Ο φόβος της ενηλικίωσης

Συντάκτης: Κατερίνα Γαβρίλη, Ψυχολόγος

Συχνά κάποιοι από εμάς αναρωτιόμαστε πόσο ωραία θα ήταν εάν αποτοξινώναμε το σώμα μας, εάν κάναμε μια πιο υγιεινή διατροφή. Την ίδια στιγμή όμως που αποζητάμε να καθαρίσουμε τον οργανισμό μας από τις διατροφικές τοξίνες και βάζουμε στο πιάτο μας υπέροχα λαχανικά, πόσοι από εμάς δεν ανησυχούν για τον λογαριασμό της ΔΕΗ ή εάν έχουν παρκάρει παράνομα ή εάν θα φτάσει ο μισθός για να καλύψει τις υλικές ανάγκες; Άραγε ποια τοξίνη από τις δύο επηρεάζει περισσότερο το σύστημά μας; Και πόσο μάταιο είναι να τρώω ελαφρά και να σκέφτομαι παράλληλα τον συνάδελφο μου που με αδίκησε; Ή πόσο εύκολα μπορώ να χάσω το περιττό μου βάρος, όταν η κάθε μπουκιά μου είναι βυθισμένη στην ενοχή ή τις φοβίες;

Η τοξίνη της εποχής εγκυμονεί ασθένειες

Ο φόβος και τα παρελκόμενά του είναι η μεγαλύτερη τοξίνη της εποχής μας. Η νοητική τοξίνη είναι η δυσκολότερη και η πιο ύπουλη στην αναγνώριση και τον χειρισμό της. Μπορεί πολύ εύκολα να παγιδεύσει τον καθέναν από εμάς και να μην το αντιληφθούμε εγκαίρως. Ο φόβος σαν τοξίνη επιδρά επιβλαβώς όχι μόνο στις επιλογές μας αλλά κυρίως στα ζωτικά μας όργανα. Τα φθείρει, τα αλλοιώνει έως και τα καταστρέφει. Και έτσι οδηγούμαστε σε διάφορες ασθένειες.

Έλεγχος των σκέψεων

Σε αυτό το σημείο καλό θα ήταν να αναλογιστούμε τη δυναμική των σκέψεων μας και πόσο σημαντικό είναι για εμάς, αλλά και για το σύνολο της ανθρωπότητας να ελέγχουμε ανά πάσα στιγμή την ποιότητά τους και την πρόθεση πίσω από αυτές. Κάθε σκέψη αντανακλάται στο πεδίο μας με συνέπεια, και άλλοι άνθρωποι εισπράττουν (ανάλογα βέβαια με το πόσο δεκτικοί ή συμβατοί είναι) το ενεργειακό αποτύπωμα αυτής μας της σκέψης και επηρεάζονται ανάλογα. Γι’ αυτό και λέμε πως όσο πιο συνειδητός είναι ένας άνθρωπος τόσο μεγαλύτερη ευθύνη έχει για αυτό που σκέφτεται και εκπέμπει. Γιατί γνωρίζει. Η υψηλή επίγνωση έχει και υψηλή ευθύνη.

Ο δρόμος προς την ενηλικίωση

Η ανθρωπότητα για αιώνες ολόκληρους ζούσε μια περίοδο ατέρμονου παλιμπαιδισμού, δοκίμαζε, έκανε λάθη και ξαναπροσπαθούσε από το μηδέν. Περνώντας και μια άγρια και βίαιη εφηβεία γεμάτη εξεγέρσεις, πολέμους και συγκρούσεις σε όλα τα επίπεδα, ίσως επιτέλους να ήρθε η ώρα της να ενηλικιωθεί. Να αναλάβει την ευθύνη του εαυτού της χωρίς να ελπίζει σε εξωγενείς σωτήρες και λύσεις από το πουθενά. Δεν υπάρχουν! Ποτέ δεν υπήρξαν! Όποιος ήθελε να σωθεί, σώθηκε από δική του πιστή και θέληση. Και όποιος δεν πίστεψε στη δύναμη μέσα του δεν σώθηκε ποτέ και από κανέναν! Εάν δεν θέλουμε εμείς συνειδητά να σωθούμε, κανείς δεν μπορεί να το κάνει για εμάς. Αυτή θα είναι και η ενηλικίωσή μας.

Αρκεί να αποποιηθούμε πλέον τον μάταιο ρόλο του ενοχικού και φοβισμένου παιδιού και να αναλάβουμε όχι μόνο την ευθύνη της ζωής μας αλλά και την πνευματική ευθύνη της εξέλιξης της ψυχής μας. Σοφοί δεν γινόμαστε από τις πολλές και συχνά άσκοπες εμπειρίες της ζωής, αλλά από την εστίαση στο μάθημα πίσω από το πάθημα. Κάθε εμπειρία έχει και ένα κρυμμένο δώρο. Σοφός είναι αυτός που θα το δει και θα το χρησιμοποιήσει ωφέλιμα και με αγάπη.

Ο σωτήρας του εαυτού σου

Η πλήρης ενηλικίωση της ανθρωπότητας θα έρθει όταν αντιληφθεί το μεγαλείο και τη δυναμική της. Δεν είμαστε οι φόβοι μας, άρα γιατί να μας ελέγχουν; Δεν χρειαζόμαστε κανέναν απολύτως σωτήρα γιατί εμείς οι ίδιοι έχουμε όλα τα φόντα για να γίνουμε οι καλύτεροι σωτήρες του εαυτού μας και κατ’ επέκταση ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Ο σοφός, ο δυνατός, ο ήρωας και ο θεός είμαι εγώ και ο κάθε άνθρωπος! Είναι ποιότητες που τις φέρουμε αυτούσιες περιμένοντας την ώρα που θα είμαστε έτοιμοι να τις αφυπνίσουμε. Και αργά ή γρήγορα όλοι θα τα καταφέρουμε κάποια στιγμή…

Συντάκτης: Κατερίνα Γαβρίλη, Ψυχολόγος

Influence:

Γεννήθηκα στον Πειραιά στις 17 Μαΐου του 1979 ολοκλήρωσα την πρωτοβάθμια εκπαίδευση…