Όταν ο Άντρας Λέει Όχι: Η Σιωπηλή Κρίση της Ανδρικής Ερωτικής Αποστασιοποίησης

Ποιος είπε ότι η επιθυμία είναι πάντα υπόθεση αντρική; Η ερωτική απουσία του συντρόφου μπορεί να γίνει ένας αόρατος εχθρός στη σχέση – με τη γυναίκα να ψάχνει απαντήσεις και το σεξ να γίνεται το μεγάλο ερωτηματικό. Τι πραγματικά κρύβεται πίσω από την ανδρική απομάκρυνση;

Μεγαλώσαμε με το στερεότυπο ότι οι άντρες «θέλουν πάντα». Όμως η πραγματικότητα συχνά αποδομεί τους μύθους. Σήμερα, όλο και περισσότερες γυναίκες βρίσκονται μπροστά σε μια νέα συνθήκη: τον σύντροφο που αποφεύγει την ερωτική επαφή. 

Δεν είναι τεμπελιά, ούτε απιστία απαραίτητα – αλλά μια σύνθετη ψυχοσεξουαλική πραγματικότητα, με κοινωνικές, συναισθηματικές και ψυχολογικές ρίζες. Τρεις αληθινές ιστορίες το αποκαλύπτουν.

Το Φαινόμενο: Μείωση Ανδρικής Επιθυμίας

Ο σύγχρονος άντρας δεν είναι πια η ερωτική «μηχανή» των περιοδικών και των ταινιών. Το άγχος, οι αλλαγές στον ρόλο των φύλων, η επαγγελματική πίεση, η πατρότητα, ακόμα και η αυτοεικόνα, επηρεάζουν βαθιά τη σεξουαλική του λειτουργία. Το πρόβλημα συχνά δεν είναι οργανικό. Είναι ψυχικό. Και η ερωτική απόσυρση, μια μορφή επικοινωνίας – ή διαμαρτυρίας.

Πώς αντιμετωπίζουμε τους άντρες που είναι απρόθυμοι στο κρεβάτι; Πριν βιαστει κανείς να αποδώσει την πτώση της λίμπιντο (εκείνου) σε οργανικούς λόγους, θα πρέπει να το ξανασκεφτεί. Ο μύθος του αχόρταγου για σεξ αρσενικού καταρρίπτεται από στατιστικές που θέλουν τους άντρες να παρουσιάζουν έλλειψη επιθυμίας ήδη από τα τριάντα τους. 

Αυτό είναι και το λάθος. Οτι έχουμε την τάση να κολλάμε στα άκρα (από τη μια ο ανίκανος κι από την άλλη η μηχανή του σεξ). Όπως το θέτει η Αμερικανίδα ψυχολόγος Τζούλια Κόουλ, διάφοροι παράγοντες επηρεάζουν την ανδρική διάθεση. Ξεκινώντας από την ωριμότητά του και προχωρώντας σε γεγονότα που μπορεί να τον ταράξουν: μια γέννηση, ένας θάνατος, μια προαγωγή ή η απώλεια εργασίας. 

Φαίνεται πάντως, πως οι άντρες πιο εύκολα επικαλούνται οργανική ανικανότητα, παρά παραδέχονται «μείωση διάθεσης». Η παγίδα, την οποία θα πρέπει να αποφύγουμε, είναι να το πάρουμε προσωπικά. Να θεωρήσουμε ότι είναι άλλο ένα δικό μας λάθος. Πως δεν είμαστε αρκετά σέξι, επιθυμητές, αισθησιακές… Πως τελικά είμαστε ανίκανες να τον παρασύρουμε στο ερωτικό παιχνίδι. 

Η Τζούλια Κόουλ θεωρεί πως η μειωμένη ερωτική διάθεση είναι πρόβλημα που χρήζει αντιμετώπισης (αν αποφεύγει να το συζητήσει με διάφορες δικαιολογίες ζητηστε του να ορίσει μία ώρα – σύντομα). Ότι πρέπει να δοθεί χρόνος και χώρος στην τρυφερότητα, στα χάδια, χωρίς να πρέπει αναγκαστικά να οδηγήσουν στην ερωτική πράξη. 

Το χειρότερο στις σχέσεις χωρίς σεξ, όπως τις βίωσαν αρκετές γυναίκες, δεν είναι μόνο η έλλειψη χαράς αλλά κι η έλλειψη ανταλλαγής, επικοινωνίας – άλλωστε το σεξ είναι μία από τις ανώτερες μορφές της. Στις τρεις ιστορίες που ακολουθούν αυτή η ανταλλαγή κάπου χάθηκε ή μεταφέρθηκε σε λάθος πεδίο. Τα συμπεράσματα; Δικά σας.

Τρεις Ιστορίες – Τρεις Όψεις της Σιωπής

Συμβιβασμός: Όταν το πάθος δίνει τη θέση του στην απόσταση

Η Ελένη βρέθηκε σε μια σχέση χωρίς σεξ για 7 ολόκληρα χρόνια, εγκλωβισμένη στον ρόλο της «μαμάς», με έναν σύζυγο που την αγαπά αλλά δεν τη θέλει. Η άρνησή του να αναζητήσουν βοήθεια δείχνει πόσο δύσκολη είναι η ειλικρίνεια γύρω από το ανδρικό φύλο και την επιθυμία.

