Πώς συνδέεται το εργασιακό περιβάλλον με την παραγωγικότητα

Συντάκτης: Μαρία Βαγδούτη

Influence:

Η επαγγελματική ικανοποίηση είναι από τα σημαντικότερα θέματα που απασχολούν, τόσο τα άτομα όσο και τους εργοδότες-οργανισμούς, ειδικά σε δύσκολες οικονομικές περιόδους. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, βγαίνουν στην επιφάνεια αρκετά παράπονα και καταγγελίες σχετικά με την αντιμετώπιση του εργατικού δυναμικού. Ιδιαίτερο ζήτημα έχει γίνει η ανάλογη σχέση μεταξύ της ικανοποίησης των υπαλλήλων και της απόδοσής τους στον τομέα τους.

Η παραγωγικότητα των εργαζομένων μίας εταιρίας δεν σχετίζεται αποκλειστικά με την αναφερόμενη επιχείρηση, αλλά με μία σειρά αλληλένδετων αντιδράσεων που επηρεάζει ολόκληρο το οικονομικό σύστημα. Η αυξημένη παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών φέρνει κέρδη στις επιχειρήσεις, υψηλότερα εισοδήματα στους μετόχους και κατά συνέπεια αυξημένους μισθούς και βελτιωμένους όρους εργασίας. Ταυτόχρονα είναι δυνατόν να βελτιώσει την ποιότητα των παραγόμενων υλικών και να οδηγήσει σε μείωση των τιμών, ωφελώντας και τους καταναλωτές. Το εσωτερικό εργασιακό περιβάλλον σε πολλές επιχειρήσεις αποτελεί σοβαρό ανασταλτικό παράγοντα στη βελτίωση της παραγωγικότητας.

Τα αυξημένα έσοδα των επιχειρήσεων έχουν ως αποτέλεσμα υψηλότερη καταβολή φόρων και ως εκ τούτου επωφελείται και το κράτος και το χρηματοοικονομικό σύστημα του κράτους. Ο συνδυασμός των αποτελεσμάτων αυτών καταλήγουν σε γενικευμένη ανόρθωση του βιοτικού επιπέδου. Πρόκειται για έναν κύκλο από αλυσιδωτές αντιδράσεις, με εκκίνηση το ικανοποιητικό εργασιακό περιβάλλον:  η αύξηση των μισθών οδηγεί σε μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη, το κοινό καταναλώνει περισσότερα προϊόντα, οι  επιχειρήσεις ανορθώνουν την οικονομία τους, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας και η αγορά της χώρας αναδιαρθρώνεται προς θετικότερα μεγέθη.

Πρέπει να διευκρινιστεί ότι η θεωρία της αλληλένδετης σχέσης εργασιακού περιβάλλοντος – παραγωγικότητας δεν είναι μία πρόχειρη θεώρηση, ούτε και κατασκεύασμα των αγανακτισμένων εργαζομένων,  αντίθετα προϋπάρχει ως σύλληψη σχεδόν έναν αιώνα, και προέρχεται από τους εργοδότες περισσότερο, παρά από τους υπαλλήλους.

Το “φαινόμενο Hawthorne”

Κεντρική θεωρία είναι ότι σε ένα εργασιακό περιβάλλον πρέπει  να δίνεται βάση στην ικανοποίηση των εργαζομένων με στόχο, πάντοτε, την όσο το δυνατόν υψηλότερη αποδοτικότητα.  Βασικός εκπρόσωπός της ήταν ο E. Mayo και επικράτησε ως τάση από τις αρχές του 1930. Μέχρι και την δεκαετία του 1950 επικράτησε το σλόγκαν «ένας ικανοποιημένος εργάτης είναι παραγωγικός εργάτης». Κύρια αρχή είναι ότι η παραγωγικότητα εξαρτάται από τη σχέση εργοδοσίας- εργαζομένων.

Οι Ανθρώπινοι Πόροι (The Human Resource Approach)

Βασικούς εκπρόσωποί τους ήταν οι Basil Georgopoulos, Douglas McGregor, Rensis Likert και Chris Argyris. Πρωτοεμφανίστηκε και επικράτησε κατά την δεκαετία του 1960. Στηρίχτηκε στην θεωρία ότι ο παράγοντας διάκρισης μίας επιχείρησης από την πληθώρα της αγοράς είναι ο άνθρωπος. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία ο άνθρωπος έχει ορισμένα ταλέντα και ικανότητες, τα οποία όταν τους δίνεται η δυνατότητα να αναπτυχθούν και να αξιοποιηθούν, οδηγούν σε αυξημένους δείκτες παραγωγικότητας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελίδες: 1 2

Συντάκτης: Μαρία Βαγδούτη,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr