Αν πιστεύεις ότι για να πετύχεις πρέπει πρώτα να εξαντληθείς, δεν είσαι ο μόνος. Μια ολόκληρη γενιά επιχειρηματιών μεγάλωσε με …
Μήπως η επιχείρησή σου δεν είναι φτιαγμένη για εσένα;
Υπάρχει μια ερώτηση που οι περισσότεροι επιχειρηματίες κάνουν όταν αισθάνονται κουρασμένοι, πιεσμένοι ή απογοητευμένοι από τη δουλειά τους: «Τι πρέπει να αλλάξω για να τα καταφέρω καλύτερα;». Ίσως, όμως, υπάρχει μια άλλη ερώτηση που αξίζει να προηγηθεί: «Μήπως ο τρόπος με τον οποίο έχω χτίσει την επιχείρησή μου δεν ταιριάζει τελικά σε εμένα;»
Αυτή ήταν μία από τις πιο ενδιαφέρουσες συζητήσεις που είχα με την Breanna Owen, στρατηγική messaging και δημιουργό του podcast Own Your Mark, όταν μιλήσαμε για το Human Design και για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο αυτογνωσίας αλλά και ως ένας διαφορετικός φακός μέσα από τον οποίο μπορούμε να δούμε την επιχειρηματική μας ζωή.
Γιατί η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές δεν χτίζουμε την επιχείρησή μας σύμφωνα με αυτό που πραγματικά είμαστε. Τη χτίζουμε σύμφωνα με αυτό που έχουμε μάθει ότι «δουλεύει».
Βλέπουμε κάποιον να δουλεύει δώδεκα ώρες την ημέρα και θεωρούμε ότι πρέπει να κάνουμε το ίδιο. Βλέπουμε έναν επιχειρηματία να βρίσκεται διαρκώς στα social media και πιστεύουμε ότι πρέπει κι εμείς να είμαστε παντού. Μαθαίνουμε ένα συγκεκριμένο μοντέλο πωλήσεων, ένα συγκεκριμένο τρόπο επικοινωνίας, ένα συγκεκριμένο σύστημα παραγωγικότητας και προσπαθούμε να το εφαρμόσουμε στη δική μας ζωή, ακόμη κι όταν κάτι μέσα μας αντιστέκεται.
Και τότε αρχίζει η εξάντληση.
Όχι απαραίτητα επειδή δεν είμαστε αρκετά καλοί. Αλλά επειδή προσπαθούμε να λειτουργήσουμε με έναν τρόπο που μπορεί να μην είναι δικός μας.
Πόσο καλά γνωρίζεις πραγματικά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργείς;
Η Breanna μου μίλησε για τη δική της διαδρομή και για μια περίοδο κατά την οποία χρειάστηκε να επανεξετάσει ποια ήταν πραγματικά, πέρα από όλα όσα είχε μάθει να είναι. Οι προσδοκίες της οικογένειας, της κοινωνίας, της κουλτούρας, ακόμη και των ανθρώπων που αγαπάμε, μπορούν να δημιουργήσουν μια εικόνα του ποιοι «πρέπει» να είμαστε, μέχρι που κάποια στιγμή δυσκολευόμαστε να ξεχωρίσουμε αυτή την εικόνα από τον πραγματικό μας εαυτό.
Το Human Design τής έδωσε έναν τρόπο να κοιτάξει τον εαυτό της διαφορετικά.
Όπως μου εξήγησε, το χρησιμοποιεί ως ένα είδος ενεργειακού blueprint, έναν χάρτη που μπορεί να προσφέρει πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο λειτουργεί, παίρνει αποφάσεις, επικοινωνεί και χρησιμοποιεί την ενέργειά του. Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις όλες τις λεπτομέρειες του συστήματος για να καταλάβεις την ουσία της προσέγγισης: δεν είμαστε όλοι φτιαγμένοι για να δουλεύουμε με τον ίδιο τρόπο.