Αλλαγή ρόλων: Όταν η επιτυχία φοβίζει

Η Καίτη, επιτυχημένο στέλεχος, αντιμετωπίζει τη σταδιακή ερωτική απομάκρυνση του άντρα της. Η επαγγελματική της άνοδος φέρνει ανατροπή στην ισορροπία των φύλων και «ακρωτηριάζει» την επιθυμία του. Η «αντιστροφή ρόλων» αφήνει τη σχέση στείρα από ερωτισμό.

Απόρριψη: Όταν σε μειώνουν για να σε ελέγχουν

Η Σοφία, εγκλωβισμένη από έφηβη σε μια τοξική σχέση, ένιωσε την ερωτική απόρριψη να μετατρέπεται σε χειριστική συμπεριφορά. Όταν βγήκαν τα μυστικά στο φως, απελευθερώθηκε. Όμως το τραύμα της την οδηγεί σε ακατάλληλες σχέσεις. Τώρα προσπαθεί να ξαναβρεί τον εαυτό της.

Το Υποσυνείδητο Παίζει Ρόλο

Ο άντρας που δεν κάνει έρωτα με τη σύντροφό του συχνά δεν έχει «πρόβλημα» – έχει σύγκρουση. Αν η σύντροφος αρχίζει να ταυτίζεται με το πρότυπο της μητέρας, το ερωτικό κομμάτι θολώνει. Μπορεί να τη θαυμάζει, να την αγαπά, αλλά όχι να τη θέλει. Το σώμα τότε μιλάει μέσα από την απόσυρση. Η σχέση γίνεται ανισότιμη – και επικίνδυνα ακίνητη.

Στις σχέσεις υπάρχει πάντα ένα ιδεατό πρόσωπο, στο οποίο στοχεύουμε. Για τον άνδρα θα μπορούσε να είναι αποτέλεσμα των εξής δύο επιδράσεων: του προτύπου της μητέρας (ανάλογα αν αυτό είναι θετικό ή αρνητικό) και της ιδεατής γυναίκας (όχι με την έννοια της τελειότητας, αλλά με την έννοια του τι τον καλύπτει, τι επιθυμεί). Αν αυτά τα δύο πρότυπα συγκρούονται, τότε υπάρχει η τάση να βαδίζει υποσυνείδητα προς τη μητέρα του, προς ένα πρόσωπο δηλαδή, που έχει τα χαρακτηριστικά της μητέρας, αλλά συνειδητά να προσδοκά αυτό που έχει δημιουργήσει στο μυαλό του ως ιδεατό.Η κατάσταση αυτή προβάλλεται από πολλούς άντρες μέσα στη ζωή και τις επιλογές τους. Για παράδειγμα, επιλέγουν μια γυναίκα γιατί έχει εκείνο το γνώριμο μητρικό στοιχείο και παράλληλα την ποθούν. Κάποια στιγμή, όμως, μπορεί να υπερισχύσει το μητρικό στοιχείο, με αποτέλεσμα να καταπιαστεί ή να προβληθεί αλλού το ερωτικό. Μπαίνοντας η γυναίκα σε θέση μητρική, γίνεται απειλητική, αφού η μητέρα μάς υπενθυμίζει τα δυνατά κι αδύνατα σημεία μας, τα λάθη μας.

Γενικά το πρότυπο γυναίκας που έχει κάθε άντρας επηρεάζεται άμεσα από το πρότυπο της μητέρας του. Σε μια κοινωνία, όπου δίνεται στο πρόσωπο της μητέρας ένας χαρακτήρας ιερός, μια γυναίκα αποκτά ουσία και υπόσταση, όταν γίνεται μητέρα. Με τέτοιες προσλαμβάνουσες ο άντρας μπορεί -μετά την «αλλοίωση» του μεγάλου πάθους- να θεωρήσει ότι θα «βεβηλώσει» τη σύντροφό του με τη σεξουαλική πράξη. Αν λοιπόν αντιμετωπίζει το σεξ με ενοχές ή με βρώμικο τρόπο, αυτό θα ενθαρρύνει τον διχασμό μέσα του, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κάνει έρωτα ή σεξ με τον τρόπο που θα ήθελε, στη γυναίκα που είναι μητέρα των παιδιών του και την οποία κάπου βλέπει και ως μητέρα του ίδιου του τού εαυτού.

Θα πρέπει να μην μπαίνουμε σε μητρικό ρόλο, παρότι συχνά μας καλούν με τον τρόπο τους να το κάνουμε. Η ανταπόκρισή τους σε αυτόν τον ρόλο, μας κάνει να νιώθουμε ενθάρρυνση και αποδοχή. Ο ρόλος αυτός στην πορεία της σχέσης ενισχύεται, γιατί και η ίδια η γυναίκα ξεχνάει το ερωτικό κομμάτι και «συγκεντρώνεται» σ’ εκείνο, από το οποίο λαμβάνει τη μεγαλύτερη αποδοχή.

Είναι γεγονός ότι κάθε άνδρας έχει την ανάγκη να νιώσει κάτι μητρικό από τη σύντροφό του, όπως και κάθε γυναίκα κάτι πατρικό αντίστοιχα, ώστε να αισθανθεί ασφάλεια κι εμπιστοσύνη στη σχέση του. Όταν όμως χάνεται το μέτρο, χάνεται και το παιχνίδι του ερωτισμού, εφόσον η σχέση παύει να είναι ισότιμη και ισορροπημένη. 

Φυσικά η ερωτική κόπωση μπορεί να παρουσιαστεί στην πορεία της σχέσης, κυρίως γιατί στην αρχή κυριαρχεί ο πόθος και λειτουργούμε με το συναίσθημα περισσότερο παρά με τη λογική. Αρχικά, επιλέγουμε έναν σύντροφο με βάση τα στοιχεία που μας ελκύουν: εξωτερική εμφάνιση, ο τρόπος που συζητάμε, τα κοινά που έχουμε. Μετά όμως από ένα χρονικό διάστημα, που η λογική θα υπερισχύσει, ο άντρας ίσως παρουσιάσει το εξής σύμπτωμα: αγαπάει τη σύντροφό του, αλλά δεν την ποθεί, γιατί δεν μπορεί να δεχτεί ότι μια ολοκληρωμένη γυναίκα είναι ερωτική σύντροφος, μητέρα, σύζυγος και ίσο μέλος της σχέσης. Αντιθέτως, τη βλέπει τμηματικά και το μητρικό κομμάτι υπερισχύει, ενώ τα άλλα υποβιβάζονται.

 Ένας άντρας μπορεί να νιώσει απειλή μπροστά σε μια γυναίκα επιτυχημένη επαγγελματικά, με ισχυρή προσωπικότητα, με ικανότητα να φέρει εις πέρας πολλά πράγματα ταυτόχρονα, όπως συνηθίζεται να κάνει μια γυναίκα που έχει μητρική στάση απέναντι στους γύρω της. Τότε, ανάλογα και με την προηγούμενη εμπειρία, τα βιώματά του γύρω από το πρότυπο της μητέρας (π.χ. αυταρχική – απαιτητική) ή δεν θα καταφέρει να μείνει στη σχέση ή θα παραμείνει, αλλά όχι ως ισότιμο μέλος της. Με αποτέλεσμα να αυξάνεται

ο εσωτερικός θυμός κι η ασυνείδητη τάση για «εκδίκηση». Το ερωτικό στοιχείο

που φεύγει είναι η σωματική του διαμαρτυρία μπροστά στην απειλή που νιώθει.

Μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι «ανίκανος» (είναι πέρα από τον έλεγχό του) να προσφέρει ερωτική χαρά στη σύντροφό του. Ή να κάνει άλλες παράλληλες σχέσεις και «μεταφέροντας» αλλού την ερωτική επιθυμία να «εκδικείται» τη σύντροφό του… 

Οι σχέσεις χρειάζονται δουλειά και πολύ καλή επικοινωνία ανάμεσα στο ζευγάρι. Ο άντρας έχει ανάγκη από μια σύντροφο που θα έχει το παιχνίδι στη ζωή της. Που κι η ίδια δεν θα βάζει στην άκρη το ερωτικό της στοιχείο για να υπερισχύσει το μητρικό. 

Αυτή είναι μια σχέση πάρε-δώσε κι όχι μονόπλευρη (γιατί σε μια μητρική σχέση που η γυναίκα είναι η μητέρα, ο άντρας παίρνει αυτομάτως τον ρόλο του παιδιού. Πρόκειται, λοιπόν, για μια ανισότιμη σχέση που ταυτίζεται με τη σχέση γονιού – παιδιού).

Extra Tips: Πώς να το διαχειριστείς

✅ Μην το παίρνεις προσωπικά: Δεν έχει να κάνει πάντα με εσένα ή την ελκυστικότητά σου.

✅ Άνοιξε συζήτηση: Χωρίς πίεση ή κατηγορία, με ειλικρίνεια και στόχο τη σύνδεση.

✅ Ζήτα βοήθεια από ειδικό: Αν εκείνος αρνείται, μπορείς να ξεκινήσεις μόνη σου. Θα σε βοηθήσει να δεις καθαρά.

✅ Αναγνώρισε τον ρόλο που (σου) αποδίδεται: Μη γίνεσαι η «μαμά» μέσα στη σχέση.

✅ Ξαναβρες το ερωτικό σου στοιχείο: Μην το θυσιάζεις για να νιώσεις αποδοχή.

✅ Βάλε όρια: Η αποχή από το σεξ δεν είναι απλώς θέμα «φάσης» όταν κρατάει χρόνια. Είναι θέμα που πρέπει να λυθεί.

Συντάκτης: Flowmagazine,

Influence:

Ο στόχος του flowmagazine.gr είναι να προβάλλει τις θετικές ιδέες, δράσεις και πληροφορίες από την Ελλάδα και τον κόσμο…