Νευρική ανορεξία: Φταίνε τα μοντέλα;

Είναι τελικά η βιομηχανία της μόδας υπεύθυνη για την επιδημία της νευρικής ανορεξίας που μαστίζει τις δυτικές χώρες; Μετά την πρόσφατη πρωτοβουλία της γαλλικής κυβέρνησης να απαγορεύσει δια νόμου τη μάστιγα των ανορεξικών μοντέλων, τίθεται το ερώτημα κατά πόσο μια τέτοια απαγόρευση μπορεί να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Σύμφωνα με τον γαλλικό νόμο, για να μπορέσει ένα μανεκέν να προσληφθεί από ένα πρακτορείο μοντέλων, θα πρέπει να έχει δείκτη μάζας σώματος  (ΔΜΣ) άνω του 18. Η ποινή για τα πρακτορεία που δεν πληρούν τις προδιαγραφές είναι υπέρογκα πρόστιμα και φυλάκιση έως έξι μήνες. Το παράδειγμα της Γαλλίας ακολουθούν σιγά σιγά και άλλες χώρες, όπως η Ιταλία, η Ισπανία, το Βέλγιο, η Χιλή και το Ισραήλ.

Ποια είναι όμως η σχέση της μόδας και της νευρικής ανορεξίας; Οι ειδικοί πιστεύουν ότι αυτή η σύνδεση δεν έχει αποδειχθεί και η ασθένεια είναι δύσκολο να περιοριστεί μόνο με μικρή αύξηση βάρους. Εφόσον τα μοντέλα είναι σήμερα συνδεδεμένα με τα πρότυπα ομορφιάς, το να πάρει ένα μοντέλο λίγα κιλά, δε θα λύσει το πρόβλημα. Ένα σώμα με καμπύλες μεταφράζεται λανθασμένα ως έλλειψη αυτοσυγκράτησης, υπερβολή, κακή υγεία. Το κοινό προσπαθεί να ερμηνεύσει την απελπισμένη ανάγκη για ένα αδύνατο σώμα και αποδίδει αυτό το φαινόμενο στα πρότυπα της βιομηχανίας της μόδας. Όμως στην ουσία πρόκειται για κάτι πιο περίπλοκο.

Η νευρική ανορεξία έχει περιγραφεί σαν φαινόμενο ήδη από τις αρχές του 19^ου αιώνα. Όμως η αντιμετώπιση του γυναικείου σώματος από τη μόδα, τροφοδοτεί την αποστροφή των πασχόντων για το σώμα τους, και επιπλέον η μόδα προωθεί την ιδανικότητα και φυσιολογικότητα του σκελετωμένου κορμιού. Μπορεί η μόδα να μην είναι η αιτία για την εξάπλωση του φαινομένου, ωστόσο επιδεινώνει την κατάσταση.

Στην Ελλάδα, το φαινόμενο των ισχνών μοντέλων είναι πιο περιορισμένο, σύμφωνα με τα λεγόμενα σχεδιαστών και ιδιοκτητών πρακτορείων μοντέλων. Ο πιο συνήθης λόγος που τα μοντέλα βρίσκονται στα όρια της ανορεξίας, είναι ότι ο φακός προσθέτει κιλά. Και προκειμένου αυτό να μη φαίνεται, τα μοντέλα γίνονται ολοένα και πιο αδύνατα. Το πρόβλημα είναι ότι το σώμα των μοντέλων είναι στην ουσία ένας καμβάς προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο φακός του φωτογράφου, και στην προσπάθειά τους να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις του, τα μοντέλα μοιάζουν τρομακτικά.

Το μόντελινγκ είναι μια δουλειά γνωστή για τις απανωτές απορρίψεις των μανεκέν, όχι απαραίτητα γιατί αυτά δεν πληρούν τις σωστές σωματικές προδιαγραφές, αλλά γιατί μπορεί κάθε φορά να υπάρχει ανάγκη για κάτι συγκεκριμένο. Και στην προσπάθειά τους να ξεχωρίσουν στον ανταγωνισμό, εστιάζουν στο να αδυνατίσουν. Και όπως λένε οι ειδικοί, χρειάζεται μια σειρά από μέτρα για να περιοριστεί το πρόβλημα παγκοσμίως.

Η μόδα αλλάζει, αρχίζει να κυριαρχεί η τάση υγείας και όχι ισχνότητας, καθώς τα υγιή και καλοφτιαγμένα σώματα είναι πιο κοντά στο μέσο γυναικείο σώμα. Κάτι τέτοιο θα αποτελέσει το πρώτο βήμα για την απενοχοποίηση του γυναικείου σώματος.

Συντάκτης: Εύα Αρβανίτη,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.