Οκτώ Εφευρέσεις των Αρχαίων Ελλήνων που άλλαξαν για πάντα τον κόσμο

Συντάκτης: Saky Koulibaly

Από την υδραυλική έως τον πρώτο αναλογικό υπολογιστή στην παγκόσμια ιστορία, οι εφευρέσεις των αρχαίων Ελλήνων δεν έχουν πάψει να μάς εκπλήσσουν.

Ο πρώτος και μεγαλύτερος πολιτισμός είναι δημιούργημα των αρχαίων Ελλήνων.

Στην πραγματικότητα, οι αρχαίοι Έλληνες διδάχθηκαν πολλά τόσο από το παρελθόν, όσο και από άλλους πολιτισμούς. Ακόμη και έτσι, ωστόσο, η ποιότητα και η ποσότητα των εφευρέσεών τους παραμένουν αξιοθαύμαστες.

  1. Αρχιτεκτονική

Σε μία περιήγηση στην καρδιά της Ουάσινγκτον, ο επισκέπτης βλέπει ότι πολλά κρατικά κτίρια ακολουθούν τον αρχαιοελληνικό αρχιτεκτονικό ρυθμό, με εξέχοντα χαρακτηριστικά τους θεόρατους κίονες, τα συμμετρικά σχέδια, τα τριγωνικά αετώματα και τους θόλους.

Το Μνημείο του Λίνκολν αποτελεί σχέδιο του αρχιτέκτονα Χένρυ Μπέικον,  ο οποίος σχεδίασε το μνημείο έχοντας ως πρότυπό του την Ακρόπολη της αρχαίας Αθήνας.

Επιθυμία του Μπέικον ήταν η ανέγερση ενός κτιρίου από την κοιτίδα της Δημοκρατίας, αποτίοντας έτσι φόρο τιμής στον υπερασπιστή της Δημοκρατίας, τον Αβραάμ Λίνκολν.

Το Μνημείο Λίνκολν περιστοιχίζεται από τριάντα έξι εξωτερικούς κίονες συμβολίζοντας έτσι τον αριθμό των επανηνωμένων πολιτειών της Αμερικής κατά τη χρονολογία της δολοφονίας του Λίνκολν, το 1865.

  1. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες

Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες πραγματοποιήθηκαν περίπου στα μέσα Ιουλίου της χρονιάς 776 π.Χ, στην αρχαία πόλη της Ολυμπίας και ήταν αφιερωμένοι στο θεό Δία.

Εφεξής οι Ολυμπιακοί Αγώνες διεξάγονταν κάθε τετραετία, με τους τελευταίους αγώνες να έχουν πραγματοποιηθεί το 393 μ. Χ., έχοντας καταγράψει τον εξωπραγματικό αριθμό των 293 Ολυμπιάδων.

Αντιπρόσωποι από όλες τις πόλεις-κράτη της Αρχαίας Ελλάδας συμμετείχαν σε αθλήματα όπως ήταν ο αγώνας δρόμου περιμετρικά του σταδίου, περίπου 192 μέτρα δρόμου.

Σε περίπτωση πολέμου μεταξύ των πόλεων- κρατών της Αρχαίας Ελλάδας, προκηρυσσόταν ανακωχή έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ασφαλής μετάβαση στην αρχαία Ολυμπία, τόσο των θεατών όσο και των αθλητών.

Συν τω χρόνω, οι Ολυμπιακοί Αγώνες απέκτησαν περισσότερο κύρος και φήμη επεκτείνοντας τη διάρκεια διεξαγωγής τους από μία σε πέντε ημέρες κατά το 472 π. Χ.

Προστέθηκαν μεγαλύτεροι αγώνες δρόμου και αγωνίσματα όπως η δισκοβολία, το ακόντιο, το πένταθλο, η πάλη, η πυγμαχία και η αρματοδρομία.

Το έπαθλο των νικητών των Ολυμπιακών Αγώνων ήταν ένα στέμμα από κλαδί ελιάς, ο κότινος.

Το 1896 ήταν η χρονιά αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων και εξακολουθούν έως σήμερα.

Ωστόσο, προτού αντισταθμιστεί η μακροβιότητα των Ολυμπιακών Αγώνων των αρχαίων χρόνων στη σύγχρονη εποχή, χρειάζονται ακόμη εκατοντάδες χρόνια διεξαγωγής τους.

  1. Το βαρούλκο

Η πρώτη αναφορά στα βαρούλκα καταγράφεται στα «Ιστορικά» του αρχαίου Έλληνα ιστορικού Ηρόδοτου. Πρόκειται για ξύλινα βαρούλκα τα οποία χρησιμοποιούνταν για το δέσιμο σχοινιών τα οποία υποστήριζαν μία πλωτή γέφυρα από πλοία που διέσχιζε τον Ελλήσποντο κατά τη διάρκεια των Περσικών Πολέμων το 480 π.Χ.

Έως τον 4ο αιώνα π. Χ., ο Αριστοτέλης αναφέρει ότι το βαρούλκο και οι τροχαλίες ανύψωσης ήταν ευρέως χρησιμοποιούμενοι μηχανισμοί.

Στο έργο του, «Περί Μηχανικής» (όπως προκύπτει από τα Μηχανικά, τα Φυσικά και το Περί Ουρανού), ο Αριστοτέλης περιγράφει σύνθετους μηχανισμούς ανύψωσης, όπως γερανούς, τροχαλίες και ανυψωτικά συστήματα του 3ου αιώνα π. Χ. που χρησιμοποιούνταν στις μεθόδους οικοδόμησης των Αρχαίων Ελλήνων.

  1. Ο Κοχλίας του Αρχιμήδη

Η μεγαλοφυής εφεύρεση αποδίδεται στον Αρχιμήδη τον Συρακούσιο και χρησιμοποιείται για την ανύψωση στερεών και υγρών ουσιών από ένα επίπεδο σε άλλο. Χρησίμευε για τη μεταφορά νερού σε αρδευτικά αυλάκια.

Ο κοχλίας του Αρχιμήδη εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στις μέρες μας και απαρτίζεται από μία βίδα- μία ελικοειδή επιφάνεια περιβαλλόμενη από ένα κυλινδρικό στέλεχος μέσα σε έναν κενό σωλήνα.

Η βίδα περιστρέφεται είτε χειρονακτικά, είτε μηχανικά, από ζώα ή ανεμόμυλο.

Με την περιστροφή του στελέχους αντλείται ο όγκος του νερού, ο οποίος στη συνέχεια ανυψώνει τον αγωγό μέσω του περιστρεφόμενου ελικοειδούς.

Η επιφάνεια ανάμεσα στον κοχλία και τον αγωγό δε χρειάζεται να είναι απολύτως υδατοστεγής, εφόσον κάθε ποσότητα νερού που διαρρέει περνάει στο επόμενο, κατώτερο τμήμα του μηχανισμού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελίδες: 1 2

Συντάκτης: Saky Koulibaly,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.