Και αυτό, από μόνο του, είναι μια πολύ απελευθερωτική σκέψη.
Δεν είναι όλοι οι επιχειρηματίες φτιαγμένοι για να δουλεύουν ασταμάτητα
Στη συζήτησή μας, η Breanna εξήγησε τους πέντε βασικούς τύπους ενέργειας του Human Design και τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο, σύμφωνα με το σύστημα, λειτουργεί ο καθένας.
Οι Generators και οι Manifesting Generators, για παράδειγμα, θεωρούνται τύποι με σταθερή ζωτική ενέργεια. Όταν κάνουν πράγματα που τους ενεργοποιούν και τους δίνουν χαρά, μπορούν να έχουν μεγάλη αντοχή και να παράγουν για πολλές ώρες. Όταν, όμως, επιμένουν σε δραστηριότητες που δεν τους ταιριάζουν, η ίδια αυτή ενέργεια μπορεί να μετατραπεί σε κόπωση και απογοήτευση.
Οι Projectors λειτουργούν διαφορετικά. Δεν είναι φτιαγμένοι, σύμφωνα με το Human Design, για αδιάκοπη παραγωγή. Η δύναμή τους βρίσκεται περισσότερο στην παρατήρηση, την κατανόηση, την καθοδήγηση και την ικανότητα να βλέπουν αυτό που οι άλλοι μπορεί να μην μπορούν να δουν.
Ίσως το πρόβλημα δεν είναι ότι χρειάζεσαι περισσότερη πειθαρχία
Αυτή είναι ίσως μία από τις πιο επικίνδυνες πεποιθήσεις στον κόσμο της επιχειρηματικότητας: κάθε φορά που δυσκολευόμαστε, θεωρούμε ότι χρειαζόμαστε περισσότερη πειθαρχία.
Περισσότερες ώρες.
Περισσότερη προσπάθεια.
Περισσότερη παραγωγικότητα.
Περισσότερη πίεση.
Κι όμως, μερικές φορές αυτό που χρειαζόμαστε είναι ακριβώς το αντίθετο. Χρειαζόμαστε να σταματήσουμε και να αναρωτηθούμε αν αυτό που κάνουμε είναι πραγματικά δικό μας.
Αν, για παράδειγμα, κάθε εβδομάδα αναβάλλεις κάτι, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι τεμπέλης ή ανοργάνωτος. Μπορεί να σημαίνει ότι αυτό που προσπαθείς να κάνεις δεν σου ταιριάζει.
Αν αισθάνεσαι διαρκώς εξάντληση, ίσως δεν χρειάζεσαι ένα ακόμη productivity hack. Ίσως χρειάζεται να εξετάσεις πού ακριβώς επενδύεις την ενέργειά σου.
Αν δυσκολεύεσαι να εμφανιστείς δημόσια με τον τρόπο που «πρέπει» να εμφανίζεσαι, ίσως δεν χρειάζεται να αντιγράψεις κάποιον άλλο. Ίσως χρειάζεται να βρεις τη δική σου φωνή.
Και αν μια επιχείρηση που αντικειμενικά πηγαίνει καλά σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δεν έχεις πια ζωή, ίσως το ερώτημα δεν είναι πώς θα γίνεις ακόμη πιο αποτελεσματικός. Ίσως είναι πώς θα δημιουργήσεις μια επιχείρηση που να μπορείς πραγματικά να απολαμβάνεις.
Η δυσφορία μπορεί να είναι πληροφορία
Ένα ακόμη σημείο της συζήτησης που κράτησα είναι ο τρόπος με τον οποίο η Breanna αντιμετωπίζει τα δύσκολα συναισθήματα.
Στο Human Design, κάθε τύπος ενέργειας έχει, σύμφωνα με το σύστημα, ένα χαρακτηριστικό συναίσθημα που λειτουργεί σαν ένδειξη ότι κάτι χρειάζεται προσοχή. Για τους Generators είναι η αναστάτωση, για τους Projectors η πίκρα, για τους Manifestors ο θυμός και για τους Reflectors η απογοήτευση.
