Η πρωταθλήτρια κολύμβησης, Έφη Γκουλή, αποδεικνύει καθημερινά ότι η αναπηρία δεν αποτελεί εμπόδιο σε τίποτα. Παρότι γεννήθηκε με κομμένο το …
Νίκος Παπαγγελής: Από τον ακρωτηριασμό στους Ολυμπιακούς του Τόκιο
Ο Νικόλας Παπαγγελής είναι ένα παιδί που στα 12 του ήρθε αντιμέτωπος με μια μεγάλη δοκιμασία από την οποία βγήκε νικητής. Το 2012 διαγνώστηκε με οστεοσάρκωμα, μια μορφή καρκίνου στα κόκκαλα.
Όπως λένε “Από κάτι κακό βγαίνει πάντα κάτι καλό” έτσι μπορεί αυτή η μορφή καρκίνου να του πήρε το ένα του πόδι όμως, χάρη σ ’ αυτό ανακάλυψε την ποδηλασία και τώρα είναι αθλητής με μεγάλες διακρίσεις.
Πρώτο χειρουργείο
Ο Νίκος από παιδί λάτρευε και είχε ταλέντο στο ποδόσφαιρο. Έπαιζε μάλιστα στις ακαδημίες του Ολυμπιακού όταν το Φεβρουάριο του 2012 ένας φριχτός πόνος στο αριστερό του πόδι τον οδήγησε στο χειρουργείο. Αρχικά δεν έδωσε σημασία, καθώς πίστευε ότι λόγω τον προπονήσεων ο πόνος αυτός ήταν μυϊκός. Επειδή όμως ο πόνος γινόταν όλο και περισσότερο ανυπόφορος πήγαν στο νοσοκομείο και του είπαν ότι πρέπει να κάνει απευθείας βιοψία, όπου και ανακάλυψαν τον όγκο. Πριν το χειρουργείο έκανε 6 χημειοθεραπείες και μετά το χειρουργείο όπου του αφαίρεσαν τον όγκο και του έβαλαν λάμες συνέχισε με 6 ακόμα κύκλους χημειοθεραπειών.
«Μετά έκανα χημειοθεραπείες, χειρουργείο και μου αφαίρεσαν οι γιατροί τον όγκο. Όλα αυτά κράτησαν περίπου ένα χρόνο με αποτέλεσμα να μην έχω τη ψυχολογία να πηγαίνω σχολείο. Πολύ αργότερα άρχισα να επανέρχομαι στους καθημερινούς μου ρυθμούς πιστεύοντας ότι το πρόβλημα έχει ξεπεραστεί». Δήλωσε σε συνέντευξή του.
Δεύτερο χειρουργείο
Αν και οι παρενέργειες των χημειοθεραπειών επηρέασαν τη ψυχολογία του Νίκου μετά από καιρό όλα επανήλθαν και ο Νίκος συνέχισε τη ζωή του φυσιολογικά κάνοντας τις τυπικές του εξετάσεις κάθε τρεις μήνες.
Δυστυχώς όμως δύο χρόνια μετά, κατά την διάρκεια των τυπικών του εξετάσεων, διαγνώστηκε ξανά με οστεοσάρκωμα, αυτή τη φορά πιο βαθιά στο γόνατο και πολύ κοντά στις κεντρικές αρτηρίες. Αυτή τη φορά ο όγκος ήταν πιο απειλητικός. Έτσι η μόνη λύση ήταν ο ακρωτηριασμός, σε ηλικία μόλις 15 ετών.
«Στην αρχή το παλέψαμε πάλι με χημειοθεραπείες αλλά τελικά η μόνη λύση ήταν ο ακρωτηριασμός. Δεν το έμαθα από τους γονείς μου αλλά εγώ ο ίδιος πήγα στο χειρουργό μου και θυμάμαι ότι μου είπε: «Νίκο, μπαίνουμε για ακρωτηριασμό», έτσι στεγνά. Δεν μου άφησε κανένα περιθώριο να του κάνω ερωτήσεις. Τότε ήμουν μόλις 15 ετών και το σοκ ήταν πολύ μεγάλο. Δεν ήθελα να το πιστέψω, θυμάμαι ότι τους είπα «αποκλείεται να έρθω στο χειρουργείο» και έφυγα. Επί δύο μέρες έκλαιγα, ήμουν κλεισμένος στο δωμάτιό μου μέχρι που κατάλαβα ότι αυτό το χειρουργείο ήταν η μόνη λύση για να συνεχίσω να ζω».
Στήριγμα σε όλη αυτή την περιπέτεια ήταν η οικογένειά του και οι φίλοι του. Αυτό που τον έκανε να νιώσει αισιοδοξία ήταν τα διάφορα παιδιά, τα οποία βρίσκονταν στην ίδια κατάσταση με τον Νίκο, που πέρασαν να τον δουν.
«Την πρώτη μέρα στο νοσοκομείο ήρθαν να με δουν παιδιά που είχαν κι αυτά κάποιον ακρωτηριασμό. Θυμάμαι τον Γιάννη που είχε χάσει και τα δύο του πόδια και μπήκε μέσα στο δωμάτιο με ένα πλατύ χαμόγελο. Δεν τους γνώριζα, απλά ήρθαν να μου δώσουν ένα αισιόδοξο μήνυμα με την παρουσία τους εκεί. Αυτή ήταν μια πρωτοβουλία της μαμάς μου και πραγματικά μου έκανε πολύ καλό. Ήθελα να βγω από το νοσοκομείο και να ξανακάνω ότι έκανα και πριν τον ακρωτηριασμό».
Το άθλημα που του άλλαξε τη ζωή
Αφού τελείωσε όλη αυτή η περιπέτεια και αφού είδε ότι όλα τα παιδιά που βρίσκονταν στην ίδια κατάσταση με αυτόν ασχολούνταν με την άθληση, ο Νίκος αποφάσισε να ασχοληθεί και αυτός με τον αθλητισμό. Μάλιστα έχει πει ότι ήδη από το νοσοκομείο η μητέρα του τον έφερε προπονητή. Ύστερα από τις φυσικοθεραπείες και μετά το κέντρο αποκατάστασης, όπου έμαθε να περπατάει με πρόσθετο μέλος ήρθε στη ζωή του το ποδήλατο.
Αν και ήταν διστακτικός στην αρχή όταν ανέβηκε και κατάφερε να το οδηγήσει κατάλαβε ότι αυτό θέλει να κάνει. Χαρακτηριστικά έχει πει ότι: «Το ποδήλατο μου δίνει την ταχύτητα που δεν μπορώ να έχω με τα πόδια μου».
Διακρίσεις
Ο Νίκος μετά από σκληρή δουλειά και πολύωρες προπονήσεις κατάφερε να μιλάει όλη η χώρα για αυτόν. Είναι ο πανελλήνιος πρωταθλητής στο ποδήλατο για άτομα με αναπηρία, το 2017 κατέκτησε το τρίτο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, έχει ασχοληθεί με το τρίαθλο και έχει τερματίσει στο αγώνα στις Σπέτσες Spetsatlon και κατέκτησε την 6η θέση στο αγώνισμα του Scratch το 2020 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πίστας του Καναδά.Ο μεγαλύτερος όμως στόχος του είναι να κερδίσει ένα μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο.
