Πότε μπορεί το παιδί μου να ξεκινήσει τις στερεές τροφές και με ποιο τρόπο;

Συντάκτης: Δέσποινα Κατσούλα, Εργοθεραπεύτρια

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά ότι μέχρι τους έξι μήνες η αποκλειστική τροφή του μωρού είναι το μητρικό γάλα και μετά τους έξι μήνες γίνεται η εισαγωγή των τροφών σε συνδυασμό με το γάλα βέβαια. Τα μωρά όταν ξεκινούν τις τροφές δεν καταναλώνουν ποσότητες οπότε στα περισσότερα γεύματα συμπληρώνουμε με θηλασμό ή γάλα σε μπουκάλι.

Το πώς θα ξεκινήσει κάθε μωρό εξαρτάται αρχικά από τον παιδίατρο και στη συνέχεια απόν το γονιό και τέλος από το μωρό. Μύθος! Η φορά θα πρέπει να ήταν εντελώς διαφορετική. Αρχικά το μωρό είναι αυτό που θα αποφασίσει με ποιο τρόπο και τι θα φάει, μετά ο γονιός θα κρίνει το σωστό ύστερα από τη μελέτη που θα έχει κάνει και τέλος ο παιδίατρος θα καθοδηγεί σωστά την οικογένεια με τον τρόπο που έχει επιλεχθεί τελικά να τραφεί το μωρό. Μα καλά θα μου πεις πώς θα αποφασίσει το μωρό τι θα φάει και τι όχι. Θα σας απαντήσω ότι για κάποιο λόγο τα μωρά έχουν πλέον ισχυρό θέλω και συναντάμε πολλές φορές μωρά που δεν ανοίγουν το στόμα με τίποτα ή μωρά που έχουν δεχθεί κάθε τροφή που τους έχουμε δώσει. Για παράδειγμα στη δική μου οικογένεια το πρώτο μου παιδί δέχτηκε όλα τα φαγητά και το κουτάλι δίχως δυσκολία, ενώ το δεύτερο παιδί φαίνεται να προτιμά μόνο θηλασμό. Οπότε καλό θα ήταν να ακολουθούμε τα μωρά και να μην πιέζουμε καταστάσεις. Σε μια ελληνική οικογένεια όπου ένα μεσημεριανό τραπέζι έχει έστω τα βασικά, δύσκολα υποσιτίζεται ένα μωρό. Το λέω αυτό για να μη μας αγχώνουν οι γιαγιάδες σχετικά με κουβέντες όπως: «πότε θα φάει το παιδί», «δεν τρώει το παιδί κάνε κάτι κλπ».

Τι ζητάμε, όμως, από ένα παιδί όταν ξεκινήσει να τρώει; Θέλουμε να δεχτεί κάθε γεύση, να δεχτεί το κουτάλι και να μην πετάμε τίποτα από το φαγητό που φτιάχνουμε γιατί είναι και δεύτερη κατσαρόλα και όλο αυτό είναι ταλαιπωρία. Μύθος Νο 2. Αυτό που θέλουμε (αν μπορούμε να μιλήσουμε για το δικό μας θέλω εδώ) είναι το παιδί μας να ανακαλύψει τις υφές, τις μυρωδιές και τις γεύσεις των νέων τροφών. Να ζουλήξει και να πετάξει το φαγητό, να το κοιτάξει που έχει πέσει κάτω και να περιμένει να γυρίσει πίσω στο χέρι του, γιατί έχει πλάκα. Να λερωθεί αυτό και η μισή κουζίνα.

Θέλουμε να του μάθουμε να επιλέγει τις τροφές του, να τις πιάνει με τα μικροσκοπικά δαχτυλάκια του δουλεύοντας τη λεπτή του κίνηση και τον οπτικοκινητικό συντονισμό καταφέρνοντας να τις βάλει στο στόμα του και όχι στο μάτι του.

Οι περισσότερες μαμάδες θα με πουν τρελή, πώς να καθαρίζουμε τη κουζίνα και συνέχεια γιατί να πετάμε άσκοπα τα φαγητά, ενώ δεν υπάρχει χρόνος για όλα αυτά. Το συμμερίζομαι και το αναγνωρίζω όλο αυτό μιας και εγώ εργαζόμενη μαμά με δύο παιδιά είμαι απλά η ανάμειξη του παιδιού με το φαγητό από τον πρώτο καιρό το εκπαιδεύει να είναι ένα ανεξάρτητο παιδί πολύ πιο γρήγορα από ένα παιδί που ξεκινάει με κρέμες και συνεχίζει με αυτές για πολύ καιρό. Ωριμάζει όλη η στοματική κοιλότητα και τα αντανακλαστικά πνιγμού τα οποία είναι απολύτως φυσιολογικά και το παιδί βοηθιέται ακόμα και στο να μιλήσει πιο σύντομα. Εννοείται πως και τα παιδιά που τρώνε αλεσμένα μπορούν να μιλήσουν εξίσου γρήγορα, απλά εδώ αναφέρουμε τα θετικά της επαφής του παιδιού με το φαγητό στο χέρι από νωρίς.

Φυσικά, αν ένα παιδί δεχτεί τα αλεσμένα και τρώει ικανοποιητικά, με αυτά ξεκινάμε και στην πορεία σιγά σιγά δίνουμε πράγματα στο χέρι και όχι στο στόμα, έτσι ώστε το παιδί να έχει την επιλογή της ποσότητας που θα βάλει στο στόμα του για να μπορέσει να το επεξεργαστεί.

Τις περισσότερες φορές η ανασφάλεια της μαμάς είναι αυτή που δεν επιτρέπει στο παιδί να επεξεργαστεί όλες τις τροφές. Φυσικά αδιαπραγμάτευτο είναι το γεγονός ότι είμαστε πάντα δίπλα, έχουμε παρακολουθήσει πρώτες βοήθειες και τι κάνουμε σε κάθε περίπτωση. Βέβαια, όλα αυτά θα έπρεπε έτσι και αλλιώς να τα έχουμε κάνει, είτε φάει αλεσμένα είτε κατευθείαν κομμάτια.

Δείξτε εμπιστοσύνη στο παιδί σας και παίξτε με το φαγητό, καθώς είναι διασκεδαστικό. Μην το κάνετε όμως αν πρέπει να φύγετε σε μισή ώρα, θέλει χρόνο και χαλάρωση.

«Το κείμενο αποτελεί μια συνεργασία του flowmagazine.gr με την κα Κατσούλα. Για περισσότερα κείμενα της συγκεκριμένης αρθρογράφου πατήστε εδώ»

Συντάκτης: Δέσποινα Κατσούλα, Εργοθεραπεύτρια

Influence:

Είμαι απόφοιτος του τμήματος Εργοθεραπείας ΣΕΥΠ Αθηνών. Έχω εκπαιδευτεί εκτενώς στην Αισθητηριακή Ολοκλήρωση…