Νοσταλγοί της Εδέμ – (Ποιητική συλλογή)
Ο Όμηρος θεωρείται ο μεγαλύτερος ποιητής όλων των εποχών. Ίσως αυτό να αιτιολογεί το γεγονός ότι εμείς, οι επίγονοί του νεοέλληνες, έχουμε μια ιδιαίτερη έφεση στο να γράφουμε ποίηση. Πραγματικά, δεν ξέρω αν υπάρχει άλλος λαός όπου, απλοί, καθημερινοί άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες να έχουν στο συρτάρι τους μια ποιητική συλλογή, κάποιοι από τους οποίους, οι πιο τολμηροί να την έχουν εκδώσει κιόλας.
Μια από αυτές τις συλλογές με τίτλο Νοσταλγοί της Εδέμ μας έρχεται από την ωραία Θεσσαλονίκη και είναι γραμμένη από την κ. Μαρία Ταπακτσόγλου-Μπούλη, κάτοχο του βραβείου “Αμφικτύων Φιλοκλής” σε παγκόσμιο ποιητικό διαγωνισμό που οργάνωσε η Αμφικτιονία Ελληνισμού και μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος. Καλαίσθητη έκδοση 100 σελίδων που περιέχει δέκα έγχρωμες φωτογραφίες εξαιρετικών πινάκων ζωγραφικής, φιλοτεχνημένων από διαφορετικούς καλλιτέχνες με θέματα που ταιριάζουν στο περιεχόμενο του ποιήματος δίπλα στο οποίο παρατίθενται.
Τα εξήντα δύο ποιήματα της συλλογής χωρίζονται σε πέντε ενότητες: Νοσταλγοί της Εδέμ, Εσωτερικές διαδρομές, Ρότα μαγική, Ταξίδι στο φως, Το Α και το Ω. Ήδη οι τίτλοι τους μας δίνουν μια πρόγευση για τους άξονες γύρω από τους οποίους περιστρέφεται η θεματογραφία τους.
Ένα προεισαγωγικό ποίημα με τίτλο Ήλθε η στιγμή αποκαλύπτει την απόφαση της ποιήτριας να εξωτερικεύσει το υλικό που έκρυβε μέσα της: Ήλθε η στιγμή να σπάσω / τον κανόνα της σιωπής γράφει στο πρώτο δίστιχο ενώ κλείνει με τον στίχο και να πετάξω με τα χρυσά φτερά μου. Απελευθερωτική είναι η ποίηση!
Το εμβληματικό ποίημα που έδωσε τον τίτλο στην πρώτη ενότητα αλλά και σε ολόκληρη την συλλογή, το Νοσταλγοί της Εδέμ, είναι αλληγορικό, τρυφερό και φιλοσοφημένο. Εδέμ εδώ είναι η χαμένη αθωότητα, η χαμένη ευτυχία, που, ύστερα από περιπέτειες και περιπλανήσεις, αντικαταστάθηκε από την αγάπη: Χάσαμε την Εδέμ / μα χτίσαμε μια άλλη δικιά μας / που την ονομάσαμε αγάπη τελειώνει το ποίημα.
Στις αρετές των ποιημάτων που ακολουθούν συγκαταλέγεται η έλλειψη στριφνών νοημάτων που κουράζουν τον αναγνώστη, η αμεσότητα, η λαγαρότητα του λόγου, η ευαισθησία, η παρουσίαση ωραίων εικόνων. Κοινή συνισταμένη τους η αγάπη της ποιήτριας για δικά της πρόσωπα, τους συνανθρώπους (…να ανοίξω την καρδιά μου, / σε όλους εσάς που αγαπώ…) και ολόκληρο τον κόσμο, εκφρασμένη με πάθος και αισθαντικότητα. Βεβαίως δεν λείπουν θέματα που απασχολούν όλους μας, όπως η μοναξιά, υπαρξιακές αναζητήσεις, φόβος, αναζήτηση, φιλία, θάνατος, φιλοσόφηση της ζωής (Μιας μέρας είναι και η δική μας η ζωή. / Μιας μέρας ίσως κάπως πιο μεγάλης).
Σε κάποια ποιήματα, η δημιουργός τους συνδιαλέγεται με το σύμπαν βλέποντας τον κόσμο από ψηλά. Δεν παύει όμως ποτέ να είναι γήινη καθώς εικόνες από την φύση είναι συχνά παρούσες και η εναλλαγή των τεσσάρων εποχών παρεισφρύει σε αρκετά ποιήματα.
Μια συλλογή που αξίζει να διαβαστεί. Εκδόσεις Εχέδωρος 2016, τιμή 10 ευρώ.
«Ο συνεργάτης μας κ. Άρης Γαβριηλίδης είναι συγγραφέας και εικαστικός. Περισσότερα για αυτόν και το έργο του εδώ.»
