τις διαφορές μεταξύ μιας σχέσης περιστασιακής και μιας σοβαρής; Ας δούμε πού ανιχνεύουμε τις ενδείξεις και αν μπορούμε …
Το μεγάλο στοίχημα μιας μακροχρόνιας σχέσης
Πολλοί άνθρωποι αναζητούν τη συντροφικότητα με στόχο, μέσω αυτής, να ευτυχήσουν. Επιθυμούν στις σχέσεις τους τη διάρκεια, την προοπτική, το «μαζί». Και η αρχή, αν και ενέχει, προφανώς, τις δικές της δυσκολίες, έχει και κάποιες ευκολίες. Όπως, τον ενθουσιασμό, το «καινούριο», την πρόκληση. Η διαχείριση της έλλειψης όλων αυτών με το πέρασμα του χρόνου είναι, όμως, μια άλλη, ξεχωριστή πρόκληση.
Τί συμβαίνει, όμως, και ενώ στην αρχή της γνωριμίας είμαστε ενθουσιασμένοι σε λίγο καιρό ο ενθουσιασμός ξεφουσκώνει και στη θέση του φουσκώνει η απογοήτευση, η βαρεμάρα και η τάση φυγής;
Η αναζήτηση ερωτικού συντρόφου είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες και προκλητικές δραστηριότητες στη ζωή.
Έρευνες δηλώνουν ότι χρειάζεται μόλις 1/5 του δευτερολέπτου για να ενεργοποιηθούν στον εγκέφαλό μας οι χημικές διεργασίες που μας προκαλούν ευφορία, όταν κοιτάζουμε αυτόν/ήν για τον/την οποίο/α χτυπά η καρδιά μας.
Τη στιγμή που ο έρωτας «χτυπήσει την πόρτα» έχει διαπιστωθεί ότι εμπλέκονται 12 διαφορετικά σημεία του εγκεφάλου τα οποία απελευθερώνουν ένα κοκτέιλ νευροδιαβιβαστών σε ολόκληρο τον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένης της σεροτονίνης και της ντοπαμίνης.
Και, αισίως, περνούμε από το στάδιο της γνωριμίας στο στάδιο της βαθμιαίας οικειότητας. Ξεκινά μία πολλά υποσχόμενη σχέση, με αμοιβαία έλξη, αμοιβαία διάθεση για συμπόρευση και αμοιβαία διάθεση για μοίρασμα.
Το διάστημα των πρώτων 3 μηνών παίζει καθοριστικό ρόλο, βάσει μελετών, στο αν η σχέση αυτή θα μακροημερεύσει. Καθώς μετά τους 3 μήνες, ξεκινά η αυτόματη και ασυνείδητη ανίχνευση στοιχείων που δεν μας ικανοποιούν στο έτερο ήμισυ.
Τί μπορούμε να κάνουμε κατά την πορεία της γνωριμίας ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες μίας αρμονικής και με διάρκεια σχέσης;
- Βλέπουμε τον ενδιαφερόμενο όπως ακριβώς είναι. Δεν τον φανταζόμαστε με άλλα ρούχα, άλλα μαλλιά και άλλη μύτη.
Όσο και να σας φαίνεται περίεργο ο εγκέφαλός μας, εξαιτίας της έντονης επιθυμίας μας να σχετιστούμε, έχει την τάση ή να εξιδανικεύει αυτό που βλέπει ή να εντοπίζει στοιχεία που αν αλλάξουν θα ταιριάζουν τέλεια με την εικόνα που έχουμε πλάσει στο μυαλό μας.
- Γνωρίζουμε εκ των προτέρων τι είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε σε μία σχέση καθώς και τι ζητούμε από μία σχέση.
Οι σχέσεις είναι «δούναι και λαβείν» και όχι «πάρε-δώσε». Προκειμένου η σχέση μας να χτιστεί σε γερά θεμέλια χρειάζεται αυτογνωσία.
- Γνωστοποιούμε (αρχικά στον εαυτό μας) είναι οι προτεραιότητές μας την συγκεκριμένη περίοδο τις οποίες και γνωστοποιούμε.
Πόσο χρόνο έχουμε την δυνατότητα να αφιερώσουμε σε ένα καινούργιο άνθρωπο που εισέρχεται στη ζωή μας;
- Πώς επικοινωνούμε τις στιγμές της συνεύρεσής μας;
Υπάρχουν κοινά θέματα ενδιαφέροντος προς συζήτηση εκτός από τον καιρό;
- Υπάρχει το στοιχείο του χιούμορ και του αυτοσαρκασμού;
Γνωρίζοντας τον εαυτό μας γνωρίζουμε και τις ατέλειές μας, τις οποίες τις έχουμε αναγνωρίσει, τις έχουμε αποδεχτεί και με χιούμορ και αίσθηση αυτοσαρκασμού αναφερόμαστε σε αυτές.
Όπως καταλαβαίνουμε γνωρίζοντας «εμάς» αυξάνουμε τις πιθανότητες να ελκύσουμε την ανάλογη προσωπικότητα.
Η εμφάνιση σαφώς παίζει ρόλο στο πρώτο επίπεδο της έλξης, όμως δεν είναι αρκετή όταν επιθυμούμε μία σχέση με διάρκεια και προοπτική.
Η επικοινωνία που αναπτύσσεται, η διάθεση του «μαζί» και η βαθιά γνώση του εαυτού μας είναι παράμετροι που υποστηρίζουν την ποιότητα και την διάρκεια της σχέσης.