Ανεξάρτητα από το αν κάποιος επιλέξει να χρησιμοποιήσει το Human Design ως εργαλείο ή όχι, η ιδέα πίσω από αυτό έχει ενδιαφέρον: τα συναισθήματά μας δεν είναι πάντα εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσουμε. Μπορεί να είναι πληροφορίες που αξίζει να ακούσουμε.
Όταν αισθανόμαστε επανειλημμένα απογοήτευση, θυμό, πίκρα ή εξάντληση, ίσως αξίζει να σταματήσουμε για λίγο να προσπαθούμε να τα «διορθώσουμε» και να ρωτήσουμε: Τι προσπαθούν να μου πουν;
Τι στη ζωή ή στην επιχείρησή μου δεν λειτουργεί όπως θα ήθελα;
Πού λέω «ναι» ενώ θέλω να πω «όχι»;
Ποιο κομμάτι της δουλειάς μου με γεμίζει και ποιο με αδειάζει;
Ποιον τρόπο λειτουργίας έχω υιοθετήσει επειδή πραγματικά μου ταιριάζει και ποιον επειδή μου είπαν ότι έτσι πρέπει να γίνεται;
Ίσως αυτή να είναι τελικά η μεγαλύτερη πρόκληση για έναν έμπειρο επιχειρηματία: όχι να μάθει ακόμη μία στρατηγική, αλλά να σταματήσει να κρύβει τον πραγματικό του τρόπο λειτουργίας πίσω από στρατηγικές.
Γιατί όσο περισσότερο μεγαλώνει μια επιχείρηση, τόσο περισσότερο χρειάζεται να αντανακλά τον άνθρωπο που την δημιούργησε.
Δεν σημαίνει ότι δεν χρειαζόμαστε συστήματα, στρατηγική, στόχους ή πειθαρχία. Σημαίνει ότι όλα αυτά χρειάζεται να υπηρετούν εμάς και όχι εμείς να υπηρετούμε αυτά.
Η επιτυχία δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα
Μετά από τόσα χρόνια στην προσωπική ανάπτυξη και στην επιχειρηματικότητα, όλο και περισσότερο πιστεύω ότι η πραγματική ερώτηση δεν είναι μόνο «Πόσο επιτυχημένη είναι η επιχείρησή μου;».
Είναι και: «Πώς αισθάνομαι εγώ μέσα σε αυτή την επιτυχία;»
Γιατί μπορεί να έχεις πετύχει τον στόχο σου και να μην έχεις χρόνο να απολαύσεις τη ζωή σου.
Μπορεί να έχεις περισσότερα έσοδα και λιγότερη ελευθερία.
Μπορεί να έχεις μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα και να αισθάνεσαι ότι πρέπει συνεχώς να υποδύεσαι έναν ρόλο.
Μπορεί να έχεις δημιουργήσει μια επιτυχημένη επιχείρηση που, χωρίς να το καταλάβεις, σε έχει απομακρύνει από τον εαυτό σου.
Και ίσως η επόμενη φάση της επιχειρηματικής σου ζωής να μην χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια. Ίσως χρειάζεται περισσότερη ευθυγράμμιση.
Να καταλάβεις ποιος είσαι, πώς λειτουργείς, τι σου δίνει ενέργεια, τι σε αδειάζει και τι πραγματικά θέλεις να δημιουργήσεις.
Γιατί η πιο βιώσιμη επιχείρηση δεν είναι απαραίτητα αυτή που μπορείς να κάνεις να μεγαλώνει περισσότερο.
Είναι αυτή που μπορεί να μεγαλώνει χωρίς να χρειάζεται εσύ να στριμώχνεσαι για να τη χωρέσεις.
