«Το φιλάκι στο χέρι» Ένα βιβλίο για την αγάπη της μητέρας για το παιδί της

Κάθε παιδάκι, όταν πρέπει να αφήσει για πρώτη φορά το σπίτι του, και να πάει στο σχολείο, κατακλύζεται από συναισθήματα άρνησης, στεναχώριας, ακόμα και θυμού. Ωστόσο, μέσα απ’ αυτή την ιστορία, η μαμά του Τσέστερ, δείχνει πως ένα «φιλάκι στο χέρι», μπορεί όλα να τα αλλάξει.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ο Τσέστερ το ρακούν φοβάται να πάει σχολείο. Και τότε η μαμά επιστρατεύει λίγη από τη μητρική μαγεία, του φιλά το χέρι και του λέει ότι όποτε του λείπει η σπιτική αγάπη, να φιλά το χέρι του ακριβώς εκεί που το φίλησε η μαμά…

Η κυρία Ρακούν πήρε τον Τσέστερ από το χέρι, πλησίασε τη μουσούδα του στο αυτί του: “Μερικές φορές όλοι πρέπει να κάνουμε κάποια πράγματα που δεν θέλουμε, ακόμα κι αν μας φαίνονται παράξενα και κάπως τρομακτικά στην αρχή. Αλλά θα δεις… θα σου αρέσει πολύ το σχολείο όταν αρχίσεις“, του είπε ευγενικά.

Ο Τσέστερ ένιωσε το φιλί της μητέρας του να περνάει μέσα από την παλάμη του, να φτάνει στους ώμους του κι από εκεί να μπαίνει στην καρδιά του. Μια γλυκιά ζεστασιά απλώθηκε στο πρόσωπο του.

Η κυρία Ρακούν χαμογέλασε. “Τώρα…”, είπε στον Τσέστερ. “Όποια στιγμή νιώσεις μοναξιά και χρειαστείς λίγη σπιτική αγάπη, απλά ακούμπησε την παλάμη σου στο μάγουλό σου και σκέψου “Η μαμά σ’ αγαπάει…” Κι αμέσως, αυτό το εξαιρετικό φιλί θα σκαρφαλώσει στο πρόσωπό σου και θα σε γεμίσει με ζεστές σκέψεις.”

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Οι καλύτερες ερωτήσεις που μπορείτε να κάνετε στα παιδιά σας όταν γυρίζουν στο σπίτι από το σχολείο

Γιατί να το διαβάσετε στα παιδιά σας

Τα παιδιά, έχουν ανάγκη να νιώσουν ότι μπορούν το «σπίτι τους», με ότι συνεπάγεται αυτό, να το έχουν πάντα και παντού μαζί τους. Ότι η αγάπη της μαμάς τους, είναι εδώ κι ας μην είναι δίπλα τους, ως φυσική παρουσία. Το «φιλάκι στο χέρι», έχει χρησιμοποιηθεί από χιλιάδες γονείς ή ακόμα και εκπαιδευτικούς, για τέτοιες περιπτώσεις, προκειμένου να κατευνάσει τα συναισθήματα τους σε παρόμοιες καταστάσεις. Και τα παιδιά, ανταποκρίνονται θετικά, καθώς αντιλαμβάνονται την αγάπη που υπάρχει πίσω απ’ όλο αυτό.

Παρόλα αυτά, δε βλέπουμε μόνο την πλευρά του παιδιού, αλλά και του γονέα. Και εκείνος πονάει και στεναχωριέται στους πρώτους αποχωρισμούς. Μπορεί η ιστορία, να χρησιμοποιεί τη μαμά ως παράδειγμα, και να τη δείχνει ως έναν άνθρωπο που δίνει λύσεις για όλα όσον αφορά το παιδάκι της, όμως αυτό αφορά κάθε άνθρωπο που μεγαλώνει ένα παιδί, ό,τι και να το έχει, και έρχεται αντιμέτωπος με αυτές τις καταστάσεις.. Όπως επίσης, το ίδιο αξίζει και στις γυναίκες που έχουν μεγαλώσει παιδιά σα δικά τους.

Πήρε το χέρι του Τσέστερ και έκλεισε προσεκτικά τα δάχτυλά του γύρω από το φιλί. “Πρόσεξε μην το χάσεις”, τον πείραξε.

Ο Τσέστερ αγαπούσε το φιλί στο χέρι του. Τώρα ήξερε πως η αγάπη της μητέρας του θα βρισκόταν μαζί του όπου κι αν πήγαινε. Ακόμα και στο σχολείο.