Συνέντευξη με τον Γιάννη Βούρο

Συντάκτης: Λιάνα Γεωργουλοπούλου

Συνέντευξη με τον Γιάννη ΒούροΤριάντα χρόνια πορείας «έκλεισε» στην υποκριτική… αλλά δεν επαναπαύεται ποτέ! Ανήσυχος όσο ποτέ και πολυπράγμων, ο Γιάννης Βούρος άφησε πρόσφατα την πολιτική σκηνή και επέστρεψε στη μεγάλη του αγάπη… το θέατρο και την παράσταση “Sunset Limited” στο Faust. Χαμογελαστός, απόλυτα ειλικρινής και με λόγο που προδίδει τη μόρφωσή του, ο ηθοποιός και σκηνοθέτης συναντάει το flowmagazine.gr πάνω στο σανίδι της σκηνής και μιλάει για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του, την αρχή της καριέρας του, το χαρακτήρα του σε σχέση με το θέατρο, την πολιτική κατάσταση της χώρας, ως και για το μέλλον της ΑΕΚ… Τελικά, πρόκειται για έναν άνθρωπο που δεν «κρύβεται» πίσω από το δάχτυλό του!

Ο ρόλος του… ως «ψαγμένου» καθηγητή

-Ποια μηνύματα θέλει να περάσει η παράσταση “Sunset Limited” στον κόσμο και ποιες οι διαφορές της από την περσινή ταινία;

– Αφορά θέματα σχέσεων αλλά και αξιών που πρέπει να επαναπροσδιοριστούν! Τα μηνύματα στο «ψυχολογικό» θέατρο είναι αρκετά μπερδεμένα. Μιλάμε για ένα βαρύ έργο που κάνει το θεατή να σκέφτεται γύρω από τις δυσκολίες της εποχής και την οικονομική δυσπραγία. Όμως, το φίλτρο της σκηνοθεσίας της Άσπας Καλλιάνη το μεταφέρει στη σκηνή ανάλαφρα και βοηθά το θεατή στο να μην αισθάνεται άσχημα… όταν εντοπίζει δικές του καταστάσεις μέσα στο έργο. Βέβαια, υπάρχει διαφορά με την ταινία, αφού το θέατρο απαιτεί συγκέντρωση και ετοιμότητα για να περάσει η ερμηνεία σου στη σκοτεινή πλατεία, τον κόσμο!

Συνέντευξη με τον Γιάννη Βούρο– Ποια στοιχεία κάνουν έναν πρώην κατάδικο να βλέπει πιο όμορφα τη ζωή από ένα μηδενιστή καθηγητή;

– Το «όπλο» του πρώην καταδίκου είναι η λαϊκη θυμοσοφία, αφού έχει σπουδάσει στα πεζοδρόμια της κοινωνίας και βλέπει τα πράγματα πιο τετράγωνα και φωτεινά. Οι περισσότεροι θεατές πιστεύουν οτι είναι πιο επιφανειακός, αλλά εγώ θεωρώ το αντίθετο! Από την άλλη, ο καθηγητής κινείται με βάση την εξής ατάκα: «Η γνώση και ο πολιτισμός συνεισφέρουν στην ανθρώπινη δυστυχία», δηλαδή πιστεύει οτι όσα περισσότερα γνωρίζει κάποιος και αποκτώντας μια διαφορετική οπτική, γίνεται πιο δυστυχισμένος. Ακόμα και εγώ μετά από μερικές δεκαετίες πορείας… παρατηρώ οτι η υπερβολική γνώση μετά από κάποιο σημείο φέρνει απόγνωση!

