Οι γονείς αρκετές φορές έχουν υψηλές απαιτήσεις από το πρωτότοκο παιδί, μεταθέτοντάς του υψηλότερες ευθύνες. Ποια λάθη, λοιπόν, κάνουν οι …
Πώς να βοηθήσουμε τα παιδιά να παραδέχονται τα λάθη τους
Τα λάθη είναι μέρος της ζωής. Αντί να τα αποφεύγουμε ή να τα αποκρύπτουμε, είναι καλό να τα παραδεχόμαστε, ειδικά μπροστά στα παιδιά μας. Με αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά θα μάθουν να αναγνωρίζουν και τα δικά τους σφάλματα χωρίς ντροπή.
Σε κανέναν δεν αρέσει να κάνει λάθη. Μας ενοχλούν και μπορούν να μας βάλουν σε μπελάδες. Μάλιστα, συχνά μας κάνουν να αισθανόμαστε άσχημα για τον εαυτό μας και είναι δύσκολο να τα παραδεχτούμε, ειδικά, αν το λάθος μας, επηρεάζει κάποιο άλλο άτομο. Ως γονείς, όταν τα παιδιά μας δεν παραδέχονται ότι έκαναν κάτι λάθος, οφείλουμε να τους διδάξουμε τις σωστές συμπεριφορές, ώστε να μην τα επαναλάβουν. Πώς μπορούμε να το επιτύχουμε αυτό; Αν η παραδοχή των λαθών είναι δύσκολη ακόμη και για εμάς, τότε με ποιον τρόπο να την ενθαρρύνουμε στα παιδιά μας;
Πώς να διδάξουμε στα παιδιά να παραδέχονται τα λάθη τους
Έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά είναι πιο πιθανό να πουν την αλήθεια, όταν περιμένουν θετικές αντιδράσεις από τους γονείς τους. Θα ήταν, λοιπόν, καλύτερο να επαινούμε τα παιδιά, όταν παραδέχονται τα λάθη τους, αντί να τα τιμωρούμε. Αυτός θα ήταν ένας σωστός τρόπος να τα ενθαρρύνουμε να μάθουν από τα σφάλματά τους και να μας λένε την αλήθεια.
Πρόσφατα, όροι, όπως το «helicopter parenting»,έχουν χρησιμοποιηθεί για να περιγράψουν γονείς που δεν αφήνουν τα παιδιά τους να κάνουν λάθη. Αντίθετα, αφαιρούν τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν τα παιδιά για να τα βοηθήσουν να πετύχουν. Παρόλο που οι γονείς σε αυτήν την περίπτωση έχουν καλή πρόθεση, αφού στην πραγματικότητα θέλουν μόνο να προστατεύσουν τα παιδιά τους, αυτός ο τύπος γονικής μέριμνας έχει συσχετιστεί με αρνητικές συνέπειες, όπως υψηλότερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης και λιγότερη ψυχολογική ευεξία στα παιδιά, καθώς και έλλειψη ανεξαρτησίας. Επιπλέον, το «helicopter parenting» συνδέεται συχνά με χαμηλότερες ακαδημαϊκές επιδόσεις, περισσότερα εξωτερικά ή βασισμένα στην ανταμοιβή κίνητρα και αποφυγή της ουσιαστικής μάθησης. Με άλλα λόγια, αυτά τα παιδιά δεν αναπτύσσουν το κίνητρο για να κατακτήσουν νέες δεξιότητες, κυρίως εργάζονται σκληρά για να πάρουν έναν καλό βαθμό και αποφεύγουν την ανατροφοδότηση, καθώς η κριτική ή η αποτυχία τους μπορεί να οδηγήσει σε αμηχανία ή ντροπή.
Στην ουσία, αρνούμενοι στα παιδιά την ικανότητα να κάνουν λάθη, τους στερούμε επίσης την ικανότητα να αναπτύξουν την ευελιξία να μαθαίνουν από αυτά. Όλοι μπορούμε να επωφεληθούμε από τα λάθη με το να τα αναγνωρίζουμε, όταν τα κάνουμε και να αντιδρούμε ευγενικά, όποτε οι άλλοι παραδέχονται τα δικά τους. Αυτό είναι σημαντικό για τους γονείς, αφού μόνο έτσι η επόμενη γενιά μπορεί να μάθει πώς να αναγνωρίζει τα λάθη της και να τα αντιμετωπίζει με εποικοδομητικό τρόπο.
