Σε ποιες περιπτώσεις ισχύει το «αν ραγίσει το γυαλί δεν ξανακολλάει»;

Έχουμε ακούσει ότι μετά από έναν χωρισμό με τον σύντροφό μας δεν είναι καλό να τα ξαναβρούμε, γιατί αν ραγίσει το γυαλί δεν ξανακολλάει. Ισχύει, όμως, πάντα αυτό; Ή μήπως είναι συγκεκριμένες οι περιπτώσεις; 

Ιδιοτέλεια

Ή αλλιώς, αμέτρητος εγωισμός. Αν ο λόγος που επιλέξαμε να τραβήξουμε χωριστούς δρόμους με τον σύντροφό μας είναι επειδή είδαμε ότι φέρεται πολύ εγωιστικά, δεν είναι εύκολο να τα ξαναβρούμε. Ένας άνθρωπος στην ενήλικη ζωή του, πολύ δύσκολα θα αλλάξει τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς του. Μόνο αν ο ίδιος δει ποιο είναι το σφάλμα του και το πάρει απόφαση να το διορθώσει, μπορούμε να είμαστε δίπλα του. 

Η παγίδα είναι ότι όλοι οι άνθρωποι θα πουν «θα αλλάξω», όταν αντιληφθούν ότι χάνουν κάτι δικό τους. Αν, όμως, δεν εντοπίσουν ακριβώς από πού πηγάζει το πρόβλημα, θα είναι άδικος κόπος η επανένωση και θα κάνει μεγαλύτερο κακό και στους δύο. 

Οι εγωιστές και εγωκεντρικοί άνθρωποι πολύ δύσκολα θα δουν και θα παραδεχτούν ότι φταίνε. Καλό είναι, λοιπόν, να μένουμε μακριά από ανθρώπους που κοιτάνε μόνο τον εαυτό τους και δεν μπορούν να προσφέρουν τίποτα στους άλλους. 

Απιστία 

Όσο αναμενόμενο κι αν είναι, η απιστία του συντρόφου μας θα πρέπει να είναι καταλυτικός παράγοντας στον τερματισμό μιας σχέσης. Όχι απλά και μόνο γιατί μπορεί να νιώσουμε απόρριψη. Δεν θα έπρεπε να βιώσουμε απόρριψη, επειδή κάποιος άλλος δεν μπορούσε να είναι σωστός απέναντί μας. Η αξία μας δεν μειώνεται από αυτό και πρέπει να το βάλουμε καλά στο μυαλό μας. 

Δεν έχει να κάνει, λοιπόν, με τις ανασφάλειες που θα δημιουργήσει σε εμάς για το αν είμαστε αρκετοί για τον άνθρωπό μας. Θα πρέπει να το ξέρουμε από πριν αυτό. Είναι η ένδειξη ότι αυτός ο άνθρωπος έχει το θέμα να μην είναι ευχαριστημένος με όσα έχει ήδη και ψάχνει αλλού την επιβεβαίωσή του. Σε αυτό δεν έχουμε μερίδιο ευθύνης, αλλά θα πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις για το αν θέλουμε στη ζωή μας κάποιον που δεν μας επιλέγει και δεν μας σέβεται. Σε κάθε μελλοντικό τσακωμό, θα υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού μας αυτή η στιγμή που επέλεξε κάτι άλλο από τον άνθρωπό του, και αυτό θα γίνει τοξικό. Καλό, λοιπόν, είναι να μην βάζουμε την ψυχή και το μυαλό μας σε τέτοια βασανιστήρια. 

Συχνοί τσακωμοί 

Όταν ένας άνθρωπος προκαλεί συνεχώς τσακωμούς είτε άμεσα είτε έμμεσα, είναι μεγάλο καμπανάκι ότι έχει πολλές ανασφάλειες. Αν, λοιπόν, η αιτία χωρισμού είναι οι πολλοί και συχνοί τσακωμοί, θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν αυτός ο άνθρωπος μας κάνει καλό.

Οι συχνές εντάσεις δεν είναι καθόλου ωφέλιμες ακόμα και για έναν άνθρωπο που τα έχει καλά με τον εαυτό του. Είναι αχρείαστα «σπασίματα» της ψυχικής μας υγείας και καταστρέφουν όλη τη δουλειά που έχουν κάνει μέχρι τώρα με τον εαυτό μας. Ένας ανασφαλής άνθρωπος, που δεν βλέπει το κακό που κάνει και στον ίδιο και στους αγαπημένους του, είναι καταδικασμένος να ζει με τον φόβο και τη δυστυχία. Μπορούμε να τον βοηθήσουμε, αφού η αγάπη είναι κινητήριος δύναμη, αλλά δεν μπορούμε να χάσουμε τον εαυτό μας προσπαθώντας να γιατρέψουμε κάποιον που δεν θέλει να γιατρευτεί. 

Βία 

Εδώ δεν υπάρχουν πολλά να πούμε. Όταν κάποιος χρησιμοποιεί βία σε εμάς, φεύγουμε από αυτή τη σχέση. Δεν πρόκειται να αλλάξει από τη μια μέρα στην άλλη και δεν μπορούμε να δίνουμε το οποιοδήποτε δικαίωμα, ακόμα και σε έναν άνθρωπο που σημαίνει πολλά για εμάς, να κακοποιεί το σώμα και την ψυχή μας. 

Η βία δεν δικαιολογείται. Είτε είναι σωματική, είτε λεκτική-ψυχολογική, είτε σεξουαλική. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα πάνω στο σώμα και την ψυχή μας πέρα από εμάς και θα πρέπει να σταματήσουμε να δικαιολογούμε καταστάσεις τέτοιες. Όποιος μας στερεί το δικαίωμα να ελέγχουμε εμείς τον εαυτό μας, είναι άνθρωπος που πρέπει να βγει από τη ζωή μας και δεν πρέπει να γυρίσουμε σε αυτόν. Πάντα μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα αλλάξει, αλλά αυτό θα χρειαστεί πολλή δουλειά και να αντιμετωπιστούν οι αιτίες αυτές της βίαιης συμπεριφοράς σε βάθος. 

Συντάκτης: Ευαγγελία Μποζαντζόγλου,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.