Θαυμαστοί χώροι αναψυχής

Από την αρχαιότητα οι άνθρωποι δημιουργούσαν χώρους αναψυχής, όπως πολιτιστικά και αθλητικά κέντρα και θέατρα, με στόχο να προβληθεί η ανάγκη για καλλιτεχνική έκφραση.

Σε κάθε εποχή βέβαια, η ψυχαγωγία έχει διαφορετική όψη: κατά τη ρωμαϊκή εποχή, το θέαμα της πάλης μεταξύ μονομάχων, παρουσιαζόταν σε χώρους όπως το Κολοσσαίο. Όταν οι θεατρικές παραστάσεις έγιναν πιο δημοφιλείς, κατασκευάστηκαν κτήρια, όπως το Σφαιρικό Θέατρο.

Στη σύγχρονη εποχή, κινηματογράφοι, πινακοθήκες, στάδια και πάρκα αναψυχής στάθηκαν αφορμή για την κατασκευή πρωτότυπων οικοδομημάτων, όπου το κοινό παρακολουθεί ή συμμετέχει.

Δείτε μερικούς από τους πιο εντυπωσιακούς χώρους αναψυχής:

Το Κολοσσαίο

Κάποτε, τα πλήθη συνωστίζονταν στο τεράστιο αμφιθέατρο της Ρώμης, όπου λάμβαναν χώρα αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ μονομάχων και μεταξύ ζώων. Την ανοικοδόμησή του ξεκίνησε ο αυτοκράτορας Βεσπασιανός και την ολοκλήρωσε ο Τίτος. Εγκαινιάστηκε το 80 μ. Χ. με εκδηλώσεις που κράτησαν 100 μέρες. Κτισμένο από πέτρα και κονίαμα, υπέστη ζημιές από σεισμούς και λεηλατήθηκε το 15^ο αιώνα, όμως έχει επιβιώσει εδώ και 2.000 χρόνια.

Ο κόσμος του Ντίσνεϋ

Το μεγαλύτερο πάρκο αναψυχής στον κόσμο είναι η Ντίσνεϋλαντ στη Φλόριντα των ΗΠΑ. Φιλοξενεί πάνω από 15 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο. Στο Μαγικό Βασίλειο με το παραμυθένιο κάστρο, τα παιδιά κάθε ηλικίας αλλά και οι μεγάλοι μπορούν να συναντήσουν τους αγαπημένους ήρωες του Ντίσνεϋ. Οι επισκέπτες μπορούν να εξερευνήσουν το θεματικό πάρκο Epcot, ενώ οι κινηματογραφόφιλοι μπορούν να δουν ταινίες στα προηγμένα στούντιο της Ντίσνεϋ.

Τα στούντιο της Universal

Η βιομηχανία του κινηματογράφου έχει κέντρο της το Χόλιγουντ στο Λος Άντζελες. Το στούντιο της Universal δημιουργήθηκε το 1915 και εξελίχθηκε στο μεγαλύτερο στούντιο του κόσμου για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Όταν πρωτοάνοιξε για το κοινό το 1964, οι επισκέπτες μπορούσαν να δουν μόνο ορισμένα σκηνικά, αλλά η αυξανόμενη ζήτηση οδήγησε στη δημιουργία ειδικών χώρων. Σήμερα οι επισκέπτες ζουν την εμπειρία του κινηματογράφου και βλέπουν αναπαραστάσεις σκηνών από δημοφιλείς ταινίες χάρη στα ειδικά εφέ.

Το ολυμπιακό στάδιο του Σίδνεϋ

Ολοκληρώθηκε το 1999, πριν τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2000 και αποτελεί το μεγαλύτερο ολυμπιακό στάδιο που χτίστηκε ποτέ. Σ’ αυτό τοποθετήθηκαν για πρώτη φορά υπερσύγχρονες ηλεκτρονικές οθόνες και γιγαντοοθόνες. Το στάδιο πλέον χρησιμοποιείται για συναυλίες, εκθέσεις και αθλητικές συναντήσεις.

Το κέντρο Πομπιντού

Ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα τέχνης με τη μεγαλύτερη προσέλευση επισκεπτών, με 25.000 επισκέπτες καθημερινά. Χτίστηκε μεταξύ του 1972 και 1976 και περιλαμβάνει το μουσείο σύγχρονης τέχνης, εκθεσιακούς χώρους, βιβλιοθήκες, κινηματογράφους και χώρους μελέτης. Το ασυνήθιστο σχέδιό του που θυμίζει εργοστάσιο, με τις κυλιόμενες σκάλες, τους αγωγούς και τα εξωτερικά στηρίγματα, αρχικά προκάλεσε αντικρουόμενες αντιδράσεις, ωστόσο σήμερα έχει γίνει αποδεκτό. Οι μπλε αγωγοί είναι για τον αέρα, οι πράσινοι για το νερό και οι κίτρινοι για το ηλεκτρικό ρεύμα.

Ο λαβύρινθος του Λόνγκλιτ

Ο μεγαλύτερος λαβύρινθος από θάμνους στον κόσμο σχεδιάστηκε από τον Γκρέγκ Μπράιτ, στην οικία Λόνγκλιτ στο Γουίλτσαιρ στην Αγγλία. Άνοιξε τις πύλες του στο κοινό το 1978 και περιέχει περισσότερα από 16.000 έλατα και έξι ξύλινες γέφυρες. Αρχικά το εμβαδόν του ήταν 116 επί 57 μ. με μήκος μονοπατιών 2,7 χλμ., αλλά στη συνέχεια επεκτάθηκε. Χρειάζεται μιάμιση ώρα περίπου για να καλυφθεί όλη η απόσταση, συνυπολογίζοντας και το χρόνο που θα δαπανηθεί αν κάποιος χάσει και ξαναβρεί το σωστό δρόμο.

Η Σφαίρα του Σαίξπηρ

Η Σφαίρα (Globe), το θέατρο όπου ανέβηκαν οι παραστάσεις του Σαίξπηρ, βρισκόταν δίπλα στον ποταμό Τάμεση στο Λονδίνο και ολοκληρώθηκε το 1599. Όταν η αχυρένια σκεπή του έπιασε φωτιά, το θέατρο κατεδαφίστηκε το 1644. Το 1970, ο αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης Sam Wanamaker εισηγήθηκε την ιδέα ανέγερσης ενός πανομοιότυπου θεάτρου που θα κτιζόταν με παραδοσιακά υλικά. Το νέο κτήριο λειτούργησε τελικά το 1997 με την επωνυμία «Σφαιρικό Θέατρο του Σαίξπηρ». Έχει μια ανοικτή αχυρένια σκεπή και χωράει 1.600 άτομα, εκ των οποίων τα 700 μπορούν να σταθούν όρθια μπροστά στη σκηνή, όπως γινόταν τη σαιξπηρική εποχή.

Συντάκτης: Εύα Αρβανίτη,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.