Πώς να μάθετε στα παιδιά σας να ζητάνε συγγνώμη

Συντάκτης: Χριστίνα Γιώτη

Η εκμάθηση της συγγνώμης βοηθά το παιδί σας να αναλάβει την ευθύνη για το λάθος που έχει κάνει. Είναι ένα εργαλείο που θα το βάλει σε σκέψη να διορθώσει την κατάσταση. Η σημασία αυτής της λέξης είναι πιο σημαντική και από την λέξη καθώς βοηθάει στη θεραπεία της σχέσης και δίνει μια νέα αρχή. Για να διδάξετε στα παιδιά να ζητάνε συγγνώμη, δοκιμάστε αυτές τις συμβουλές:

Όλοι ζητούν συγγνώμη.

Όταν ενεργείτε εσφαλμένα και αντιδράτε υπερβολικά, παραδεχτείτε το και ζητήστε συγγνώμη. Διδάξτε στα παιδιά να μάθουν να ζητούν συγγνώμη, δείχνοντάς τους ότι όλοι ζητάνε συγγνώμη. Αυτά είναι πολύτιμα μαθήματα για να μάθει ένα παιδί. Η λέξη “συγνώμη” στο παιδί σας δεν αποτελεί ένδειξη αδυναμίας, αλλά δύναμης. Ένα παιδί στο οποίο δεν ζητήθηκε ποτέ συγγνώμη δεν θα καταλάβει τη διαδικασία της συγγνώμης και πιθανότατα θα την αρνηθεί.

Διδάξτε στα παιδιά τη σημασία της συγνώμης ενώ είναι ακόμη μικροί.

Τα μικρά παιδιά μπορεί να έχουν δυσκολία στην κατανόηση της έννοιας της λύπης. Είναι σημαντικό να κατανοήσετε το γεγονός ότι τα περισσότερα μικρά παιδιά δεν μπορούν ακόμα να αντιληφθούν την έννοια της απολογίας, καθώς ακόμη εξερευνούν τον εαυτό τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, ως γονείς, πρέπει να είστε σε θέση κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης να πείτε συγγνώμη. Ο καλύτερος χρόνος όμως για να διδάξετε ένα παιδί είναι όταν είναι μικροί. Με αυτόν τον τρόπο, αυτά τα ιδανικά και οι αξίες θα κολλήσουν μαζί τους καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής τους.
Τα παιδιά πρέπει να αναγνωρίσουν ή να παραδεχτούν ότι έκαναν λάθος και να μάθουν πώς να ζητούν συγχώρεση καθώς πρέπει να μάθουν να συγχωρούν και να προχωρούν.

Ο ρόλος της φωνής και της γλώσσας του σώματος.

Τα παιδιά πρέπει επίσης να μάθουν πώς να ζητήσουν συγνώμη στον κατάλληλο τόνο της φωνής. Η γλώσσα του σώματος είναι επίσης σημαντική. Πρέπει να ενθαρρύνετε το παιδί σας να σας κοιτάζει στα μάτια όταν ζητάει συγγνώμη, να σταθεί ίσια ή τουλάχιστον να παραμείνει ακίνητο και να χρησιμοποιήσει τον κατάλληλο τόνο της φωνής.

Διδάξτε το παιδί σας να απολογείται.

Τα παιδιά έχουν μια έντονη αίσθηση μιας επικείμενης διάλεξης, ειδικά αν ξέρουν ότι είναι λάθος και για να την αποφύγουν προσποιούνται κάποιου είδους θλίψης. Σε αυτή την περίπτωση, προσπαθήστε να περιορίσετε τις συζητήσεις την επόμενη φορά που το παιδί σας έχει κακή συμπεριφορά. Επισημάνετε στο παιδί σας ότι η λύπη βοηθάει εν μέρει, αλλά πρέπει να το εννοεί. Η απολογία και η συγχώρεση πρέπει να συμβαίνει όταν κάποιος τραυματιστεί ή προσβληθεί. Η συγνώμη χωρίς συγχώρεση είναι μια ελλιπής διαδικασία και μέρος του πώς διδάσκετε στα παιδιά να ζητήσουν συγγνώμη. Για να συμβεί πραγματική επούλωση, ο δράστης πρέπει να “αποβάλει τις κατηγορίες” λέγοντας “αυτό είναι εντάξει” ή “σε συγχωρώ”. Ξεκινήστε να διδάσκετε στο παιδί σας την ενσυναίσθηση. Αν και είναι πολύ νωρίς για ένα μικρό παιδί να καταλάβει πλήρως την ενσυναίσθηση, βοηθήστε τους να κατανοήσουν με απλούστερους όρους τι αισθάνεται ή θα αισθανθεί όταν τραυματιστεί και ότι αυτά τα συναισθήματα μπορούν επίσης να γίνουν αισθητά από άλλους.

Σταματήστε να χειρίζεστε τα συναισθήματα.

Μερικά παιδιά μαθαίνουν να παπαγαλίζουν ένα «με συγχωρείτε» ή «Λυπάμαι» μέσα σε ένα δευτερόλεπτο από το αδίκημα, για να αποφύγουν καταστάσεις. Όταν όμως διδάσκετε στα παιδιά να ζητάνε συγγνώμη, θυμηθείτε ότι οι γονείς δεν μπορούν να εξαναγκάζουν τα συναισθήματα, διότι μόνο το παιδί γνωρίζει πώς αισθάνεται. Η αναγκαστική αίσθηση μπορεί να διδάξει το παιδί σας σε ψεύτικη συγνώμη, ή ότι η συγχώρεση πρέπει να είναι στιγμιαία. Ανάλογα με την ηλικία των παιδιών, την ιδιοσυγκρασία τους, τις συνθήκες και τα συναισθήματα, θα χρειαστεί μια περίοδος αναμονής πριν από μια συγγνώμη. Είναι η δουλειά σας ως γονείς να βεβαιωθείτε ότι η συγνώμη είναι αληθινή.

Συντάκτης: Χριστίνα Γιώτη,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr