Ο πρίγκιπας και ο φτωχός

Συντάκτης: Εύη Ξυραφά, Σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης

Ο πρίγκιπας και ο φτωχός είναι από τα κλασικά μυθιστορήματα του Μαρκ Τουέιν. Για να χαρακτηριστεί ένα βιβλίο κλασικό, προφανώς δεν είναι τυχαίο. Σημαίνει ότι τα μηνύματα του βιβλίου είναι διαχρονικά και παγκόσμια και ίσως αφορούν σε όλες τις ηλικίες.

Το βιβλίο εμπεριέχει αρχές και αξίες που αξίζει να μεταδοθούν στη νέα γενιά, αλλά και να θυμόμαστε εμείς οι ενήλικες. Αν και είναι λοιπόν παιδικό βιβλίο, θεωρώ ότι συστήνεται ιδιαίτερα για ενήλικες, καθώς θα τους δώσει νέα πνοή για τη ζωή, θυμίζοντας όλα αυτά για τα οποία αξίζει κανείς να παλεύει να ζει.

Τα μηνύματα του βιβλίου που αποκόμισα είναι ενδεικτικά:

– Ότι οι άνθρωποι δεν πιστεύουν κάτι που δεν το χωράει το μυαλό τους, ακόμα κι αν είναι αλήθεια. Άρα μπορεί να αντιμετωπίζουν ως ψεύτη κάποιον που τους λέει την αλήθεια. Αυτό σημαίνει ότι τους χαρακτηρίζει ο κλειστός τρόπος σκέψης, γιατί το να μην πιστεύεις κάτι που δεν το χωράει το μυαλό σου, είναι εξ’ ορισμού κλειστός τρόπος σκέψης. Μπορεί όμως να είναι εντελώς λανθασμένος.

– Αντιθέτως τα παιδιά εμπιστεύονται τους άλλους και πιστεύουν κάτι ως αλήθεια, ακόμα κι αν φαίνεται εξωφρενική. Αυτό είναι εξ’ ορισμού ανοιχτός τρόπος σκέψης, που γενικά χαρακτηρίζει τα παιδιά- το να πιστεύεις ως απόλυτα πιθανό κάτι απίθανο. Όσοι βιαστήκατε να χαρακτηρίσετε ως ευκολοπιστία τη στάση των παιδιών, αξίζει να αναφέρω ότι και αυτό είναι κλειστός τρόπος σκέψης- η συνήθεια να βάζουμε ταμπέλες στους άλλους.

– Η καλοσύνη είναι κάτι που δεν ξεχνιέται και πάντα προκαλεί ευγνωμοσύνη (τουλάχιστον στους ανθρώπους με αρχές και αξίες. Για τους υπόλοιπους δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι).

Όλοι μας θέλουμε να μας πιστεύουν, γιατί διαφορετικά νιώθουμε σαν να βιώνουμε απώλεια ταυτότητας.

– Ακόμα κι αν χάσεις τα πάντα στη ζωή- τα υπάρχοντά σου, τους τίτλους σου, τη δύναμή σου- δεν χάνεις το πιο σημαντικό: την εσωτερική σου δύναμη ή αλλιώς δύναμη ψυχής. Εκτός κι αν εσύ το επιτρέψεις.

– Κανείς δεν μπορεί να ζήσει για καιρό μέσα στο ψέμα. Στο τέλος κάτι θα τον προδώσει, είτε οι συνθήκες είτε η συνείδησή του.

– Αν απαρνηθείς τους ανθρώπους που αγαπάς για λόγους συμφέροντος, θα το πληρώσεις με τύψεις και ενοχές.

– Ακόμα κι αν δεν πιστεύει κανείς σε σένα, το να πιστεύεις εσύ στον εαυτό σου, ακλόνητα όμως, είναι αρκετό. Μάλιστα και μόνο επειδή πιστεύεις στον εαυτό σου, στο τέλος θα πείσεις και αρκετούς να σε πιστέψουν, γιατί θα φαίνεσαι και θα είσαι αυθεντικός.

– Αξίζει να προσφέρεις και να μοιράζεσαι αγάπη, γιατί αυτό δίνει νόημα και στη δική σου ζωή.

– Κανείς δεν μπορεί να πάει κόντρα στη φύση του. Ακόμα κι αν μεταβληθούν πλήρως οι εξωτερικές συνθήκες, αυτό που είσαι προορισμένος να γίνεις, θα το καταφέρεις αργά ή γρήγορα. Αυτό που χρειάζεται είναι συνεπή προσπάθεια και ακλόνητη πίστη.

Δεν πρέπει να εγκαταλείπεις ποτέ μα ποτέ! Μπορεί στο τέλος να δικαιωθείς, αρκεί να μην εγκαταλείψεις.

Συντάκτης: Εύη Ξυραφά, Σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης

Influence:

Σύμβουλος προσωπικής και επαγγελματικής ανάπτυξης, Εκπαιδεύτρια Ανθρώπινου Δυναμικού σε θέματα HR και Επικοινωνίας…