Πώς και γιατί πολλές γυναίκες εγκαταλείπουν τον εαυτό τους με την πάροδο της ηλικίας

Καθώς οι γυναίκες μεγαλώνουν, παρατηρείται συχνά μια σταδιακή απομάκρυνση από τη φροντίδα του εαυτού τους – σωματικά, ψυχικά και σεξουαλικά. Δεν πρόκειται απλώς για έλλειψη ενδιαφέροντος, αλλά για ένα πολύπλοκο φαινόμενο που σχετίζεται με βιολογικές αλλαγές, κοινωνικές επιρροές, συναισθηματικές επιβαρύνσεις και πολιτισμικά στερεότυπα.

Το σώμα αλλάζει – και επηρεάζει το πνεύμα
Οι βιολογικές αλλαγές είναι συχνά ο πρώτος παράγοντας. Με την είσοδο στην εμμηνόπαυση ή προεμμηνοπαυσιακή περίοδο, οι γυναίκες βιώνουν έντονες ορμονικές μεταβολές. 

Οι βιολογικές αλλαγές της εμμηνόπαυσης και της ορμονικής μετάβασης οδηγούν σε αλλαγές στην εμφάνιση και τη διάθεση. Αυτή η φυσική φθορά προκαλεί αποξένωση από την εξωτερική εικόνα και, μερικές φορές, αίσθημα απώλειας της θηλυκότητας.

Η πτώση των οιστρογόνων επηρεάζει όχι μόνο τη φυσιολογία του σώματος αλλά και την ψυχολογική διάθεση. Παρατηρείται ξηρότητα δέρματος, αύξηση βάρους, απώλεια ελαστικότητας, προβλήματα ύπνου και μειωμένη λίμπιντο. Αυτές οι αλλαγές συχνά οδηγούν σε αποστασιοποίηση από την ίδια τη σωματική υπόσταση και μειώνουν το κίνητρο για φροντίδα της εξωτερικής εμφάνισης.

Η κοινωνία εξαφανίζει τις ώριμες γυναίκες
Επιπλέον, η κοινωνία ενισχύει την εικόνα της γυναίκας ως «χρήσιμη» και «ελκυστική» μόνο όταν είναι νεαρή, λεπτή και σφριγηλή. Τα μέσα και η κουλτούρα εξιδανικεύουν τη νεότητα. 

Οι μεγαλύτερες γυναίκες δεν προβάλλονται ως ελκυστικές ή δραστήριες. Σπάνια εκπροσωπούνται στα μέσα ενημέρωσης ή στις διαφημίσεις, με αποτέλεσμα πολλές να εσωτερικεύουν την αίσθηση ότι είναι πλέον «αόρατες» ή ανεπιθύμητες. 

Αυτή η έλλειψη ορατότητας οδηγεί πολλές στο να νιώσουν πως δεν αξίζει πλέον να φροντίζουν τον εαυτό τους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παραίτηση από τη φροντίδα της εξωτερικής τους εικόνας, εφόσον «δεν έχει πλέον σημασία».

Ευθύνες και συναισθηματική εξάντληση
Ταυτόχρονα, οι αυξημένες ευθύνες παίζουν κρίσιμο ρόλο. Η φροντίδα οικογένειας, γονιών, παιδιών και επαγγελματικών υποχρεώσεων συχνά αφήνει τις γυναίκες χωρίς χρόνο και ενέργεια για τον εαυτό τους. Η προτεραιότητα δίνεται σε όλους τους άλλους – εκτός από τις ίδιες.

Σε πολλές περιπτώσεις, οι γυναίκες επωμίζονται τη φροντίδα ηλικιωμένων γονιών, παιδιών, εγγονιών, αλλά και επαγγελματικών καθηκόντων. Η συναισθηματική και σωματική εξάντληση τις οδηγεί σε μια παραμέληση των προσωπικών τους αναγκών. Το σώμα γίνεται εργαλείο για να εξυπηρετεί τους άλλους και όχι χώρος που αξίζει αγάπη, περιποίηση και φροντίδα.