– Βλέπετε τον εαυτό σας μέσα στο ρόλο… ποιά είναι τα κοινά στοιχεία σας;

– Το κοινό μας στοιχείο είναι η σχέση με την κακή πλευρά της εκκλησίας, με τους μεσάζοντες που εκμεταλλεύονται το στοιχείο της θρησκείας και μια αδύναμη προσωπικότητα που σπεύδει να ακουμπήσει πάνω τους. Η διαφορά μου, όμως, με το ρόλο είναι οτι εγώ θα πάλευα για να αλλάξει η νοοτροπία των ανθρώπων, αυτών που βλέπουν οτι τα πάντα γύρω τους καταρρέουν και δεν σηκώνουν τα μανίκια… αλλά ανεβάζουν ψηλά τα χέρια.

«Έκλεισε» 30 χρόνια πορείας…

Συνέντευξη με τον Γιάννη ΒούροΈχετε υπηρετήσει υποκριτικά από Αισχύλο και Τσέχωφ μέχρι και ρόλους στην τηλεόραση. Ποιο από όλα τα είδη πιστεύετε ότι διαμόρφωσε την καριέρα σας;

– Ακόμα και η πιο εύπεπτη τηλεοπτικά σειρά μου έδωσε πράγματα! Κακά τα ψέματα όσοι έχουν οικογενειακές ή κοινωνικές υποχρεώσεις, έχουν κάνει και δουλειές μόνο και μόνο για να πληρώσουν νοίκια, σχολεία κ.α. Η καριέρα δεν διαμορφώνεται μόνο μέσα από τα απαιτητικά έργα, όπως είναι ο Σοφοκλής και ο Ευρυππίδης, αλλά χτίζεται πετραδάκι πετραδάκι. Γνώμη μου είναι ότι δεν χτίζεται από εμάς… αλλά από το κατά πόσο το κοινό καταλαβαίνει οτι καταθέτεις ψυχή, ότι έχεις χύσει ιδρώτα για να παράξεις ο,τι καλύτερο από πλευράς περιεχομένου και αισθητικής.

– Πόσο δύσκολο ήταν ένας ηθοποιός σαν και εσάς «ζεν πρεμιέ» στη τηλεόραση… να πείσει τον κόσμο αλλά και το συνάφι του ότι όντως αξίζει υποκριτικά;

– Παλιά ήμουν «ζεν πρεμιε», όχι τώρα! (γελια). Ποτέ δεν προσπάθησα να πείσω κανένα, απλά έκανα αυτό που αγαπάω. Τα τελευταία 30 χρόνια καριέρας, προσπάθησα απλά να κάνω όσο καλύτερα μπορώ τη δουλειά μου, χωρίς να επιδιώκω να κυκλοφορώ σε περίφημες μαζώξεις “PR” με ένα ποτήρι στο χέρι και να προβάλλομαι διαρκώς στα εξώφυλλα. Ό,τι έχω κάνει, έχει έρθει απλά από μόνο του, είτε ήταν αποδεκτό από το κοινό, είτε όχι. Μετά από τόσες δεκαετίες, όμως, νομίζω οτι το πρόσημο είναι θετικό…

– Είχατε σπουδαίους δασκάλους, όπως ο Ρίζος ή ο Ηλιόπουλος. Τι μαθήματα πήρατε από αυτούς;

– Είχα δασκάλους στο Εθνικό θέατρο, όπως είναι ο Βόκοβιτς, ο Τζόγιας, η Χατζηαργύρη, ο Καρράς, η Αρώνη… Αυτοί ήταν οι δάσκαλοί μου στη ζωή και στο σανίδι! Αργότερα, βρέθηκα επι σκηνής και με τον Σταυρίδη, τον Ηλιόπουλο, το Ρίζο, τον Γκιονάκη… ηθοποιούς που από τον καθένα έπαιρνες και κάτι ξεχωριστό! Από τους κωμικούς έμαθα το πλασάρισμα του αστείου, ενώ από άλλους έμαθα την κατάδυση μέσα στη ψυχοσύνθεση του ήρωα και τη ψυχραιμία απέναντι σε μια αποτυχία…

Συνέντευξη με τον Γιάννη Βούρο

Η σκηνοθεσία στη ζωή του… και το θέατρο!

– Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει ένας ηθοποιός, όταν βρίσκεται από τη μεριά του σκηνοθέτη;

– Δεν έχω συναντήσει δυσκολίες! Αντιθέτως, επειδή ήμουν χρόνια πάνω στη σκηνή, γνωρίζω σαν σκηνοθέτης τι χρειάζεται ένας ηθοποιός για να προχωρήσει στην ερμηνεία και με ποιό τρόπο πρέπει να τον πλησιάσω υποκριτικά. Πάντως, μου έχει φανεί πιο εύκολο να σκηνοθετώ ανθρώπους που έχουν στην πλάτη τους μια μεγάλη καριέρα, όπως είναι η Μάρθα Βούρτση, και γνωρίζουν τι σημαίνει «ακούω» ή «εμπιστεύομαι» παρά ένα νέο παιδί στο χώρο. Πολλοί νέοι σήμερα πιστεύουν οτι είναι παντογνώστες και οτι η σκηνή τους ανήκει επειδή έχουν κάνει μια-δυο επιτυχίες.

– Όσο περνούν τα χρόνια, πιστεύετε ότι είναι πιο εύκολο να μπείτε στο πετσί του ρόλου ή δυσκολότερο, αφού αναγκάζεστε να «ψάχνεστε» όλο και περισσότερο;

– Όσο περισσότερο περνούν τα χρόνια, αρχίζω να έχω τεράστια ερωτηματικά γύρω από το τι σημαίνει υποκριτική, τι σημαίνει να πλησιάσω ένα χαρακτήρα. Σήμερα, πολλές φορές λέω: «Μπα, δεν έχω αγγίξει τόσο πολύ το ρόλο, δεν γίνομαι όσο πρέπει πιστευτός πάνω στη σκηνη». Σκεφτείτε οτι μέχρι τώρα δίδασκα… και ξαφνικά σταμάτησα, γιατί δεν ξέρω αν αυτό που διδάσκω… είναι το σωστό! Η εμπειρία με έχει κάνει να γίνομαι επιφυλακτικός απέναντι στον εαυτό μου και τους μαθητές μου.

Συνέντευξη με τον Γιάννη Βούρο– Γιατί πιστεύετε ότι σήμερα λειτουργεί λυτρωτικά ακόμα και το όχι και τόσο «ποιοτικό» θέατρο;

– Το θέατρο ανέκαθεν λειτουργούσε λυτρωτικά, ειδικά τις περιόδους που υπήρχε μια κοινωνική ανησυχία ή αμφιβολία για το αύριο. Δεν συγκρίνω βέβαια, την κοινωνία του σήμερα με τους πολέμους και τις συρράξεις. Δεν γνωρίζω αν αυτή η περίοδος θα κυοφορήσει όμορφα ή ευτελή θεάματα, αλλά είμαι σίγουρος οτι όταν ισορροπήσει ξανά ο κόσμος θα ακουμπήσει στην τέχνη, γιατί τα βιβλία, η μουσική και το θέατρο είναι τα θεμέλια της κοινωνίας μας.

Σαν πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ… και λάτρης της ΑΕΚ

– Πώς κρίνετε τις τελευταίες εξελίξεις μέσα στη Βουλή;

– Αντί η πολιτική να αποτελεί κομμάτι της ζωής των νέων παιδιών… κατόρθωσε να απαξιωθεί από μόνη της, να απομακρυνθεί από την κοινωνία, με το πολιτικό προσωπικό της Βουλής να γίνεται όλο και χειρότερο. Πέστε μου ποιος σοβαρός άνθρωπος, που ακούει «οι 300 στο Γουδή» και οι «300 είναι κλέφτες»… θα θελήσει να μπει στο ψηφοδέλτιο για τις επόμενες εκλογές; Αυτό το έλεγα ένα χρόνο πριν για τις εκλογές που προηγήθηκαν. Ακόμα και αν έχει κάποιος τις ικανότητες να προσφέρει, ακούει: «Τι ανακατεύεσαι εσύ με την πολιτική;». Έτσι, αυτόματα εγκαταλείπει και δίνεται χώρος σε ο,τι κινείται μεταξύ περιθωρίου και παρανομίας για να μπει μέσα στη Βουλή. Για αυτό το κτίριο της Βουλής έχει απαξιωθεί και λένε ότι όλοι οι πολιτικοί είναι λαμόγια και κλέφτες. Δεν είναι όλοι έτσι όμως!

