Πρόγευμα στο Τίφφανυς
Η νουβέλα αναφέρεται στη ζωή μιας κοπέλας σε μια μεγαλούπολη της Αμερικής. Η Χόλυ Γκολάϊτλι είναι μια νέα ηθοποιός που ζει στη Νέα Υόρκη. Παρακολουθούμε τη ζωή της μέσα από τα μάτια ενός στενού της φίλου, ο οποίος είναι ανερχόμενος συγγραφέας. Εκείνος, σε όλη την έκταση του βιβλίου, γίνεται αφηγητής των μνημών που έχει από τη Χόλυ, τώρα που δεν υπάρχει πια στη ζωή του. Αφορμή είναι ένα τουριστικό αναμνηστικό που φέρνει ένας γείτονάς του από την Αφρική – μια ξύλινη φιγούρα που του θυμίζει τη Χόλυ.
Μέσα από τα μάτια του αφηγητή περνάνε οι έρωτες της Χόλυ, τα πολύ μεγάλα πάρτι που διοργάνωνε στο σπίτι της, η παράξενη φιλία της με έναν κατάδικο, η προδοσία της συγκατοίκου της, ο θάνατος του πολυαγαπημένου της αδελφού και η δραματική φυγή της προς αναζήτηση του μεγάλου έρωτα και πατέρα του παιδιού της στη Βραζιλία.
Η συντριβή της Χόλυ
Ο Τρούμαν Καπότε καταφέρνει να δημιουργήσει έναν πολύ γοητευτικό γυναικείο χαρακτήρα. Το επίτευγμα του συγγραφέα παίρνει μεγαλύτερη αξία γιατί καταφέρνει, αν και άντρας, να μπει στο γυναικείο ψυχισμό και να παράγει ένα πολύ ισορροπημένο αποτέλεσμα. Η γυναίκα που δημιουργεί ο συγγραφέας είναι μια γυναίκα μόνη. Δεν είναι μοναχική. Το σπίτι και η ζωή της είναι γεμάτα κόσμο. Έναν κόσμο όμως που δεν την αγγίζει. Δεν μπορεί να δεθεί με κανέναν. Οι έρωτές της είναι επιφανειακοί, οι φιλίες της κενές και η ζωή της χωρίς προορισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι στο τέλος παραδέχεται στο φίλο της – ίσως τον μόνο αληθινό – ότι έχει ερωτευθεί μόνο μια φορά στη ζωή της. Έχει ανάγκη τόσο πολύ την ανθρώπινη επαφή που γεμίζει το σπίτι της με κόσμο πολύ συχνά. Είναι μια ανερχόμενη, νέα και όμορφη ηθοποιός που απορρίπτει όμως συνεχώς δουλειές. Δέχεται πολύ εύκολα το φλερτ από νέους άντρες στη ζωή της, χωρίς να περιμένει κάτι από αυτούς και χωρίς να προσφέρει κανένα συναίσθημα. Ο μόνος δικός της άνθρωπος – ο αδελφός της – είναι στον πόλεμο και μακριά της. Βλέπουμε τη συντριβή της, όταν μαθαίνει για το θάνατο του. Η μακρόχρονη διαμονή της στη Νέα Υόρκη, στην «πόλη που δεν κοιμάται ποτέ» δε στάθηκε ικανή να τη συγκινήσει και μόλις ήρθε το άσχημο νέο για τον αδελφό της κλονίζεται, συντρίβεται, καταρρέει.
Υπέρβαση του χωροχρόνου και αποτύπωση των ανθρωπίνων σχέσεων
Η Χόλυ Γκολάιτλι είναι μια διαχρονική μορφή, πιο επίκαιρη από ποτέ. Το αφήγημα είναι μια σπουδή στο ουτοπικό αμερικανικό όνειρο. Η Χόλη όμως ξεφεύγει από αυτό. Ξεφεύγει και από το ιστορικό πλαίσιο όπου ζει – την Αμερική του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Χόλυ είναι μια απεικόνιση του σύγχρονου ανθρώπου. Ποτέ άλλοτε δεν ήταν οι κοινωνίες τόσο απρόσωπες και μοναχικές. Ο σύγχρονος άνθρωπος ζει ανάμεσα σε ένα εικονικό κοινωνικό πλαίσιο, γεμάτο φίλους και κοινωνικές εκδηλώσεις. Στην πραγματικότητα όμως ζει, όπως η Χόλυ, μόνος σε ένα σπίτι που γεμίζει ασφυκτικά από κόσμο χωρίς προορισμό και δέσμιος σχέσεων αποστειρωμένων από συναισθήματα. Η μεγάλη πόλη έρχεται να δημιουργήσει ένα αίσθημα κλειστοφοβίας και φυγής στη Χόλυ. Η μεγάλη πόλη γεννάει στο σύγχρονο άνθρωπο φοβίες και αγκυλώσεις που τον αφήνουν συναισθηματικά ανώριμο. Η Χόλυ φοβάται να νιώσει και ζει μόνη της, αποφασισμένη να μην πληγωθεί. Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει χάσει την ταυτότητά του, απομακρύνθηκε από τη φύση, αποδεσμεύτηκε από την ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία κι έχασε τον προορισμό του. Ο ατομισμός και η έλλειψη συμπόνιας που εκφράζονται στη σκηνή όταν εγκαταλείπει τη γάτα της η Χόλυ δημιουργούν και συντηρούν τις σύγχρονες, μοντέρνες κοινωνίες.
Κλείνοντας το βιβλίο και έχοντας διαβάσει και την τελευταία του σελίδα, ο αναγνώστης έχει μια γλυκόπικρη γεύση στα χείλη. Αυτήν που αφήνει το δάκρυ του αποχαιρετισμού σε ένα δικό μας και πολύ οικείο πρόσωπο, τη Χόλυ.