Η εγκατάλειψη της σεξουαλικότητας
Ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι είναι η απομάκρυνση από τη σεξουαλική ζωή. Η σεξουαλικότητα συχνά παραγκωνίζεται είτε λόγω βιολογικών αλλαγών είτε λόγω κοινωνικών ταμπού. 

Με τη μείωση της λίμπιντο και την κοινωνική σιωπή γύρω από τη σεξουαλικότητα των μεγαλύτερων γυναικών, πολλές αποσύρονται από τον ερωτισμό τους, χάνοντας μια βασική πηγή αυτοεκτίμησης και ζωντάνιας.

Πολλές γυναίκες βιώνουν τη σεξουαλική τους ταυτότητα ως «μη επίκαιρη», ειδικά αν δεν υπάρχει σταθερός σύντροφος ή εάν η σχέση έχει φθαρεί. Αυτό οδηγεί σε απομάκρυνση από την ηδονή, την αυτοέκφραση και τη συναισθηματική σύνδεση, στοιχεία που ενισχύουν την αυτοεκτίμηση.

Οι συνέπειες – και οι δύο όψεις τους

Οι συνέπειες αυτών των αλλαγών ποικίλουν. Στην αρνητική πλευρά, η γυναίκα μπορεί να βιώσει βαθιά μελαγχολία, έλλειψη αυτοπεποίθησης, αίσθηση απώλειας του εαυτού της και ματαίωση. Μπορεί όμως και να βρει θετικές πλευρές. 

Για ορισμένες γυναίκες, η ωρίμανση λειτουργεί ως απαλλαγή από τις εξωτερικές πιέσεις της κοινωνίας και επιτρέπει την αναζήτηση βαθύτερης νοήματος, σύνδεσης με τον εσωτερικό τους κόσμο και αυτογνωσίας. Μπορεί να γίνει ευκαιρία εσωτερικής ανασυγκρότησης και απομάκρυνσης από τις εξωτερικές πιέσεις που δέχονταν όσο ήταν νεότερες.

Η επανεφεύρεση του εαυτού είναι δυνατή
Η λύση δεν είναι η επιστροφή στο παρελθόν, αλλά η ανανέωση της σχέσης με το σώμα, την υγεία, την επιθυμία και την εσωτερική ζωή. Μέσα από μικρές πράξεις φροντίδας, κοινωνική στήριξη και αυτογνωσία, η γυναίκα μπορεί να ξανασυνδεθεί με τη δύναμή της.

Η λύση  βρίσκεται στην επανεφεύρεση της σχέσης με τον εαυτό. Χρειάζεται να υπάρξει χώρος για κίνηση και επαφή με το σώμα – όχι από ενοχή, αλλά από αγάπη. 

Η σωματική δραστηριότητα, η σωστή διατροφή και η φροντίδα της υγείας βοηθούν όχι μόνο στην εξωτερική εικόνα αλλά και στη διάθεση. 

Η επανασύνδεση με τη σεξουαλικότητα είναι εξίσου θεμελιώδης. Ατομικά ή με σύντροφο, χωρίς πίεση ή προσδοκίες, η επαφή με την ηδονή ανανεώνει και την ταυτότητα της γυναίκας ως ενεργής, αισθησιακής και παρούσας.

Η κοινωνική στήριξη παίζει επίσης καθοριστικό ρόλο. Ο διάλογος με άλλες γυναίκες, η συμμετοχή σε ομάδες ή κοινότητες που προωθούν τη φροντίδα και την προσωπική ανάπτυξη βοηθούν ώστε να σπάσει η σιωπή και να ανακτηθεί η φωνή.

Η διαδικασία της ωρίμανσης δεν πρέπει να ταυτίζεται με παραίτηση ή εξαφάνιση. Μπορεί να είναι η αρχή μιας νέας εποχής, πιο ουσιαστικής, πιο πλούσιας και πιο ελεύθερης. 

Το ζητούμενο δεν είναι να ξαναγίνουμε όπως ήμασταν, αλλά να αποδεχτούμε και να αγαπήσουμε αυτό που γινόμαστε. Γιατί κάθε ηλικία της γυναίκας έχει τη δική της ομορφιά, τη δική της δύναμη και τη δική της φλόγα.

Συντάκτης: Βάλια Αλεξοπούλου,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr