Τα μελλοντικά υλικά θα αυτοεπιδιορθώνονται!
Τον τρόπο που το σώμα επουλώνει από μόνο του τις πληγές του θέλουν να εφαρμόσουν επιστήμονες και στα κατασκευαστικά υλικά έργων. Όπως όταν σπάμε ένα οστό μας θέλει λίγο χρόνο και την κατάλληλη φροντίδα για να δέσει και να επανέλθει μόνο του, με τον ίδιο τρόπο επιθυμεί η επιστήμονας Nancy Sottos να …αυτοεπισκευάζονται τα μέρη των μελλοντικών κατασκευών.
Η σκέψη της βασίζεται στο ότι όταν ένα τεράστιο έργο (π.χ. μια γέφυρα) καταστρέφεται και πέφτει από το πολύ βάρος, δεν συμβαίνει γιατί σπάνε τα στηρίγματα εκείνη τη στιγμή. Αντίθετα, στα περισσότερα υλικά η ζημιά ξεκινά με ένα απλό ράγισμα, το οποίο δεν παρατηρεί κανείς μέχρι το τελικό στάδιο της κατάρρευσης. Η προσπάθεια της μηχανικού από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις δεν ξεκίνησε από το μηδέν. Δεν πρόκειται για μια νέα ιδέα καθώς και το 2001 είχε ασχοληθεί ξανά με το ίδιο θέμα
Την πρώτη φορά που η επιστήμων προσπάθησε να κατασκευάσει υλικά που θα αυτοδιορθώνονται δεν στέφθηκε με επιτυχία. Συγκεκριμένα, είχε κατασκευάσει ένα «αυτοθεραπευόμενο» πλαστικό το οποίο βάσιζε τη λειτουργία του σε μικροκάψουλες. Οι κάψουλες αυτές ήταν μικρά σφερίδια υγρής ρητίνης που ήταν ενσωματωμένα στο υλικό. Κατά συνέπεια κάθε φορά που μια μικρή ρωγμή θα δημιουργούταν, αυτές οι μικροκάψουλες θα απελευθέρωναν τη ρυτίνη και θα επισκεύαζαν το υλικό. Ωστόσο, η ιδέα απέτυχε καθώς μετά την πρώτη αυτοδιόρθωση, αν το υλικό έσπαγε ξανά στο ίδιο μέρος δεν θα μπορούσε να ξαναφτιαχτεί από μόνο του.
Πλέον όλα τα παραπάνω έχουν αποκατασταθεί. Η κα. Sottos κατασκεύασε ένα παχύ φύλλο πολυμερούς πλαστικού από πυκνό τρισδιάστατο ιστό με ένα είδος εσωτερικών καναλιών που μοιάζουν με φλέβες. Τα κανάλια αυτά βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του υλικού και ορισμένα περιέχουν υγρή ρυτίνη και άλλα ένα είδος «παράγοντα σκλήρυνσης». Η λειτουργία του έχει ως εξής: όταν σχηματιστεί μια ρωγμή στο υλικό και η ρωγμή αυτή φτάσει σε αυτό το είδος καναλιών τότε εκκρίνουν την υγρή ρυτίνη και τον «παράγοντα σκλήρυνσης». Όταν τα δύο υλικά αυτά αναμειχθούν, γεμίζουν τα κενά της ρωγμής και αποκαθιστούν την όποια ζημιά. Ίσως, λοιπόν, αυτή να είναι η αρχή για πιο γερές κατασκευές στο μέλλον.
