Στα ζόρια… απών

Συντάκτης: Θώμη Μπαλτσαβιά

Το έχουμε ξαναπεί, η ζωή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα δυστυχώς, το οποίο σημαίνει πως θέματα και προβλήματα έως και σοβαρά, προκύπτουν σε όλους. Αυτά που προκύπτουν λοιπόν μας αποδυναμώνουν στην καλύτερη και μας πονούν πολύ στη χειρότερη. Κάποια στιγμή λυγίζεις κι ακριβώς σε αυτή τη στιγμή χρειάζεσαι ανθρώπους που ακόμη κι αν δεν μπορούν να συμβάλλουν στην επίλυση επί του πρακτέου, τουλάχιστο συ προσφέρουν πολύτιμη ηθική συμπαράσταση.

Μαζί

Στα ευχάριστα χαίρεσαι να μπορείς να μοιραστείς τη χαρά σου και να ακούσεις όμορφα λόγια επίσης. Οι ανθρώπινες σχέσεις όμως δοκιμάζονται και καλλιεργούνται στα πιο δύσκολα ή άσχημα. Τούτες τις ώρες βλέπεις τους φίλους σου, τα μέλη της οικογένειάς σου και ειδικά το σύντροφο κατά πόσο είναι εκεί για σένα. Να σε στηρίξουν, να σου πουν δυο λόγια να κρατηθείς, μια αλήθεια να παρηγορηθείς ή να αντέξεις, να σε πάρουν μια αγκαλιά να αντλήσεις κουράγιο. Να αισθανθείς πως δεν είσαι μόνος και δεν χρειάζεται να είσαι βέβαια μες τον κυκεώνα. Από ένα ώμο να κλάψεις που είναι απόλυτα ανθρώπινο, μέχρι και να σε ταρακουνήσει κάποιος αν πρέπει για να μην γονατίσεις. Να σου επισημάνει τα λάθη σου ή να σου παρουσιάσει τις επιλογές σου, που ενδεχομένως δεν βλέπεις εκείνη τη στιγμή.

Απουσία

Δυστυχώς για κάποιο λόγο όσο ευνόητο κι αν είναι όλο αυτό, άλλο τόσο δεδομένο δεν είναι. Δεν είναι πάντα δίπλα σου ο άνθρωπος που εσύ θες ή χρειάζεσαι. Έτσι ξαφνικά είναι λιγότερο παρών είτε ως φυσική παρουσία, είτε παντελώς απών. Για λόγους που δεν έχουν σημασία να αναλύσουμε αφού δικαιολογία δεν υπάρχει για κάτι τέτοιο, έρχεσαι αντιμέτωπος εκτός από το πρόβλημα που σε ταλανίζει και με μια απίστευτη απουσία, συνεπώς έχεις να διαχειριστείς κι ακόμη κάτι. Αυτό πληγώνει πολύ συναισθηματικά και δεν καταπίνεται με καμιά λογική βεβαίως. Αν τώρα προστεθεί σε όλο αυτό η δική σου στάση σε παρόμοιες δικές του δύσκολες στιγμές, η οποία στάση ήταν η ευνόητη, καταλαβαίνει κανείς πόσο μπορεί να σε πονέσει τέτοια εμπειρία. Υπάρχει όμως κάτι θετικό σε όλο αυτό κι ας μην το βλέπουμε: ξέρεις πια με τι έχεις να κάνεις, που να βασίζεσαι και σε τι άνθρωπο έχεις επενδύσει ή προσκάλεσες στη ζωή σου. Θέλεις κι άλλο καλό; Μαθαίνεις να βασίζεσαι στον εαυτό σου πιότερο και θα είσαι μετέπειτα ένας πολύ δυνατότερος άνθρωπος.

Διαχείριση

Εδώ βρίσκεται και όλη η ουσία… στη διαχείριση τέτοιας κατάστασης που τι να πει κανείς αναφορικά. Πονάει και ποτέ δεν θα σταματήσει να είναι πλήγμα ακόμη κι όταν θα έχει περάσει καιρός. Περνάς πολλά στάδια… θυμού, πίκρας, απογοήτευσης, λύπης, αίσθημα αδικίας, παράπονα που σε πνίγουν κι άλλα πολλά. Απλώς δοκιμάζονται οι δυνάμεις σου κι απλούστερα τις ανακαλύπτεις μόνο όταν χρειαστεί δυστυχώς. Παίρνεις το μαθηματάκι σου άλλη μια φορά κι αν είσαι καλός μαθητής προσαρμόζεις το χαρακτήρα ή τα δεδομένα σου λιγάκι αναλογικά. Τον πόνο δεν θα τον αποφύγεις, μα κάνε υπομονή διότι κάποια στιγμή θα γίνει ανεκτός και κλασικά… η ζωή συνεχίζεται.

Ακούγονται πολλά κλισέ μα αν το καλοσκεφτούμε.με αυτά πορευόμαστε τις πιο πολλές φορές, αφού έχουν αποδειχτεί σωστά. Η απουσία κάποιου με όποιον τρόπο στα δύσκολά σου είναι από τις χειρότερες εμπειρίες που μπορείς να βιώσεις, μα ειλικρινά ίσως εκεί ακριβώς να έχεις άλλες παρουσίες που δεν υπολόγιζες και που καθόλου ευκαταφρόνητες δεν θα αποδειχτούν τελικά. Τίποτα δεν μας εκπλήσσει πια και τίποτα δεν είναι δεδομένο, κι αυτό το δείχνουν τα βιώματά μας.

Συντάκτης: Θώμη Μπαλτσαβιά,

Influence:

Η ιδιότητα που προσδίδω στον εαυτό μου είναι συγγραφέας επειδή αυτό κάνω από τότε που με θυμάμαι ως παιδί…