Η ανεργία οδηγεί καθημερινά νέους ανθρώπους σε αγχώδεις διαταραχές, στεναχώρια, αδυναμία κάλυψης των βασικών βιοτικών αναγκών. Η εργασία αποτελεί ένα …
«Τελικά κάνω υπομονή ή ανέχομαι;»
Υπάρχει μια λεπτή, διαχωριστική γραμμή μεταξύ υπομονής και ανοχής. Το ένα, όμως, είναι αρετή, το άλλο καταστρέφει την ψυχική υγεία.
Τι είναι η υπομονή;
Όταν κάνουμε υπομονή σημαίνει ότι ανεχόμαστε καταστάσεις ή η ανοχή δεν υπάρχει; Είναι αυτές οι δύο λέξεις όμοιες μεταξύ τους; Πόσο υπομονή έχει ένας άνθρωπος και πόση ανοχή;
Η υπομονή είναι η ικανότητα του ανθρώπου να περιμένει ένα αποτέλεσμα για μεγάλο χρονικό διάστημα πριν ενεργήσει. Όταν λοιπόν, κάποιος υπομένει, ναι μεν ανέχεται καταστάσεις, τις οποίες θα προτιμούσε να μην συμβαίνουν αλλά πρώτα απ’ όλα, έχει κατανοήσει το πρόβλημα που υπάρχει στην ζωή του. Αν αυτό το πρόβλημα δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει, τότε περιμένει μέχρι να το λύσει ο ίδιος. Παρ’ όλη την επιείκεια που δείχνει, είναι συνειδητοποιημένος για την δύσκολη στιγμή που περνά και δρα με βάση την λογική, χωρίς απαραίτητα να τον επηρεάζει η καινούρια αλλά καθημερινή κατάσταση που βιώνει.
Τι είναι η ανοχή και πώς ανατρέπεται;
Ακόμα, η ανοχή είναι το αποτέλεσμα του ανέχομαι, η παραίτηση δηλαδή, από μια κατάσταση. Είναι σαν να αφήνουμε τον άλλον να μας φερθεί όπως δεν μας αρέσει ή αρμόζει. Μπορούν όμως, να αντιστραφούν οι ρόλοι; Όταν, λοιπόν, κάνουμε υπομονή σε αρνητικές καταστάσεις που προκαλούνται από άλλους, αν έχουμε την δυνατότητα, πρέπει να αντιδράσουμε και να μιλήσουμε χωρίς κανένα δισταγμό. Ένας άνθρωπος ο οποίος σε προσβάλλει άμεσα ή έμμεσα, σημαίνει ότι δεν σου ταιριάζει, οπότε σίγουρα οι ρόλοι δεν θα έπρεπε να αντιστραφούν. Η απάντηση σου στο οτιδήποτε προσβλητικό σε κατατάσσει αμέσως σε ένα σκαλοπάτι πιο πάνω.
Η σωστή άσκηση της υπομονής
Η εμπιστοσύνη στον εαυτό μας θα βοηθήσει στο να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που βιώνουμε καθημερινά. Το να έχεις υπομονή χρειάζεται δύναμη, το να ανέχεσαι καταστάσεις εμπεριέχει δύναμη, αλλά και υπομονή. Ο κάθε άνθρωπος που έχει σαν χαρακτηριστικό την ανεκτικότητα, αντέχει είτε περισσότερο, είτε λιγότερο από κάποιον άλλον. Το πιο σημαντικό που πρέπει να προσέξουμε εδώ, αφορά τα όριά μας. Η στιγμή που θα πούμε «φτάνει» σε μια κατάσταση που περιμέναμε αρκετά. Για να γίνει, όμως, σωστά, πρέπει να μην υπάρχει συναισθηματική φόρτιση ώστε να αντιδράσουμε κατάλληλα.
Διαφορά μεταξύ υπομονής και ανοχής
Τέλος, οι λέξεις υπομονή και ανοχή δεν πιστεύω ότι σχετίζονται μεταξύ τους. Και στις δυο περιπτώσεις επιλέγεις με ποια έννοια θα τις χρησιμοποιήσεις. Είτε είσαι συνειδητοποιημένος στο πρόβλημα που αντιμετωπίζεις και ξέρεις ότι η υπομονή θα σου δώσει δύναμη για να ανταπεξέλθεις όσο πιο γρήγορα μπορείς από την δυσκολία αυτή, είτε επιλέγεις να ανέχεσαι καταστάσεις και συμπεριφορές με μοναδικό θύμα εσένα. Οι επιλογές είναι ατομικές για τον καθένα, αλλά αν υπήρχε η περίπτωση να προτιμήσεις τον ρόλο του θύματος, τότε μην επιλέξεις ούτε και του θύτη.
