Nouvelle Vague: Το “Νέο Κύμα” στα κινηματογραφικά δρώμενα

Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, στη Γαλλία, ένα νέο σώμα δημιουργών και μία νέα κινηματογραφική τάση κάνουν την εμφάνισή τους. Ένα νέο καλλιτεχνικό ρεύμα αναδύεται, εξαπλώνεται, καθιερώνεται…

Έτος 1959 και μία ομάδα νέων σκηνοθετών αρχίζει να εκφράζει την «εναλλακτική» καλλιτεχνική της τοποθέτηση σε δημόσιο λόγο μέσα από κριτικές ταινιών στο ευρέως τότε γνωστό περιοδικό “Cahiers du Cinema”. Μεταξύ άλλων ξεχωρίζουν οι François Truffaut, Jean-Luc Godard, Éric Rohmer, Claude Chabrol και Jacques Rivette.

Ήδη το δημοσιευμένο το 1948 μανιφέστο του Astruc “The Birth of a new Avant-Garde: The Camera-Stylo” εμπεριέχει πολλές από τις ιδέες της νέας τάσης, ενώ ταινίες όπως το “La Pointe Courte”(1955), της Agnès Varda, η οποία μάλιστα έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Μάρτιο, εισάγουν σταδιακά τις νέες τεχνικές στη μεγάλη οθόνη.

Στόχος καθίσταται μία εντελώς νέα κινηματογραφική κουλτούρα, που θα προσεγγίζει περισσότερο τη ζωή στις πραγματικές της διαστάσεις, τους αληθινούς ανθρώπους, τα σκοτεινά σοκάκια, την πολλές φορές αμήχανη καθημερινότητα! Στον αντίποδα του παραδοσιακού “κουλτουριάρικου” κινηματογράφου, της Χολιγουντιανής αρτιότητας και της κινηματογραφικής αποτύπωσης λογοτεχνικών έργων, η Nouvelle Vague πειραματίζεται σε ένα πλαίσιο περισσότερο τρωτό, ευάλωτο, ρεαλιστικό…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Οι μεγαλύτεροι σκηνοθέτες στην ιστορία του κινηματογράφου

Με καλλιτεχνική αφετηρία την παρακολούθηση της στυγνής καθημερινότητας και της ανθρώπινης παράνοιας μέσα σε αυτήν, βασική τεχνική που ακολουθείται είναι αυτή των “jump cuts”. Τα ελαφρώς ασυνεχή πλάνα, οι χαλαροί διάλογοι, τα αμφίσημα “The end” και η επί τούτου άγαρμπη εν γένει σκηνοθεσία αποδίδουν την πρόθεση των σκηνοθετών, αφενός, να αντιδράσουν στην επικρατούσα τυποποιημένη και τέλεια δημιουργία και, αφετέρου, να «παίξουν» με την κινηματογραφική αντίληψη του φιλοθεάμονος κοινού! Σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να λησμονείται το γεγονός ότι η καλλιτεχνική φιλοσοφία της εποχής διαπνέεται πλήρως από τα ισχύοντα πενιχρά οικονομικά στον τομέα της παραγωγής.

Εξαιρετικά δείγματα κινηματογράφησης του “Νέου Κύματος” είναι το “Les quatre cents coups”(1959) του François Truffaut και το “À bout de soufflé”(1960) του Jean-Luc Godard. Επιπροσθέτως, αξιόλογα, μεταξύ άλλων, καθίστανται το “Pierrot le Fou”(1965), “Hiroshima mon amour”(1959), “A Woman Is a Woman”(1961), “Les Carabiniers”(1963), “Lola”(1961), “Bande à part”(1964) και πολλά άλλα…

Μία καλλιτεχνική στροφή, μία διαφορετική κινηματογραφική πινελιά, ένα σημείο καμπής για τα cinéma-τογραφικά τεκταινόμενα της εποχής εκείνης και των μετέπειτα δεκαετιών! “Film d’auteur”, δημιουργική ελευθερία, αισθητική μοναδικότητα…

Συντάκτης: Ειρήνη Ζαχαριάδη,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.