Η κατανόηση της γλώσσας του σώματος είναι για κάποιον, το να μάθει τους τρόπους με τους οποίους τα συναισθήματα και …
Ψέματα, αυτός ο γλυκός εθισμός…
Ψέματα. Μια λέξη σκληρή που περιλαμβάνει λέξεις, πράξεις, σκέψεις… Ακόμα και έναν ολόκληρο κόσμο μπορεί να χωρέσει. Πώς καταλήγει κάποιος να θεωρείται ψεύτης κατ’ εξακολούθηση; Πόσο εύκολο είναι να απαλλαγεί κανείς από αυτόν τον βραχνά;
Πέφτοντας στην «ενέδρα»
Έρχονται φορές στη ζωή μας που μπαίνουμε σε διλήμματα για το αν θα έπρεπε να πούμε την αλήθεια και να αντιμετωπίσουμε μια ενδεχομένως σκληρή πραγματικότητα ή να πούμε ψέματα και να διαφύγουμε αυτής. Δεν πρόκειται απαραίτητα για ζητήματα ζωής και θανάτου. Καθημερινά υπάρχουν τέτοιου είδους στιγμές. Υπό το πρίσμα ενός φαινομενικά αθώου ψέματος και με την δικαιολογία του ότι αυτό συμβαίνει για καλό, πέφτουμε συνεχώς στην παγίδα τους. Η απόσταση όμως ενός μικρού ψέματος που έτυχε να ειπωθεί κάποια στιγμή και μιας συνήθειας, δεν είναι τελικά τόσο μεγάλη όσο υποθέτουμε συχνά.
Ποιές είναι οι επιπτώσεις;
Η συνειδητή απόκρυψη ή παραποίηση της αλήθειας, όπως κατ’ ορισμόν χαρακτηρίζεται το ψέμα, έχει σοβαρό αντίκτυπο στη ζωή, την υγεία και την ψυχολογία μας, όσο αυξάνεται η συχνότητα με την οποία τα λέμε. Το να νιώθουμε άβολα, να έχουμε ταχυκαρδίες, δυσκολίες στην κατάποση, εφίδρωση, τάση για έμετο, αιφνίδιους πόνους, τικ, είναι μερικά από τα συμπτώματα που εμφανίζονται ως συνέπεια των όσων ψευδώς ειπώθηκαν. Δεν αποκλείονται ωστόσο και οι περιπτώσεις όπου σταδιακά αποκτούν «ανοσία» στους ισχυρισμούς τους αυτούς. Αυτό είναι κάτι που διερευνήθηκε και επιστημονικώς και πλέον είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι σε αυτό παίζει ρόλο η δραστηριότητα του εγκεφάλου μας, η οποία μειώνεται σε κάθε νέο ψέμα, με αποτέλεσμα όλο αυτό να γίνεται μια θλιβερή συνήθεια κι ειδικά όσο αυξάνεται το προσωπικό μας όφελος.
Απαλλαγμένοι από κάθε τί διφορούμενο, ομορφαίνουμε την ζωή μας
Αν και τα ψέματα κατηγοριοποιούνται, ακόμα και τα πιο μικρά δύνανται να μας πληγώσουν και να μας φέρουν σε δύσκολη θέση. Αν αναλογιστούμε το πόσο δύσκολο έως αδύνατο είναι το γεγονός να θυμόμαστε μονίμως τί είπαμε και γιατί, καταλαβαίνουμε ότι κάποια στιγμή θα βρεθούμε στην ακόμα πιο άβολη στιγμή της παραδοχής και της φανέρωσης της αλήθειας και θα εκτεθούμε ανεπανόρθωτα στις περισσότερες των περιπτώσεων. Αν αντιληφθούμε ότι πλέον οδηγούμαστε σε μια κακή συνήθεια διαρκούς ψευδολογίας, κάτι που δυσαρεστεί και εμάς και τον περίγυρό μας, μόνη λύση αποτελεί το να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό. Η απαλλαγή από όλο αυτό και το να αντιμετωπίζουμε το κάθε τι με γνώμονα την αλήθεια, ίσως αρχικά να μοιάζει ακατόρθωτο, αλλά στην πορεία θα αντιληφθούμε την σπουδαιότητά του. Δε θα χρειαστεί ποτέ να μπούμε σε διαδικασία σκέψης και απολογίας, θα νιώθουμε σίγουροι για εμάς πατώντας γερά στα πόδια μας, θα εμπιστευόμαστε και θα μας εμπιστεύονται. Η αλήθεια έχει αντοχή, είναι απλή, σε απελευθερώνει.
«Θάρσει. Λέγων τ’ αληθές, ου σφαλεί ποτέ». (Έχε θάρρος. Λέγοντας την αλήθεια, δεν σφάλεις ποτέ) –Σοφοκλής, αρχαίος Έλληνας τραγικός
