Σε έναν κόσμο όπου η ενδοοικογενειακή βία έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, είναι καλό όλοι μας να γνωρίζουμε τα βασικά γνωρίσματά …
Πώς να αντιμετωπίσουμε τη λεκτική και σωματική βία
Η βία σε κάθε μορφή της κυριαρχεί το τελευταίο διάστημα χωρίς διακρίσεις. Τι μπορούμε να κάνουμε προκειμένου να μην πέσουμε θύματά της;
Τα τελευταία χρόνια η βία είναι ένα φαινόμενο που γνωρίζει παγκόσμια έξαρση. Σίγουρα είναι ένα πολύ σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, μια παθογένεια που μαστίζει την ανθρωπότητα. Πόσες φορές έχουμε ακούσει για βίαια περιστατικά σε επαρχιακές πόλεις, αλλά και στα μεγάλα αστικά κέντρα; Τα θύματα κακοποίησης ανήκουν και στα δύο φύλα, και καλύπτουν όλες τις ηλικίες.
Καταρχάς αυτό συμβαίνει διότι οι άνθρωποι έχουν μάθει να μην εκφράζουν με θάρρος και αλήθεια αυτά που τους απασχολούν. Έπειτα συμβαίνει συχνά να σκέφτονται επιφανειακά και να παραβλέπουν τα μειονεκτήματα του άλλου. Πιστεύουν ότι ο άνθρωπος με τον οποίο σχετίζονται μπορεί να αλλάξει ή προσπαθούν να βρουν κάτι για να τον δικαιολογήσουν, του τύπου «δεν είναι κακός, αλλά πολύ κουρασμένος», ή «δεν θέλει να με χτυπάει αλλά όταν πίνει δεν είναι ο εαυτός του».
Πώς μπορεί όμως κάποιος να αποφύγει τέτοιες συμπεριφορές; Αρχικά, εκείνος που δέχεται τη βία, είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσει ότι μια τέτοια επιθετική συμπεριφορά τον φθείρει και τον καταβάλλει. Επομένως, χρειάζεται να κάνει έναν απολογισμό και να διαπιστώσει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα μιας τέτοιας σχέσης. Είναι ο μόνος τρόπος για να βγει από μια δυστοπική και μη λειτουργική κατάσταση. Με άλλα λόγια, πρέπει να δει κατάματα και με πλήρη επίγνωση την πραγματικότητα.
Πολλές φορές βέβαια οι άνθρωποι μεγαλώνουν σε χειριστικό και αυστηρό περιβάλλον, οπότε έπειτα έχουν την τάση να επιλέγουν αντίστοιχα χειριστικούς και βίαιους ανθρώπους μόνο και μόνο για να νοιώσουν ασφαλείς. Ωστόσο καταλήγουν να μην είναι ευτυχισμένοι, αφού η βία τους φθείρει και τους βασανίζει. Αν λοιπόν είμαστε στη φάση που θέλουμε να φύγουμε από μία τυραννική σχέση, είτε η τελευταία είναι μια φιλία είτε μία οικογενειακή ή επαγγελματική σχέση, οφείλουμε να λέμε αυτό που μας ενοχλεί και να θέτουμε τα όριά μας.
Το τελευταίο δεν μας κάνει κακούς. Απεναντίας, τα όρια σε μια σχέση ορίζουν τους κανόνες της σχέσης αυτής. Χωρίς κανόνες μια σχέση είτε φιλική είτε επαγγελματική είτε οποιαδήποτε κοινωνική ή οικογενειακή σχέση, δεν μπορεί να είναι δόκιμη. Όταν βέβαια μιλάμε για καταστάσεις σωματικής βίας και κακοποίησης κατά τις οποίες κινδυνεύει ακόμη και η ζωή ενός ατόμου, οφείλουμε να δράσουμε με ψυχραιμία και εγρήγορση, πολλώ δε όταν κινδυνεύει η ζωή μας ή ζωή του παιδιού μας ή ενός στενού συγγενικού προσώπου.
Σ’ αυτήν την περίπτωση για να προστατεύσουμε τη ζωή όλων, οφείλουμε να καταγγείλουμε τις βίαιες πράξεις στις αρμόδιες αρχές. Ακόμα κι αν πιστεύουμε ότι δεν μας αφορά ή ότι δεν είναι ζήτημα της οικογένειάς μας, οφείλουμε να το κάνουμε, ειδικά αν είμαστε μάρτυρες τέτοιων γεγονότων. Έτσι μόνο θα καταφέρουμε να βάλουμε ένα λιθαράκι ώστε να γίνει αυτός ο κόσμος καλύτερος.
Τέλος αν αναλογιστούμε πόσοι άνθρωποι πέφτουν θύματα τυφλής βίας σε οποιοδήποτε επίπεδο, καταλαβαίνουμε γιατί η βία και η εγκληματικότητα βαίνουν διαρκώς αυξανόμενες.
Η κατάλληλη εκπαίδευση ειδικά στα νέα παιδιά, μπορεί να βοηθήσει την κοινωνία να γίνει καλύτερη. Είναι στο χέρι μας να μάθουμε να αγαπάμε αλλήλους!




























