Τα 30… η νέα “κρίση ηλικίας”
Όταν ήμασταν παιδιά βιαζόμασταν να μεγαλώσουμε. Όταν ήμασταν έφηβοι προσπαθούσαμε να δείχνουμε μεγαλύτεροι. Όταν κλείσαμε τα 18 ενηλικιωθήκαμε και αρχίσαμε να νιώθουμε καλά με την ηλικία μας. Στα 25 ξεκινάει ο διαχωρισμός των φύλων, όπου τα αγόρια συνεχίζουν να είναι αγόρια αλλά τα κορίτσια από κοπέλες αρχίζουν να αντιμετωπίζονται ως γυναίκες. Αυτό οφείλεται σε παλαιότερο στερεότυπο όπου θέλει τις κοπέλες στην ηλικία αυτή να αναζητά μόνιμο σύντροφο και δημιουργία οικογένειας. Βέβαια, οι σημερινές κοπέλες προσπαθούν να αποποιηθούν τη στερεότυπη αυτή πεποίθηση διότι πλέον δεν ισχύει, για το μεγαλύτερο μέρος του γυναικείου πληθυσμού.
Ο απολογισμός των 30…
Στην ηλικία των 30 ετών, όσο παράλογο και αν είναι, οι γυναίκες αντιμετωπίζουν την πρώτη κρίση ηλικίας. Σε αντίθεση με τους άντρες η είσοδος στη δεκαετία αυτή ταυτίζεται με την καλύτερη φάση της ζωής όπου παύει να αντιμετωπίζεται ως νεαρός αλλά ως άντρας. Και ενώ ισχύει το ίδιο και για τη γυναίκα, δηλαδή η γυναίκα στα 30 της ολοκληρώνεται ως προσωπικότητα, σταθεροποιεί τα «θέλω» της, αποδέχεται τον εαυτό της και την εικόνα της, κάνει πιο συνειδητές επιλογές και συνεχίζει να εξελίσσεται, δεν αντιμετωπίζεται έτσι από τους άλλους αλλά κυρίως από τον ίδιο της τον εαυτό. Διότι τα στερεότυπα θέλουν την 30άρα γυναίκα να αρχίζει να μετράει αντίστροφα τον χρόνο και να αρχίζει ο απολογισμός, ο οποίος εάν δείξει ότι δεν κατάφερε όλα όσα έπρεπε αλλά και όλα όσα ήθελε να έχει κάνει μέχρι αυτή την ηλικία, τότε νιώθει αποτυχημένη και ότι δεν αξιοποίησε σωστά τα καλύτερα χρόνια της ζωής της. Πιο συγκεκριμένα, μέχρι τα 30 της πρέπει να έχει κατασταλάξει επαγγελματικά, στην προσωπική της ζωή να έχει βρει τον άνθρωπό της, καθώς και να έχει ήδη μπει στη διαδικασία δημιουργίας οικογένειας, ενώ για τον άντρα, εκτός του επαγγελματικού τομέα, δεν είναι απαραίτητο να έχει σταθεροποιηθεί στην προσωπική του ζωή, αλλά το αντίθετο, είναι πιο αναμενόμενο καθώς και αποδεκτό.
Η φθορά του χρόνου σε αυτή την ηλικία δείχνει τα πρώτα της σημάδια και στα δύο φύλα, αλλά και πάλι αντιμετωπίζεται διαφορετικά, καθώς ισχύουν διαφορετικοί “κανόνες”. Το πρότυπο της γυναίκας υποδεικνύει ότι η δύναμη, η επιτυχία και η ευτυχία της πηγάζει από τη νεότητα και την εμφάνιση. Οπότε όταν τα πρώτα σημάδια γήρανσης εμφανίζονται (πολλές φορές ορατά μόνο από την ίδια!), επέρχεται και η πρώτη κρίση που αφορά την ηλικία. Και κατ’ επέκταση, αρχίζει η έντονη ενασχόληση με την εμφάνισή μας. Από την πλευρά του άντρα, όμως, τα 30 δεν είναι τόσο σκληρά καθώς, λίγες ρυτίδες, λίγα γκρίζα μαλλιά και λίγα παραπανίσια κιλά χαρακτηρίζονται ως γοητεία και συμβολίζουν την προσωπική του ωρίμανση.
Αλλαγή αντίληψης
Δεν υπάρχει λύση, αλλά αλλαγή αντίληψης. Καταρχάς, πρέπει πρώτα να αποδεχτούμε τη ροή του χρόνου, οπότε το να στεναχωριόμαστε για τα χρόνια που πέρασαν και όσα δεν κάναμε ή δεν καταφέραμε δεν ωφελεί σε τίποτα απολύτως. Μπορούμε, όμως, να αξιοποιήσουμε τον παρόντα χρόνο για να κάνουμε και να ζήσουμε αυτά που θέλουμε, αλλά χρειάζεται να αποτινάξουμε τα στερεότυπα και τα “πρέπει” που μας αγχώνουν. Εάν δεν είμαστε ευχαριστημένοι με την παρούσα κατάστασή μας, μπορούμε να προβούμε σε αλλαγές και να επιδιώξουμε στόχους που επιθυμούμε.
Το να παραμένουμε σε καταστάσεις ή ακόμα και σε σχέσεις που δεν μας καλύπτουν, από τον φόβο ότι ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας πλέον, είναι λάθος. Διότι υπάρχει χρόνος για αλλαγές και είναι όλος μπροστά μας. Και, φυσικά, το να προβούμε σε ενέργειες (όπως γυμναστική, περιποίηση του δέρματος, ανανέωση γκαρνταρόμπας κλπ.) που θα βελτιώσουν την εμφάνισή μας είναι αποδεκτές, αρκεί να μην γίνουν αυτοσκοπός.
Και να μην ξεχνάμε ότι το πέρασμα του χρόνου, μπορεί να είναι αναπόφευκτο, αλλά είναι αυτό που μας προσφέρει χρήσιμα “εργαλεία”, όπως συναισθηματική και ψυχολογική ωρίμανση καθώς και σημαντικές εμπειρίες ικανές να μας “θωρακίσουν”, τα οποία συμβάλλουν στην αυτογνωσία και δίνουν νόημα στη ζωή μας. Εάν ό τρόπος σκέψης μας παραμείνει ενεργός και γεμάτος ζωντάνια, τότε ο χρόνος από εχθρός μπορεί να γίνει σύμμαχός μας.




