Συνέντευξη με τον Γιάννη Βούρο– Σαν πρώην βουλευτής… έχετε σκεφτεί ότι υπήρχαν πράγματα που ίσως δεν κάνατε στην πολιτική;

– Στην αρχή πιστεύεις οτι μέσα στη Βουλή θα αποκτήσεις ένα μεγαλύτερου βεληνεκούς βήμα για να κάνεις περισσότερα πράγματα. Βρέθηκα όμως μέσα σε μια δύσκολη περίοδο, που δεν μπορούσα να κάνω ούτε το 1/10 από όσα ήθελα… ενώ τα προβλήματα έρχονταν σαν χιονοστιβάδα. Έχω μια πικρία μέσα μου, επειδή βρεθήκαμε στα δεύτερα ή και τρίτα επώδυνα μέτρα, ενώ όλα θα μπορούσαν να έχουν δρομολογηθεί την πρώτη φορά. Υπάρχουν ανιδιοτελείς βουλευτές, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, που όμως χάνονται μέσα στο συνοθίλευμα της απαξίωσης και της αδράνειας. Στον τομέα του πολιτισμού πήραμε αποφάσεις, αλλά δυστυχώς, όλα έχουν ακυρωθεί μπροστά στη λέλαπα των μέτρων. Ποιόν ενδιαφέρει σήμερα, αν εμείς σώσαμε από το ενιαίο μισθολόγιο και την εφεδρεία το Εθνικό θέατρο, τα κρατικά θέατρα και τη Λυρική σκηνή;

– Νιώθετε ενοχικά μέσα από το πέρασμα της πολιτικής;

– Σε ένα ποσοστό νιώθω ενοχικά… αλλά μόνο για το γεγονός οτι δεν μπορούσαμε να κάνουμε πράξη τις αποφάσεις μας, αφού αυτοί που είχαν τον τελευταίο λόγο, έβλεπαν το πολιτικό κόστος! Θεωρώ οτι πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία όλων μας και να καταλάβουμε οτι τα δυο μεγάλα κόμματα, άσχετα με το αν έκαναν μερικά καλά στην κοινωνία, δημιούργησαν πολίτες-πελάτες! Ένα μεγάλο ποσοστό συσπείρωσης στα δυο μεγάλα κόμματα δεν συνδεόταν με την ιδεολογική τοποθέτηση π.χ. του ΠΑΣΟΚ αλλά με μια συναλλαγή. Τώρα στα δύσκολα λοιπόν, όταν δεν έχεις να τους δώσεις κάτι… με τη σειρά τους σου γυρίζουν την πλάτη.

Συνέντευξη με τον Γιάννη Βούρο– Πώς βλέπετε σήμερα την κατάσταση της ΑΕΚ;

– Τις επόμενες ημέρες θα έχουμε μια λύση στα χέρια μας, η οποία πιστεύω οτι θα είναι βιώσιμη και μακροχρόνια. Η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος που θα γίνει στις επόμενες ημέρες… θα κάνει την ΑΕΚ να επιβιώσει. Θα γίνει και ένα «νοικοκύρεμα» οικονομικό και διοικητικό και θέλω να πιστεύω οτι μέσα σε 12 έως 18 μήνες θα ελπίζουμε σε πιο ψηλά «πετάγματα» του δικέφαλου (χαμογελάει)!

Συντάκτης: Λιάνα Γεωργουλοπούλου,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.