Slum tourism: Ταξιδεύοντας στα άδυτα της φτώχειας

Ταξιδάκι στην πόλη Orangi του Πακιστάν; Σίγουρα όχι, θα απαντούσε ένας κοινός άνθρωπος, γνωρίζοντας πως πρόκειται για τη μεγαλύτερη παραγκούπολη του κόσμου. Ένας όμως ιδιαίτερος ταξιδιώτης, σίγουρα θα ενθουσιαζόταν. Και λέγοντας «ιδιαίτερος», δεν εννοείται άλλος παρά ο slum τουρίστας. Και αυτό γιατί εκείνος ξέρει να εκτιμά προορισμούς που αποτυπώνουν την άλλη πλευρά του κόσμου. Αυτή που βρίσκεται πέρα από τα φώτα των μεγαλουπόλεων και τις ανέσεις των αναπτυγμένων χωρών. Ίσως γιατί εκεί βρίσκει κάτι που σίγουρα δεν θα μπορούσε να βρει κάνοντας διακοπές στη Μύκονο.

Slum λοιπόν, ονομάζεται ένα σύγχρονο και αναπτυσσόμενο είδος εναλλακτικού τουρισμού. Αν το μεταφράζαμε, θα βλέπαμε πως μιλάμε για τον τουρισμό στις παραγκουπόλεις. Και αν αποφασίζαμε να το δοκιμάσουμε, θα βλέπαμε πως μιλάμε για την δυσκολότερη σε εφαρμογή κατηγορία τουρισμού. Θα μπορούσε βέβαια να χαρακτηριστεί λογικό, αν λαμβάναμε υπόψη μας πως για να υλοποιήσουμε ένα τέτοιο ταξίδι, πρέπει να είμαστε άκρως συνειδητοποιημένοι. Συνειδητοποιημένοι πως δεν θα ξεκουραστούμε, ούτε σωματικά και κυρίως ούτε ψυχικά. Πως δεν θα περάσουμε καλά, δεν θα ξενυχτίσουμε πίνοντας και χορεύοντας σε κάποιο νυχτερινό κέντρο, δεν θα ψωνίσουμε, δεν θα δούμε μουσεία και πολυτελή αξιοθέατα. Αντιθέτως, θα δούμε τη ζωή στις πιο υποβαθμισμένες περιοχές του κόσμου, εκεί που η ανάπτυξη και η εξέλιξη αποτελούν έννοιες άγνωστες. Θα δούμε τη φτώχεια, την πείνα και τον πόνο στα μάτια ανθρώπων καταδικασμένων να ζουν στην ισόβια εξαθλίωση.

Επομένως, γιατί υπάρχουν υποστηρικτές αυτής της μορφής τουρισμού; Τι είναι αυτό που τους ωθεί στην πραγματοποίηση τέτοιων ταξιδιών; Πολλές οι ερωτήσεις γύρω από τον slum tourism. Εύκολα θα μπορούσε να δοθεί, παρ’ όλα αυτά, απάντηση σε όλες. Γιατί ταξιδεύοντας στις φαβέλες του Ρίο Ντετζανέιρο και στις φτωχογειτονιές της  Βομβάης, θα μπορούσε κανείς να δει τον κόσμο από άλλη σκοπιά. Θα μπορούσε να εκτιμήσει πράγματα συνηθισμένα  για εκείνον και να χαρεί για στιγμές καθημερινές και άλλοτε βαρετές. Να καταλάβει πως τίποτα δεν είναι και δεν θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένο. Και έπειτα, θα έβαζε το λιθαράκι του σε μια γιγαντιαία προσπάθεια για ευαισθητοποίηση με απώτερο σκοπό την εξάλειψη της φτώχειας. 

Τώρα που ξέρεις περί τίνος πρόκειται, θα σου φαινόταν τόσο περιττό ή παράξενο ένα ταξίδι στο Κέιπ Τάουν; Το μόνο σίγουρο είναι πως ο slum τουρισμός δεν χαρακτηρίζεται άδικα ανερχόμενος σήμερα. Έχει να προσφέρει πολλά, τόσο σε ατομικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Συντάκτης: Χρύσα Χαραλαμπίδου,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.