Η συναισθηματική υποστήριξη αποτελεί έναν από τους πιο καθοριστικούς παράγοντες για τη μακροχρόνια επιτυχία μιας σχέσης. Δεν αφορά μόνο τις …
Όταν δύο άνθρωποι αγαπιούνται αλλά δεν συναντιούνται συναισθηματικά
Μπορεί δύο άνθρωποι να αγαπιούνται και παρ’ όλα αυτά να μην μπορούν να συναντηθούν πραγματικά. Γιατί η αγάπη, όσο σημαντική κι αν είναι, δεν σημαίνει πάντα ότι δύο άνθρωποι βρίσκονται στο ίδιο συναισθηματικό σημείο.
Και κάπως έτσι, ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που νιώθουν, δημιουργείται ένα κενό που δεν προέρχεται από την απουσία αγάπης. Προέρχεται από την αδυναμία να συναντηθούν μέσα σε αυτή.
Συχνά έχουμε μάθει να πιστεύουμε ότι όταν υπάρχει αγάπη, όλα τα υπόλοιπα θα βρουν τον δρόμο τους.
Ότι το συναίσθημα είναι αρκετό για να ξεπεραστούν οι διαφορές, οι φόβοι και οι δυσκολίες. Όμως οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πιο σύνθετες.
Η αγάπη μπορεί να υπάρχει και να εκφράζεται με διαφορετικούς τρόπους. Μπορεί να υπάρχει ακόμη κι όταν κάποιος δεν ξέρει πώς να τη δείξει.
Μπορεί να υπάρχει όταν δύο άνθρωποι θέλουν ο ένας τον άλλον στη ζωή τους, αλλά δεν ξέρουν πώς να φτάσουν ο ένας στον εσωτερικό κόσμο του άλλου.
Και αυτή ίσως είναι μία από τις πιο δύσκολες μορφές απόστασης.
Να αγαπάς κάποιον που δεν είναι πραγματικά μακριά σου, αλλά δεν μπορείς να τον συναντήσεις εκεί που τον χρειάζεσαι.
Η αγάπη δεν σημαίνει πάντα συναισθηματική σύνδεση
Δύο άνθρωποι μπορούν να νοιάζονται βαθιά ο ένας για τον άλλον και παρ’ όλα αυτά να μην επικοινωνούν ουσιαστικά.
Να περνούν χρόνο μαζί, αλλά να μη μιλούν για όσα πραγματικά νιώθουν.
Να είναι παρόντες ο ένας στη ζωή του άλλου, αλλά να απουσιάζουν στις στιγμές που χρειάζεται συναισθηματική εγγύτητα.
Η συναισθηματική σύνδεση δεν δημιουργείται μόνο επειδή υπάρχει αγάπη. Χρειάζεται διάθεση να δεις τον άλλον.
Να τον ακούσεις.
Να προσπαθήσεις να καταλάβεις τον τρόπο με τον οποίο βιώνει τον κόσμο.
Γιατί μερικές φορές δύο άνθρωποι αγαπιούνται, αλλά αγαπούν από διαφορετικά σημεία μέσα τους.
Όταν ο ένας ζητά αυτό που ο άλλος δεν ξέρει να δώσει
Δεν ζητούν όλοι την αγάπη με τον ίδιο τρόπο.
Για κάποιον, η αγάπη μπορεί να σημαίνει λόγια.
Για κάποιον άλλον, πράξεις.
Κάποιος μπορεί να χρειάζεται συχνή επιβεβαίωση, ενώ κάποιος άλλος μπορεί να θεωρεί ότι η παρουσία του αρκεί για να δείξει όσα νιώθει.
Και τότε δημιουργούνται παρεξηγήσεις.
Ο ένας αισθάνεται ότι δεν τον αγαπούν αρκετά.
Ο άλλος αισθάνεται ότι προσπαθεί, αλλά τίποτα από όσα κάνει δεν αναγνωρίζεται.
Κανείς ίσως δεν έχει άδικο. Απλώς δεν μιλούν την ίδια συναισθηματική γλώσσα.
Η απόσταση δεν είναι πάντα έλλειψη συναισθήματος
Υπάρχουν άνθρωποι που απομακρύνονται ακριβώς όταν νιώθουν πολλά.
Όχι επειδή δεν ενδιαφέρονται. Αλλά επειδή δεν ξέρουν τι να κάνουν με αυτό που νιώθουν.
Η εγγύτητα μπορεί να τους φοβίζει.
Η έκθεση μπορεί να μοιάζει επικίνδυνη.
Η ανάγκη να παραδεχτούν ότι κάποιος τους επηρεάζει μπορεί να είναι πιο δύσκολη από την ίδια την απόσταση.
Έτσι, αντί να πλησιάζουν, κάνουν πίσω. Και ο άνθρωπος απέναντί τους βλέπει μόνο την απόσταση. Όχι πάντα τον φόβο που μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτή.
Όταν η αγάπη δεν φτάνει στο σημείο που χρειάζεται
Υπάρχει μια ιδιαίτερη θλίψη στο να γνωρίζεις ότι υπάρχει συναίσθημα και να μην μπορείς να το ζήσεις όπως θα ήθελες.
Να βλέπεις ότι ο άλλος νοιάζεται, αλλά να μην μπορείς να νιώσεις ασφαλής μέσα σε αυτό.
Να υπάρχει σύνδεση, αλλά να μην υπάρχει η συναισθηματική διαθεσιμότητα που χρειάζεται για να ανθίσει.
Γιατί η αγάπη δεν είναι μόνο αυτό που νιώθουμε. Είναι και αυτό που μπορούμε να μοιραστούμε.
Και κάποιες φορές η απόσταση ανάμεσα στο «νιώθω» και στο «μπορώ να το εκφράσω» είναι μεγαλύτερη απ’ όσο φαίνεται.
Δεν μπορείς να συναντήσεις κάποιον μόνος σου
Μπορείς να κάνεις χώρο.
Μπορείς να προσπαθήσεις να καταλάβεις.
Μπορείς να μιλήσεις με ειλικρίνεια.
Δεν μπορείς όμως να δημιουργήσεις μόνος σου μια συναισθηματική συνάντηση.
Η σύνδεση χρειάζεται δύο ανθρώπους που, με τον δικό τους τρόπο, είναι πρόθυμοι να πλησιάσουν.
Όχι τέλειους.
Όχι χωρίς φόβους.
Αλλά διαθέσιμους να κάνουν ένα βήμα προς τον άλλον.
Γιατί καμία σχέση δεν μπορεί να στηριχθεί για πολύ καιρό στην προσπάθεια του ενός να φτάσει και τους δύο.
Μερικές φορές η αγάπη υπάρχει σε διαφορετικούς χρόνους
Ίσως το πιο δύσκολο να αποδεχτεί κανείς είναι ότι δύο άνθρωποι μπορεί να αγαπιούνται, αλλά να μην είναι έτοιμοι για το ίδιο πράγμα την ίδια στιγμή.
Ο ένας μπορεί να έχει ανάγκη από εγγύτητα.
Ο άλλος να βρίσκεται ακόμη σε μια περίοδο που προσπαθεί να προστατεύσει τον εαυτό του.
Ο ένας μπορεί να είναι έτοιμος να δώσει όνομα σε όσα νιώθει.
Ο άλλος να μην έχει ακόμη το θάρρος να τα κοιτάξει.
Και τότε η αγάπη δεν εξαφανίζεται απαραίτητα. Αλλά δεν βρίσκει τον ίδιο χρόνο.
Να αποδέχεσαι αυτό που υπάρχει χωρίς να προσπαθείς να το μετατρέψεις σε κάτι άλλο
Η αγάπη μπορεί να μας κάνει να ελπίζουμε. Να περιμένουμε ότι κάποια στιγμή ο άλλος θα καταλάβει.
Ότι θα είναι έτοιμος. Ότι θα πλησιάσει.
Και ίσως μερικές φορές αυτό να συμβεί.
Όμως δεν μπορούμε να χτίσουμε τη ζωή μας μόνο πάνω σε αυτό που κάποτε ίσως αλλάξει.
Η αποδοχή δεν σημαίνει ότι αυτό που νιώσαμε δεν ήταν αληθινό. Σημαίνει ότι βλέπουμε και αυτό που είναι αληθινό τώρα.
Όχι μόνο αυτό που θα θέλαμε να γίνει.
Ίσως μία από τις πιο δύσκολες αλήθειες στις ανθρώπινες σχέσεις είναι ότι η αγάπη δεν λύνει από μόνη της όλες τις αποστάσεις.
Μπορεί δύο άνθρωποι να αγαπιούνται.
Να νοιάζονται.
Να έχουν κοινές αναμνήσεις.
Να είναι σημαντικοί ο ένας για τον άλλον.
Και παρ’ όλα αυτά να μην μπορούν να συναντηθούν συναισθηματικά.
Όχι επειδή κάποιος δεν ένιωσε αρκετά. Αλλά επειδή το συναίσθημα χρειάζεται και χώρο για να εκφραστεί.
Χρειάζεται ειλικρίνεια.
Χρειάζεται διαθεσιμότητα.
Χρειάζεται δύο ανθρώπους που να μπορούν να κοιταχτούν χωρίς να φοβούνται υπερβολικά όσα μπορεί να δουν.
Γιατί τελικά η αγάπη δεν είναι μόνο το να νιώθεις κάτι για κάποιον. Είναι και το να μπορείς να τον συναντήσεις εκεί που βρίσκεται.
Και ίσως η πιο βαθιά μορφή σύνδεσης να γεννιέται όταν δύο άνθρωποι δεν προσπαθούν απλώς να αγαπηθούν.
Αλλά έχουν και το θάρρος να είναι πραγματικά παρόντες ο ένας απέναντι στον άλλον.
