Ενθουσιάζομαι… έχω ανάγκη… έλκομαι… περίμενα καιρό… και ήρθε! Αξίζει; Μου αξίζει; Αυτό φαίνεται εξ’αρχής… Θα ασχοληθώ; Πως; Δίνοντάς του εγώ …
Πώς το «εγώ» καθορίζει τις σχέσεις μας;
Είναι σημαντικό να ρωτάμε τον διπλανό μας αν είναι καλά; Η συνήθεια του να μιλάμε μόνο για τον εαυτό μας βοηθά στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους; Τελικά, οι επιλογές μας στις ανθρώπινες σχέσεις μας βοηθούν;
Υπάρχουν κάποιοι που μιλούν μόνο για τον εαυτό τους και στρέφουν τη συζήτηση πάντα εκεί. Εδώ τα θέματα λιγοστεύουν και η συζήτηση καταλήγει να είναι μονόπλευρη. Το θέμα προς ανάλυση δεν είναι ο εγωκεντρικός χαρακτήρας κάθε τέτοιου ανθρώπου, αλλά αν υπάρχει ενδιαφέρον για τον άνθρωπο απέναντί του. Ο εγωισμός δεν είναι απαραίτητα αρνητικό στοιχείο, αφού δείχνει ότι ενδιαφέρεσαι για τον εαυτό σου και τον σέβεσαι. Όμως, αυτό πρέπει να γίνεται με όρια ώστε να μην καταλήξουμε στη συζήτηση με επίκεντρο ένα άτομο.
Η ανάγκη να ρωτάς τους δικούς σου ανθρώπους πως αισθάνονται, μπορεί όχι μόνο να βοηθήσει εκείνους, αλλά και εσένα, αφού μέσα από την δική σου βοήθεια μπορεί να αλλάξουν πολλά και προπάντων, η διάθεσή τους. Τους δίνεις δηλαδή, μια ώθηση να μιλήσουν για κάποια από τα προβλήματά τους, τα οποία μπορεί να είναι κοινά με τα δικά σου, μπορεί και όχι.
Παρ’ όλα αυτά, και στις δύο περιπτώσεις έχεις καταφέρει κάτι. Αρχικά, αυτός ο άνθρωπος μοιράστηκε το πρόβλημά του μαζί σου και δεύτερον, μπορεί να συνειδητοποιήσεις ότι υπάρχουν κοινά στοιχεία στα θέματά σας και, ίσως βοηθηθείτε ώστε να εντοπίσετε μαζί τη λύση. Η ανταλλαγή σκέψεων, προβληματισμών και απόψεων με τους γύρω μας είναι στοιχεία που δημιουργούν μια πολύπλευρη συζήτηση.
Απ’ την άλλη, υπάρχει ένα θέμα που οι άνθρωποι μπερδεύουμε, την ενσυναίσθηση, την κατανόηση δηλαδή της συναισθηματικής κατάστασης ενός άλλου. Εδώ, όχι μόνο πρέπει να προσέξουμε την παγίδα της ταύτισης, αλλά θα πρέπει οι ίδιοι να καταλάβουμε ότι η συμπαράσταση που δείχνουμε στον διπλανό μας είναι καλό να γίνεται με όρια. Η υπερβολική ταύτιση αυτή δεν θα μας επιτρέψει να εκφράσουμε τη γνώμη μας με καθαρό μυαλό, αφού θα έχουμε υιοθετήσει ήδη το πρόβλημα του άλλου. Ακόμα πρέπει να γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει σωστή ή λάθος συμπεριφορά, ο καθένας ορίζει με γνώμονα τον εαυτό του ποιο είναι το καλύτερο γι’ αυτόν.
Συνοψίζοντας, όταν ο χαρακτήρας ή η συμπεριφορά ενός ανθρώπου δεν μας ταιριάζει, είτε συζητάμε μαζί του για να βρεθεί μια ισορροπία, εφόσον μας ενδιαφέρει, είτε απομακρυνόμαστε σταδιακά, αφού η μέση λύση που ίσως περιμένουμε είναι ανέφικτη. Οι επιλογές που κάνουμε είναι αυτές που θα μας βοηθήσουν να είμαστε καλύτερα πρώτα με τον εαυτό μας και έπειτα με τα άτομα που έχουμε δίπλα μας.
Γι’ αυτό, μην διστάσεις σε καμία περίπτωση να αποφασίσεις. Εσύ καθοδηγείς την ζωή σου, όπως και τα άτομα που θα έχεις δίπλα σου.



























