Σχέσεις βασισμένες στην ανάγκη vs σχέσεις βασισμένες στην επιλογή

Οι σχέσεις δεν μοιάζουν όλες μεταξύ τους. Άλλες γεννιούνται από φόβο και κενό, άλλες από πληρότητα και συνειδητή απόφαση. Η διαφορά τους καθορίζει όχι μόνο το “μαζί”, αλλά και το πώς νιώθουμε μέσα σε αυτό.

Όλοι έχουμε υπάρξει σε σχέσεις που κρατήθηκαν όχι επειδή μας έκαναν καλύτερους, αλλά επειδή φοβόμασταν να μείνουμε μόνοι. Σχέσεις που κάλυπταν ανάγκες, όχι επιθυμίες.
Από την άλλη, υπάρχουν και οι σχέσεις που επιλέγονται. Όχι από έλλειψη, αλλά από παρουσία. Όχι από ανάγκη για επιβεβαίωση, αλλά από αληθινή σύνδεση.
Η διάκριση ανάμεσα σε αυτές τις δύο μορφές σχέσεων είναι από τις πιο ουσιαστικές πράξεις αυτογνωσίας.

Τι είναι μια σχέση βασισμένη στην ανάγκη

Οι σχέσεις ανάγκης ξεκινούν συνήθως από ένα εσωτερικό κενό. Από την ανάγκη να ανήκουμε, να νιώσουμε ασφάλεια, να μην είμαστε μόνοι.
Σε αυτές τις σχέσεις:

• ο άλλος γίνεται “στήριγμα” αντί για συνοδοιπόρος,
• η απουσία του προκαλεί άγχος ή φόβο,
• υπάρχει έντονη εξάρτηση και ανασφάλεια,
• η σύγκρουση βιώνεται ως απειλή,
• το “μαζί” μοιάζει με ανάγκη επιβίωσης.

Η αγάπη εδώ συχνά συγχέεται με την εξάρτηση.

Το βάρος της συναισθηματικής εξάρτησης

Όταν μια σχέση βασίζεται στην ανάγκη, δημιουργεί ανισορροπία. Ο ένας χρειάζεται περισσότερο, φοβάται περισσότερο, υποχωρεί περισσότερο.
Έτσι, σιγά σιγά:

• χάνονται τα όρια,
• μειώνεται η αυθεντικότητα,
• γεννιούνται παράπονα και θυμός,
• το “εγώ” θυσιάζεται για να σωθεί το “μαζί”.

Μια τέτοια σχέση μπορεί να κρατήσει, αλλά συχνά κοστίζει την εσωτερική μας ελευθερία.

Τι είναι μια σχέση βασισμένη στην επιλογή

Οι σχέσεις επιλογής ξεκινούν από πληρότητα. Από δύο ανθρώπους που στέκονται στα πόδια τους και αποφασίζουν να περπατήσουν μαζί.
Σε αυτές τις σχέσεις:

• ο άλλος δεν καλύπτει κενά, αλλά μοιράζεται τη ζωή,
• υπάρχει χώρος για προσωπικό χρόνο και εξέλιξη,
• η αγάπη δεν πνίγει, αλλά στηρίζει,
• η διαφωνία δεν απειλεί τη σύνδεση,
• το “μαζί” είναι καθημερινή απόφαση.

Η σχέση δεν χρειάζεται να κρατηθεί με φόβο, κρατιέται με παρουσία.

Η ελευθερία μέσα στη σχέση

Η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στις δύο μορφές σχέσεων είναι η αίσθηση ελευθερίας.
Στις σχέσεις ανάγκης, φοβάσαι να χάσεις.
Στις σχέσεις επιλογής, επιλέγεις να μείνεις.

Και αυτή η διαφορά αλλάζει τα πάντα:

• πώς επικοινωνείς,
• πώς διαφωνείς,
• πώς αγαπάς,
• πώς εξελίσσεσαι.

Πώς μεταβαίνεις από την ανάγκη στην επιλογή

Η μετάβαση δεν γίνεται με τον άλλον, γίνεται πρώτα με εσένα.
Ξεκινά όταν:

• μαθαίνεις να είσαι καλά μόνος σου,
• αναγνωρίζεις τις συναισθηματικές σου ανάγκες,
• θεραπεύεις την ανάγκη για επιβεβαίωση,
• θέτεις όρια χωρίς ενοχές,
• σταματάς να φοβάσαι την απώλεια περισσότερο από την αλήθεια.

Όσο πιο αυτόνομος είσαι συναισθηματικά, τόσο πιο συνειδητές γίνονται οι σχέσεις σου.

Πότε μια σχέση αξίζει να συνεχιστεί

Δεν είναι όλες οι σχέσεις ανάγκης “λάθος”. Πολλές ξεκινούν έτσι και μπορούν να εξελιχθούν.
Το ερώτημα δεν είναι πώς ξεκίνησε μια σχέση, αλλά:

• πώς εξελίσσεται,
• αν υπάρχει διάθεση ωρίμανσης,
• αν και οι δύο αναλαμβάνουν την ευθύνη του εαυτού τους.

Μια σχέση γίνεται επιλογή όταν και οι δύο λένε “μένω”, όχι από φόβο, αλλά από αλήθεια.

Οι σχέσεις που βασίζονται στην ανάγκη προσπαθούν να γεμίσουν κενά.
Οι σχέσεις που βασίζονται στην επιλογή δημιουργούν χώρο.

Και όσο περισσότερο μαθαίνουμε να στεκόμαστε ολόκληροι, τόσο λιγότερο χρειαζόμαστε και τόσο πιο συνειδητά αγαπάμε.
Γιατί η αγάπη δεν είναι σωσίβιο. Είναι συνάντηση.

Συντάκτης: Παναγιώτα Μπαλικούρα,

Influence:

Μέσα από τα άρθρα μου επιδιώκω να εμπνέω τον αναγνώστη να ανακαλύπτει νέους τρόπους σκέψης…