Ταινίες που παραποίησαν ιστορικά γεγονότα

Συντάκτης: Μαρία Βαγδούτη

Μερικές από τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές επιτυχίες είναι αυτές που βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα. Φαίνεται ότι το κοινό ιντριγκάρεται από την ιδέα να παρακολουθήσει ένα έργο που θα του αποκαλύψει ιστορικά στοιχεία που αγνοούσε. Πρόκειται για ταινίες που συνόδεψαν τα παιδικά, τα εφηβικά αλλά και τα ενήλικα χρόνια πολλών εκατομμυρίων και το γεγονός ότι ίσως να μην προσφέρουν μία τόσο ακριβή απεικόνιση της πραγματικότητας μπορεί να απογοητεύσει πολλούς.

Ακολουθούν 5 ταινίες που παραποίησαν τα ιστορικά στοιχεία στα οποία βασίστηκαν για λόγους πλοκής και θεαματικότητας:

Ποκαχόντας:

Μία ταινία κινουμένων σχεδίων, για την οποία η Disney δέχτηκε τεράστια κατακραυγή. Η ιστορία είναι γνωστή και αγαπήθηκε από πολλούς. Η Ποκαχόντας, μία νεαρή, ιθαγενής ινδιάνα στο «νέο κόσμο» ερωτεύεται με τον Τζον Σμιθ, έποικο βρετανικής καταγωγής, και μαζί κατορθώνουν να φέρουν  ειρήνη ανάμεσα στους ντόπιους και τους κατακτητές.

Στη πραγματικότητα όταν οι Βρετανοί έποικοι έφτασαν στην γη της Ποκαχόντας, αυτή ήταν μόλις 10 ή 11 χρονών. Όντως έγινε φίλη με τον Σμιθ και όντως παντρεύτηκε με έναν Βρετανό, ο οποίος όμως ήταν ο Τζον Ρολφ και όχι αυτός (φυσικά στο 2ο μέρος της ταινίας γνωρίζει τον Τζον Ρολφ και αποφασίζει να μείνει μαζί του).

Οι 300:

Οι 300 αποτελούν μία μεταφορά από τη σειρά κόμικ του Φρανκ Μίλερ και μία μυθιστορηματική απεικόνιση της Μάχης των Θερμοπυλών. Φυσικά, η μάχη υπήρξε μία από τις πιο άνισες στην ιστορία, αλλά όχι στον βαθμό που το παρουσιάζει η ταινία. Οι Σπαρτιάτες λόγω αριθμού αδυνατούσαν να οργανώσουν στρατό και συμμάχησαν με άλλες πόλεις- κράτη, συγκεντρώνοντας συνολικά έναν στρατό με πάνω από 7.000 άνδρες.

Παράλληλα, ο Ξέρξης δεν ήταν ένας περίεργος, καραφλός και γεμάτος σκουλαρίκια γίγαντας, με επιβλητική εμφάνιση.  Οι Πέρσες, από την άλλη, είχαν απαγορεύσει τη δουλεία, ενώ οι Σπαρτιάτες είχαν τα μεγαλύτερα νούμερα δουλείας στην Ελλάδα. Και, φυσικά, αν και οι ημίγυμνοι, γυμνασμένοι άνδρες αποτέλεσαν ένα επιπλέον ατού για την ταινία,  οι Σπαρτιάτες  φορούσαν ισχυρή προστατευτική πανοπλία.

Ο Μονομάχος:

Μία ταινία που μας έκανε να αγαπήσουμε τον Ράσελ Κρόου και έδωσε στον Ρίντλει Σκοτ μία υποψηφιότητα  για Όσκαρ. Η ταινία εκτυλίσσεται γύρω από πραγματικά γεγονότα και ο σκηνοθέτης προσέλαβε έναν ιστορικό ώστε να τον βοηθήσει να μείνει όσο το δυνατόν πιο πιστός στην ιστορία, παρ’ όλα αυτά, πολλά στοιχεία είναι παραποιημένα.

 Αρχικά, ο Μάξιμος, ο πρωταγωνιστής, δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο. Τον προδίδουν και καταλήγει από Στρατηγός του Ρωμαϊκού στρατού σε σκλάβο και στην απόγνωσή του συμμετέχει σε αιματηρές μονομαχίες, χτίζοντας φήμη που φτάνει μέχρι τη Ρώμη. Σε ορισμένες μάχες εμφανίζονται εξοπλισμοί που δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν σε αυτή την εποχή, ενώ η ταινία απεικονίζει και μάχες που δε συνέβησαν ποτέ. Ο Μάρκος Αυρήλιος, από την άλλη, στην ταινία σκοτώνεται από τον γιο του, ενώ στην πραγματικότητα πέθανε από ανεμοβλογιά.

JFK:

Οι θεωρίες συνομωσίας γύρω από την δολοφονία του Κένεντι είναι άπειρες και αποτελούν κεντρικό σημείο διαμαχών μέχρι και σήμερα. Η ταινία JFK αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα των διαστάσεων που μπορεί να προσλάβει μία αβάσιμη θεωρία συνομωσίας.

Για την ακρίβεια η ταινία ακολουθεί τις έρευνες του εισαγγελέα Jim Garrison και εκτυλίσσεται σαν να θεωρεί δεδομένο ότι μία εκ των θεωριών αυτών είναι πραγματική. Σύμφωνα με αυτή, η CIA, το FBI και πολλοί άλλοι εμπλέκονται στην δολοφονία του προέδρου. Ταυτόχρονα, με στόχο ένα πλήρες σενάριο και ένα ολοκληρωμένο καστ ηθοποιών, η ταινία σκηνοθετεί ορισμένες συναντήσεις και δημιούργησε εντελώς μυθιστορηματικούς χαρακτήρες.

Τέλος, η ταινία του Stone κατάφερε επιτυχώς και εντόνως να υπονοήσει ότι ο Lyndon B. Johnson διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην δολοφονία, αν και υπάρχουν ελάχιστα, έως ανύπαρκτα επιχειρήματα για να στηρίξουν αυτόν τον ισχυρισμό.

Braveheart:

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και «χτυπητά» παραδείγματα παραποίησης της ιστορίας. Η ταινία, για κινηματογραφικούς λόγους πάντα, δραματοποιεί πρόσωπα και καταστάσεις. Διαδραματίζεται στην Σκωτία και ακολουθεί τον αγώνα του William Wallace, οποίος οδήγησε τους Σκωτσέζους σε πόλεμο με τους Άγγλους, αλλά και τον έρωτα του με την νύφη του βασιλιά Εδουάρδου Α’ της Αγγλίας.

Αρχικά, μία ακόμη ιστορία αγάπης καταρρίπτεται, καθώς η Isabella πρέπει να ήταν μόλις 9 χρονών όταν πέθανε ο Wallace. Υπερβολική, επίσης, βρίσκουμε και την ενδυματολογική επιλογή. Μπορεί τα κιλτ να φαίνονται εντυπωσιακά αλλά σίγουρα δεν συνόδευαν τους Σκωτσέζους στη μάχη, τουλάχιστον όχι εκείνη την εποχή.

Μπορεί να μην ακολούθησαν πιστά την ιστορία, αλλά, στην προκειμένη, αυτό το γεγονός δεν μπορεί να καταστρέψει την αγάπη που έχουμε γι’ αυτές τι ταινίες. Ίσως, άλλωστε, δίχως αυτά τα πρόσθετα στοιχεία και την δραματοποίηση, οι ταινίες να μην γνώριζαν την απήχηση που έχουν σήμερα.

Συντάκτης: Μαρία Βαγδούτη,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr