Όταν αρχίζεις να εμπιστεύεσαι περισσότερο τον εαυτό σου

Υπάρχει μια στιγμή που κάτι μέσα σου ησυχάζει.
Δεν σημαίνει ότι όλα έχουν λυθεί. Σημαίνει ότι δεν αμφισβητείς πια κάθε σου σκέψη, κάθε σου επιλογή, κάθε σου συναίσθημα.

Και τότε, σχεδόν ανεπαίσθητα, αρχίζεις να εμπιστεύεσαι περισσότερο τον εαυτό σου.

Για πολύ καιρό, η εμπιστοσύνη στον εαυτό δεν είναι δεδομένη. Τη διαμορφώνουμε μέσα από εμπειρίες, λάθη, επιρροές, σχέσεις. Συχνά βασιζόμαστε σε εξωτερικές γνώμες για να πάρουμε αποφάσεις, να νιώσουμε σιγουριά, να επιβεβαιωθούμε.

Και αυτό είναι ανθρώπινο.

Όμως κάποια στιγμή, μέσα από όσα έχεις ζήσει, αρχίζεις να παρατηρείς κάτι διαφορετικό: η ανάγκη για επιβεβαίωση μειώνεται. Δεν εξαφανίζεται, αλλά δεν σε καθορίζει.

Και αυτή είναι η αρχή.

Όταν η αμφιβολία δεν κυριαρχεί

Η εμπιστοσύνη στον εαυτό δεν σημαίνει απουσία αμφιβολίας. Σημαίνει ότι η αμφιβολία δεν έχει τον πρώτο λόγο.

Ακόμη κι όταν δεν είσαι απόλυτα σίγουρος, μπορείς να προχωρήσεις. Δεν παγώνεις μπροστά σε κάθε απόφαση. Δεν ακυρώνεις τον εαυτό σου πριν καν δοκιμάσεις.

Αρχίζεις να λειτουργείς με περισσότερη εσωτερική σταθερότητα.

Όταν ακούς αυτό που νιώθεις

Ένα από τα πιο ουσιαστικά σημάδια εμπιστοσύνης είναι ότι αρχίζεις να παίρνεις στα σοβαρά αυτό που νιώθεις.

Δεν το απορρίπτεις αμέσως. Δεν το υποτιμάς. Δεν το βάζεις πάντα σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με το τι «πρέπει» ή τι «φαίνεται σωστό».

Αυτό δεν σημαίνει ότι λειτουργείς παρορμητικά. Σημαίνει ότι δεν αγνοείς τον εαυτό σου.

Όταν δεν χρειάζεσαι συνεχώς επιβεβαίωση

Η ανάγκη για επιβεβαίωση μειώνεται όταν αρχίζεις να εμπιστεύεσαι τη δική σου κρίση.

Δεν χρειάζεται να ρωτάς όλους πριν πάρεις μια απόφαση. Δεν χρειάζεται να εξηγείς συνεχώς τις επιλογές σου για να νιώσεις ότι είναι σωστές.

Μπορείς να σταθείς σε αυτές, ακόμη κι αν οι άλλοι δεν συμφωνούν.

Και αυτή η στάση φέρνει μια ήρεμη δύναμη.

Όταν αποδέχεσαι και τα λάθη σου

Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται μόνο όταν όλα πηγαίνουν καλά. Χτίζεται κυρίως όταν κάτι δεν πάει όπως περίμενες και εσύ συνεχίζεις.

Όταν δεν τιμωρείς τον εαυτό σου για κάθε λάθος. Όταν δεν αμφισβητείς την αξία σου επειδή κάτι δεν λειτούργησε.

Αρχίζεις να βλέπεις τα λάθη ως μέρος της διαδρομής, όχι ως απόδειξη ότι δεν μπορείς.

Όταν επιλέγεις με περισσότερη ειλικρίνεια

Η εμπιστοσύνη στον εαυτό φέρνει και μια μεγαλύτερη ειλικρίνεια στις επιλογές.

Δεν επιλέγεις μόνο με βάση το τι είναι ασφαλές ή αποδεκτό. Αρχίζεις να λαμβάνεις υπόψη αυτό που σε εκφράζει πραγματικά.

Και ακόμη κι αν αυτό σε φέρνει έξω από το γνώριμο, δεν σε τρομάζει με τον ίδιο τρόπο.

Η ηρεμία που δεν φαίνεται

Η εμπιστοσύνη στον εαυτό δεν είναι έντονη. Δεν είναι θόρυβος. Δεν είναι διαρκής σιγουριά.

Είναι μια ήρεμη αίσθηση ότι μπορείς να τα καταφέρεις. Ότι, ό,τι κι αν προκύψει, θα βρεις τρόπο να το διαχειριστείς.

Και αυτή η ηρεμία είναι πιο ουσιαστική από κάθε εξωτερική επιβεβαίωση.

Το να αρχίζεις να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου δεν είναι μια στιγμή. Είναι μια διαδικασία που χτίζεται μέσα από εμπειρίες, επιλογές και εσωτερικές μετατοπίσεις.

Δεν σημαίνει ότι δεν θα ξανααμφιβάλλεις. Σημαίνει ότι δεν θα εγκαταλείπεις τον εαυτό σου μέσα στην αμφιβολία.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό σημείο:

Να ξέρεις ότι μπορείς να στηριχθείς σε εσένα.

Όχι επειδή έχεις όλες τις απαντήσεις,
αλλά επειδή έχεις μάθει να σε ακούς.

Συντάκτης: Παναγιώτα Μπαλικούρα,

Influence:

Μέσα από τα άρθρα μου επιδιώκω να εμπνέω τον αναγνώστη να ανακαλύπτει νέους τρόπους σκέψης…