Από τις πιο σημαντικές αλλαγές που θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει ένα παιδί στη ζωή του, είναι η έναρξη του σχολείου …
Ντροπαλότητα και θυματοποίηση – Πώς να βοηθήσω το παιδί μου;
– Ρεαλιστικά θετική προσέγγιση του παιδιού χωρίς ασυνέπεια, συγκρίσεις και κριτική αλλά με σχετικές γνώσεις και κατανόηση. Τονίστε τα προτερήματά του.
– Περισσότερη συζήτηση, λιγότερες προσυμφωνημένες συνέπειες των πράξεων και καθόλου τιμωρίες σε περιπτώσεις ανεπιθύμητων συμπεριφορών. Το λάθος είναι απλώς μια δοκιμή προς το επιθυμητό. Όλοι κάνουμε λάθη και μπορούμε να τα δούμε και από την αστεία τους πλευρά.
– Ουσιαστική επικοινωνία όπου ο γονιός δίνει χώρο και χρόνο στο παιδί να εκφραστεί για τους φόβους, τις ανησυχίες του και ό,τι άλλο θέλει.
Για παράδειγμα, τί μπορεί να κάνει ο φροντιστής όταν το παιδί είναι καλεσμένο σε ένα σχολικό πάρτι; Οι ακόλουθες προτάσεις ωφελούν μόνο αν το παιδί τις θέλει και αν πραγματοποιηθούν με τρόπο που να μπορεί να τις δεχθεί. Ο γονιός προετοιμάζει το παιδί για το τί θα γίνει και πότε. Δηλαδή λέει τί ώρα θα ξεκινήσουν, ποιοί αναμένεται να παραβρεθούν κτλ. Προτείνει τρόπους να ξεκινήσει να μιλάει και να παίζει με κάποιον, για παράδειγμα ρωτώντας ποιό είναι το αγαπημένο του παιχνίδι. Μέσω παιχνιδιών προσφέρει εναλλακτικές για περιπτώσεις που κάτι δεν πάει καλά, όπως να νιώσει αμήχανα, να του μιλήσουν άσχημα ή να μη βρει κάποιον να παίξει. Συζητάει με το παιδί το δώρο που θέλει να πάρουν στο παιδί που το κάλεσε. Συμφωνεί στο να πάρει μαζί του το παιδί ένα δικό του παιχνίδι που θα είναι περιζήτητο στο πάρτι.
Όταν πάνε στο πάρτι φέρεται στο παιδί με σεβασμό. Δίνει το καλό παράδειγμα χαιρετώντας με άνεση και ενθουσιασμό τον κόσμο εκεί. Συστήνει τους αγνώστους στο παιδί με συνδέσεις, πχ «εδώ είναι ο μπαμπάς του τάδε και ασχολείται με αυτό». Δεν πιέζει το παιδί να χαιρετήσει, να φιλήσει ή να πάει να παίξει. Δεν μπλέκεται στις αλληλεπιδράσεις του παιδιού εκτός αν τίθεται θέμα ασφάλειας ή αν το ζητήσει το παιδί και δεν μπορέσει ο γονιός να δώσει ιδέες για λύση εξ’ αποστάσεως. Δεν επιμένει να μείνουν αν το παιδί ζητήσει να φύγει. Μπορεί και να έχουν πει από την αρχή ότι το παιδί είναι αδιάθετο και ότι είναι πιθανό να αποχωρίσουν νωρίς ώστε να μη φανεί περίεργο.
Η ντροπή είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα που όλοι έχουν βιώσει. Αν η κατάσταση είναι σοβαρή είναι συνήθως αντιμετωπίσιμη από ψυχολόγο. Το κυριότερο είναι ο γονιός να κατανοήσει τη θέση του παιδιού.
Σελίδες: 1 2
