Οι παγετώνες της Αλάσκας λιώνουν 100 φορές πιο γρήγορα από ό,τι είχε προηγουμένως εκτιμηθεί

Συντάκτης: Εύα Αρβανίτη

Με τη χρήση μηχανημάτων τελευταίας τεχνολογίας, οι επιστήμονες μελέτησαν πώς οι παγετώνες λιώνουν κάτω από το νερό. Τα αποτελέσματά τους ήταν εκπληκτικά: ορισμένοι παγετώνες τήκονται εκατό φορές πιο γρήγορα από ό,τι εκτιμούσαν μέχρι πρόσφατα.

Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science, μια ομάδα ωκεανογράφων και μελετητών παγετώνων ανακάλυψε μια νέα δυνατότητα των παγετώνων που καταλήγουν στον ωκεανό – και των δυναμικών διεργασιών τους.

Η δημιουργία και το λιώσιμο είναι μια φυσιολογική διαδικασία που οι παγετώνες υφίστανται κατά τη διάρκεια των εποχιακών μεταβάσεων, από το χειμώνα στο καλοκαίρι. Ωστόσο, ένα θερμό κλίμα επιταχύνει το λιώσιμο των παγετώνων σε όλη την υδρόγειο, ενδεχομένως μέσω της τήξης στην επιφάνεια του παγετώνα, αλλά και μέσω της υποβρύχιας τήξης.

Οι παγετώνες μπορούν να εκτείνονται σε τεράστιο βάθος κάτω από την επιφάνεια του νερού. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η ανεύρεση υψηλότερων ποσοστών υποβρύχιας τήξης σημαίνει ότι οι παγετώνες είναι πολύ πιο ευαίσθητοι στην αλλαγή από ό,τι είχει αρχικά εκτιμηθεί. Η κατανόηση των διαδικασιών τήξης και ο ακριβής υπολογισμός της ποσότητας που έχει υποστεί τήξη, είναι απαραίτητα για τον υπολογισμό της αύξησης της στάθμης της θάλασσας.

Οι παγετώνες της Αλάσκας λιώνουν 100 φορές πιο γρήγορα από ό, τι είχε προηγουμένως εκτιμηθεί

Η παρακολούθηση ειδικών παγετώνων για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να δώσει στους ερευνητές μια ιδέα για την τήξη που οφείλεται στην κλιματική αλλαγή. Ήδη από το 1983, οι παρατηρήσεις τους σχετικά με την υποχώρηση των παγετώνων μονοπωλεί το ενδιαφέρον τους για την καλύτερη κατανόηση της διαδικασίας της τήξης.

Ο υπολογισμός της ταχύτητας της τήξης ενός παγετώνα απαιτεί γνώση της ταχύτητας της μετακίνησης του πάγου, καθώς και ποια είναι η αναλογία τήξης και ποιο ποσοστό αναστέλλεται ή αναγεννιέται. Γι’ αυτό, οι ωκεανογράφοι πραγματοποίησαν υποβρύχιες έρευνες με υποβρύχια ραντάρ (sonar). Αντί να κατευθύνουν το ραντάρ προς τον πυθμένα του ωκεανού, το τοποθέτησαν σε γωνιακή θέση για να συλλέξουν το τρισδιάστατο υποβρύχιο τμήμα της μάζας του παγετώνα.

Όπως εξηγούν οι ωκεανογράφοι, έπρεπε να ξέρουν πόσο γρήγορα ταξίδεψε το ραντάρ μέσα στο νερό, για να κάνουν ακριβείς υπολογισμούς. Περαιτέρω βασικές μετρήσεις των ιδιοτήτων του νερού, όπως το ποσοστό αλατιού και η θερμοκρασία, ήταν απαραίτητες.

Από τα σύνολα δεδομένων, οι ερευνητές ήταν σε θέση να υπολογίσουν ένα συνολικό ποσοστό τήξης για το υποβρύχιο τμήμα του παγετώνα: δύο τάξεις μεγέθους υψηλότερες από αυτές που περίμεναν.

Οι παγετώνες της Αλάσκας λιώνουν κυρίως επιφανειακά, αφού λίγοι καταλήγουν στον ωκεανό. Οι παγετώνες της Γροιλανδίας λιώνουν τόσο επιφανειακά, όσο και υποβρύχια. Στην Ανταρκτική όμως, αυτή η υποβρύχια τήξη είναι ο μόνος τύπος τήξης πάγου, οπότε η κατανόηση των διαδικασιών αυτών είναι σημαντική. Αυτές οι παρατηρήσεις μας δείχνουν αρκετά σαφώς ότι υπάρχουν πράγματα που ακόμα αγνοούμε. Είναι μια πραγματική έκκληση για δράση, για να κατανοήσουμε καλύτερα πώς λειτουργεί η επίδραση της κλιματικής αλλαγής.

Συντάκτης: Εύα Αρβανίτη,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.