Η μόδα στο χθες και στο σήμερα
«Θέλω να νιώθω άμεσα πως μέσα είμαι εγώ και όχι να νιώθω έμμεσα πως είμαι σε ναό»….αυτή τη φράση μου είπε η μητέρα μου ότι γράφανε συχνά τα μικρά κορίτσια στα λευκώματά τους στη δική της γενιά. Ίσως κάτι να ξέρανε! Η φράση αυτή θέλει με λίγα λόγια να πει ότι το ρούχο πρέπει να το φοράς και όχι να αισθάνεσαι “μαγκωμένη” μέσα σε αυτό.
Τα παλιά χρόνια οι γυναίκες μάθαιναν από μικρές να φοράνε στενούς κορσέδες μέσα από τα μεγαλοπρεπή φορέματά τους. Αργότερα μετά από διάφορες επαναστάσεις και με τη βοήθεια διάφορων προσώπων, το σημαντικότερο εκ των οποίων η Coco Chanel, η γυναίκα που άρχισε να καταργεί σιγά σιγά τον στενό κορσέ και να βάζει πάνω της ρούχα ανάλαφρα, χωρίς όμως να χάνει την θηλυκότητά της.
Έτσι με τα χρόνια η γυναίκα άρχισε να εκφράζεται μέσα από τα ρούχα και να δημιουργεί το δικό της στυλ. Διασχίζοντας το 50 βρισκόμαστε στην εποχή του γνωστού mini. Αργότερα την εποχή του 60 που έλληνες βιοτέχνες ξεκινάνε να ασχολούνται με το pret–a–porte. Έπειτα στις αρχές του 80 με την υπερβολή στα ρούχα και με την καθιέρωση του Punk style και τέλος το 90 όπου πλέον φτάνουμε στο σημείο του life style, όπου τα περιοδικά μόδας είναι περισσότερα από τις εφημερίδες.
Μέσα από αυτή την εξέλιξη του ρούχου λοιπόν φτάσαμε σε μια εποχή που κάθε γυναίκα προσπαθεί να αναδείξει το κάθε ρούχο σύμφωνα με τη δική της προσωπικότητα και το δικό της στυλ. Κάθε γυναίκα θέλει να είναι το επίκεντρο και να είναι ιδιαίτερη.
Όμως ο τελικός σκοπός της μόδας σήμερα είναι ένας, αυτός που γράφανε κάποτε τα κορίτσια στο λεύκωμά τους, αυτός που μου έμαθε η μητέρα μου, ότι το ρούχο πρέπει να το φοράς για να νιώθεις όμορφα και άνετα. Να μη νιώθεις ποτέ “κουμπωμένος” και “στημένος”, απλά και μόνο για να φορέσεις κάτι ιδιαίτερο για να διαφέρεις από τους υπόλοιπους. Άλλωστε ποτέ αλήθεια δεν είχε σημασία πόσο ιδιαίτερο ήταν ένα ρούχο αλλά ποιος το φορούσε. Όπως είπε και ο διάσημος σχεδιαστής μόδας Yves Saint Laurent ΄΄Όλα αυτά τα χρόνια έχω μάθει ότι το πιο σημαντικό σε ένα φόρεμα είναι η γυναίκα που το φοράει΄΄.
