Ουρολοίμωξη- Αίτια και Θεραπεία
Η ουρολοίμωξη προκαλείται από μικρόβια που μολύνουν τα ούρα και αφορά στο 1% των αγοριών και στο 3% των κοριτσιών. Η πιο συχνή εμφάνιση στα κορίτσια οφείλεται στην ανατομία του ουροποιητικού συστήματος, δηλαδή στην πολύ κοντινή απόσταση της ουρήθρας με τον κόλπο, με αποτέλεσμα τα μικρόβια αυτά να εγκαθίστανται στην κύστη.
Πώς όμως θα την καταλάβουμε;
- Στα βρέφη κάτω του έτους μπορεί να εμφανιστεί με άτυπα συμπτώματα όπως: παρατεινόμενο ίκτερο στα νεογέννητα, μειωμένη όρεξη για φαγητό, διάρροιες με ίχνη αίματος ή ακόμη και με εμετούς ενώ μπορεί να μην εμφανιστεί καθόλου πυρετός.
-
Σε μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να εμφανιστεί με αίμα κατά την ούρηση, έπειξη για ούρηση (δηλαδή το παιδί νιώθει ότι θέλει συνέχεια να ουρήσει αλλά χωρίς να αποβάλει ούρα όταν πάει στην τουαλέτα), θολερά και δύσοσμα ούρα.
Η εμφάνιση ψηλού πυρετού συνήθως είναι κακός οιωνός, γιατί τότε έχουμε προσβολή και των νεφρών (πυελονεφρίτιδα).
Ποια είναι τα αίτια;
Το σημαντικότερο αίτιο της ουρολοίμωξης ιδιαίτερα σε παιδιά κάτω του έτους είναι μια ανατομική ανωμαλία που όμως αυτοθεραπεύεται στο μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών. Ονομάζεται κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση (η επιστροφή δηλαδή των ούρων από την κύστη στους ουρητήρες και μετά στους νεφρούς).
Ως αίτιο όμως ουρολοίμωξης μπορεί να είναι:
- η δυσκοιλιότητα
- η μη συχνή αλλαγή πάνας στα βρέφη, με αποτέλεσμα μικρόβια από τα κόπρανα να μολύνουν την ουρήθρα
- η μη συχνή ούρηση από τα παιδιά που είτε σιχαίνονται είτε ξεχνάνε με το παιχνίδι να ουρήσουν
- η μη καλή τεχνική σκουπίσματος, κυρίως στα κορίτσια -πρέπει πάντα να γίνεται από μπροστά προς τα πίσω
Πώς θα την διαγνώσουμε?
Η γενική ούρων δίνει μόνο ενδείξεις, ενώ η καλλιέργεια ούρων είναι η μόνη εξέταση πού μπορεί να επιβεβαιώσει την κλινική υποψία. Τα ούρα συλλέγονται μετά από καλό πλύσιμο της περιοχής, κατά προτίμηση μετά από ελεύθερη ούρηση. Τα σακουλάκια συλλογής ΔΕΝ είναι η συνιστώμενη μέθοδος γιατί μπορεί να επιμολυνθεί το δείγμα από τα μικρόβια του δέρματος. Σε επείγουσες περιπτώσεις μπορεί να παρθεί δείγμα απευθείας από την ουροδόχο κύστη με καθετηριασμό ή με υπερηβική λήψη μετά από υπερηχογραφική καθοδήγηση.
Πώς θεραπεύεται;
Η χορήγηση αντιβιοτικού γίνεται στην αρχή εμπειρικά και στη συνέχεια μετά από αντιβιόγραμμα. Σε βρέφη κάτω των 3 μηνών με ψηλό πυρετό είναι απαραίτητη η νοσοκομειακή περίθαλψη για ενδοφλέβια χορήγηση αντιβίωσης.
Έχουμε ουρολοίμωξη- πώς πρέπει να ελεγθούμε;
Σε βρέφη κάτω των 6 μηνών πρέπει να γίνεται υπέρηχος νεφρών –κύστεως- ουρητήρα, ενώ από 2 και πάνω επεισόδια ουρολοίμωξης πρέπει να γίνεται και κυστεοουρηθρογραφία (για πιο λεπτομερή ανατομική απεικόνιση του ουροποιητικού συστήματος) και DMSA (για τυχών ανακάλυψη ουλών στα νεφρά).
Σε παιδιά άνω των 3 ετών ο έλεγχος γίνεται μετά από το δεύτερο επεισόδιο.
Βρέφη και παιδιά που παραμένουν ασυμπτωματικά μετά από ένα επεισόδιο ουρολοίμωξης ΔΕΝ πρέπει να δίνουν τα ούρα τους τακτικά ως ρουτίνα για επανέλεγχο ουρολοίμωξης.
Εάν ένα παιδί δεν εμφανίζει συμπτώματα αλλά βρεθεί σε καλλιέργεια ούρων βακτηριουρία – παρουσία μικροβίων –, δεν υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση για χορήγηση αντιβίωσης και επομένως δεν πρέπει αυτή να χορηγείται.
«Το κείμενο αποτελεί μια συνεργασία του flowmagazine.gr με την παιδίατρο κ. Αρετή Θεοχαρούδη – Σιγανού. Για περισσότερα κείμενα του συγκεκριμένου αρθρογράφου πατήστε εδώ»
