Πώς μπορώ να στηρίξω το ομοφυλόφιλο παιδί μου;

Συντάκτης: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Η άρση των διακρίσεων που αφορούν τη σεξουαλικότητα του ανθρώπου αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο κερδίζει έδαφος στη χώρα μας. Παρά όμως τις σαφείς βελτιώσεις και την επίτευξη βασικών δικαιωμάτων της ΛΟΑΔ κοινότητας, οι προκαταλήψεις, η άγνοια για θέμα σεξουαλικού προσανατολισμού και ο κοινωνικός στιγματισμός, κυριαρχούν σε μεγάλο μέρος στην κοινωνία μας.

Πώς μπορεί ένας γονιός να σταθεί δίπλα στο παιδί του και να το στηρίξει όταν εκείνο γνωστοποιήσει τη σεξουαλικότητά του; Πόσο σημαντική είναι η αποδοχή του γονιού στο παιδί;

Ρατσισμός σε ανθρώπους με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό

Η κοινωνία μας διατηρεί ακόμα, σε μεγάλο βαθμό, αρνητική αντιμετώπιση της διαφορετικής σεξουαλικής ταυτότητας, από αυτή που συναντάται στην πλειοψηφία της κοινωνίας. Οι άνθρωποι με διαφορετική σεξουαλικότητα, έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με βίαιες εκδηλώσεις, απόρριψη, εργασιακή ανισότητα και ανασφάλεια στις οικογενειακές και φιλικές σχέσεις. Απόρροια αυτής της στάσης είναι η άγνοια για θέματα που αφορούν το σεξουαλικό προσανατολισμό του ανθρώπου, οι κοινωνικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις, όπως και  η έλλειψη ανεκτικότητας στο διαφορετικό.

Ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας μας εξακολουθεί να «ψυχιατρικοποιεί» κάθε σεξουαλική ταυτότητα η οποία αποκλίνει από την ετερόφυλη, παρά το γεγονός ότι η Επιστήμη έχει αποφανθεί για το συγκεκριμένο θέμα εντελώς διαφορετικά. Καθημερινά τα ΛΟΑΤ άτομα έρχονται αντιμέτωπα με το μίσος διάφορων θρησκευτικών ηγετών, οι οποίοι μιλάνε για ηθική ιλαρότητα, ενώ χαρακτηρίζουν τη διαφορετική σεξουαλικότητα ως κάτι κακό, η χειρότερα, ως ασθένεια. Όλη αυτή η κατάσταση, δυσχεραίνει και τραυματίζει ψυχικά το ΛΟΑΤ άτομο (έχει διαπιστωθεί πως τα ΛΟΑΤ άτομα έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν κατάθλιψη, να αποπειραθούν να αυτοκτονήσουν ή να απολυθούν από την εργασία τους).

Η ελληνική κοινωνία, σε μεγάλο βαθμό, χαρακτηρίζεται από ένα φαινόμενο το οποίο ονομάζεται ετεροκανονικότητα. Η ετεροκανονικότητα είναι η κατάσταση εκείνη στην οποία η ετεροφυλία πάντοτε υπερισχύει όλων των υπόλοιπων σεξουαλικών προσανατολισμών, λαμβάνει ανώτερων προνομιών σε σχέση με κάθε άλλη σεξουαλική ταυτότητα, με αποτέλεσμα οτιδήποτε αποκλίνει από αυτή να αντιμετωπίζεται –λανθασμένα- ως παθολογική κατάσταση, ώστε να οδηγούμαστε σ το φαινόμενο που ονομάζεται ομοφοβία.

Ομοφυλόφιλο παιδί και οικογένεια

Οι περισσότεροι έφηβοι οι οποίοι ανήκουν στη ΛΟΑΔ κοινότητα, πάντοτε φοβούνται να μιλήσουν ανοιχτά για τη σεξουαλικότητά τους στους γονείς τους. Οι περισσότεροι φοβούνται πως θα απογοητεύσουν τους γονείς τους, πως εκείνοι θα πάψουν να τα αγαπούν ή θα αποσύρουν τη συναισθηματική και οικονομική τους στήριξη.  Όλοι οι έφηβοι θεωρούν πάντοτε πως η αντίδραση των δικών τους γονιών θα είναι η χειρότερη, πως εκείνοι θα ξεσπάσουν βίαια ή θα διώξουν το παιδί μακριά τους.

Αν επιτευχθεί –ίσως μετά από χρόνια- η κατάσταση στην οποία ο γονιός ήδη από την αρχή της εφηβείας να ρωτάει ανοιχτά το παιδί του για το ποιο φύλο τον έλκει περισσότερο, ίσως αυτό να απαλλάσσει τον έφηβο από ένα βαρύ φορτίο και να ανοίξει το δρόμο για τη μεγαλύτερη αποδοχή της διαφορετικότητας. Πλέον, ειδικοί ψυχικής υγείας αναφέρουν πως το coming out (η γνωστοποίηση της σεξουαλικής ταυτότητας), πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Πολλοί γονείς έχουν ήδη αντιληφθεί από νωρίς πως το παιδί τους μπορεί να έχει διαφορετική σεξουαλικότητα – διότι  οι περισσότεροι γνωρίζουν τον πυρήνα των παιδιών τους – αλλά να περιμένουν την ομολογία και την παραδοχή από τα ίδια. Είναι εξίσου χρήσιμο να γνωστοποιηθεί πως παλαιότερες οικογένειες θεωρούσαν πως έχουν εκείνες μερίδιο ευθύνης (μία αυστηρή μητέρα θεωρούνταν πως προκαλεί στον γιο της αίσθημα αποστροφής για τις γυναίκες). Σήμερα, οι επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν πως δεν ευθύνονται οι γονείς, καθώς η σεξουαλικότητα του εκάστοτε ανθρώπου είναι κάτι που βρίσκεται ήδη μέσα του.

Πώς μπορεί να στηρίξει ένας γονιός το παιδί του;

Η ομολογία του παιδιού στο γονιό του σίγουρα είναι μία κατάσταση που χρειάζεται χρόνο στο να επιτευχθεί αποδοχή και συνειδητοποίηση. Καλό είναι ο γονιός να πράξει κάποια από τις παρακάτω ενέργειες:

  • είναι σημαντικό να αντιληφθεί πως η αγάπη του για το παιδί του δεν πρέπει να παύει για κανένα λόγο
  • είναι χρήσιμο να αναζητήσει περισσότερες πληροφορίες από διάφορα βιβλία και έγκυρες ιατρικές πηγές, ώστε να ενημερωθεί για τη φυσιολογικότητα του διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού
  • πρέπει να δώσει χρόνο στο παιδί και τον εαυτό του, να μην αντιδράσει βίαια, απαξιωτικά ή απορριπτικά
  • μπορεί να ζητήσει τη γνώμη ενός ειδικού ψυχικής υγείας, ο οποίος είναι και ο καταλληλότερος στο να του λύσει διάφορες απορίες
  • τονίζει στο παιδί του πως είναι πάντα στο πλευρό του και πως θέλει εκείνο να είναι ευτυχισμένο με τις δικές του επιλογές

Κάτι που πρέπει να σημειωθεί, είναι πως μετά την ανακάλυψη της διαφορετικής σεξουαλικότητας, οι γονείς σταματούν να ενδιαφέρονται για οποιαδήποτε άλλη πλευρά του παιδιού τους (σπουδές, φίλοι, εργασία, ενδιαφέροντα) και εστιάζουν αποκλειστικά και μόνο στη σεξουαλικότητά του. Πρέπει να γίνει αντιληπτό και κατανοητό πως η σεξουαλικότητα ενός ανθρώπου δεν είναι ολόκληρη η ύπαρξή του, απλώς ένα κομμάτι του πυρήνα του. Είτε ετερόφυλος, είτε ομόφυλος, ο κάθε άνθρωπος έχει τις ίδιες πιθανότητες να γίνει καλός άνθρωπος, ευτυχισμένος, πετυχημένος στη δουλειά του, υπέροχος γονιός ή όχι, καλός και πιστός φίλος. Πλέον, η Επιστήμη έχει προοδεύσει τόσο πολύ, ώστε να ξεπερνιούνται οι βιολογικές αδυναμίες και ομόφυλες και ετερόφυλες οικογένειες να μπορούν να γίνουν γονείς.

Η αποδοχή της αλήθειας του παιδιού, η προτεραιότητα στην υγεία και τα θέλω του και όχι στο <<τι θα πουν οι άλλοι>>, η αλλαγή των αντιλήψεων και της αρνητικής αντιμετώπισης της διαφορετικής σεξουαλικής ταυτότητας, θα βοηθήσει πολλούς ανθρώπους και γονείς, να συνειδητοποιήσουν το εξής: πως η αγάπη μπορεί να είναι όμορφη και υπέροχη σε όλες της τις μορφές.

Συντάκτης: Μαρία Σκαμπαρδώνη,

Influence:

Δημοσιογράφος στο επάγγελμα, προσπαθώ μέσω της γραφής μου για τη διερεύνηση της αλήθειας. Γνώστρια της Αγγλικής και της Γαλλικής γλώσσας…