Το δέρμα μας, το μεγαλύτερο όργανο του σώματος μας, αυτό που μας προστατεύει και χάρη σε αυτό υπάρχουμε. Είναι λογικό …
Μικροπλαστικά: Τι είναι, που εντοπίζονται και ποιος ο τρόπος να τα περιορίσουμε;
Γεγονός αποτελεί πλέον η πλαστική ρύπανση, ένα από τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά προβλήματα ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο και τον πλανήτη. Ωστόσο, η ορατή πλαστική ρύπανση, είναι μικρότερο πρόβλημα συγκρινόμενο με τα αόρατα μικροπλαστικά, τις μικροσκοπικές ίνες πλαστικού.
Το πλαστικό, σε όλες του τις μορφές είναι το πλέον χρησιμοποιήσιμο υλικό, τόσο από τους καταναλωτές όσο και από τη βιομηχανία. Ένα υλικό που το συναντάμε παντού, όμως τα προβλήματα που δημιουργούνται από την ευρεία χρήση του είναι πολλά και σοβαρά.
Τι είναι τα μικροπλαστικά και που μπορούν να εντοπιστούν;
Ως μικροπλαστικά θεωρούνται τα διασπώμενα θραύσματα των μεγαλύτερων πλαστικών που έχουν μέγεθος μικρότερο από 5 mm. Σημαντική είναι η πληροφορία ότι υπάρχουν δύο διαφορετικές κατηγορίες μικροπλαστικών:
Τα πρωτογενή είναι όλα εκείνα που παράγονται στο εμπόριο σε πολύ μικρό μέγεθος για συγκεκριμένο σκοπό, όπως για χρήση σε τεχνικές καθαρισμού ή ως μικροσφαιρίδια στα καλλυντικά προϊόντα.
Παραδείγματος χάριν, η οδοντόκρεμα, οι κρέμες, το αντηλιακό, τα προϊόντα μακιγιάζ, το scrub προσώπου, τα οποία περιέχουν τα προαναφερθέντα μικροσφαιρίδια, τα αφρόλουτρα ακόμα και όσα προορίζονται για παιδιά μπορούν να περιέχουν μικροπλαστικά.
Το πλύσιμο των ρούχων είναι μια από τις μεγαλύτερες πηγές μικροπλαστικών που απελευθερώνονται στο υδάτινο περιβάλλον. Δηλαδή, κάθε φορά που πλένουμε τα ρούχα μας, μικροσκοπικές συνθετικές ίνες, όπως από υλικό πολυεστέρα, αποσπώνται από αυτά και τελικά περνούν στη ροή του νερού. Ιδίως τα μάλλινα και ο αθλητικός ρουχισμός θεωρείται ότι διώχνουν τις υψηλότερες ποσότητες ινών ανά πλύσιμο!
Τα δευτερογενή είναι αποτέλεσμα μεγαλύτερων πλαστικών, όπως μπουκάλια, υλικά συσκευασίας, πολύ μικρά τμήματα από λάστιχα αυτοκινήτων, διάφορα εγκαταλελειμμένα πλαστικά είδη.
Τα μικροπλαστικά και τα νανοπλαστικά γρήγορα οδηγούνται στα υδάτινα φυσικά περιβάλλοντα, στο έδαφος, στον αέρα, ενώ εισέρχονται εύκολα στην τροφική αλυσίδα και καταλήγουν στον άνθρωπο με επιπτώσεις στην υγεία του, εφόσον το πλαστικό από τη στιγμή που θα βρεθεί εκτιθέμενο στο περιβάλλον και την ηλιακή ακτινοβολία διασπάται σε θραύσματα.
Έτσι, μέσω ερευνών έχει βρεθεί πως καταλήγουν στο ανθρώπινο αίμα, στους πλακούντες εγκύων γυναικών, σε πνεύμονες ασθενών με καρκίνο των πνευμόνων.
Αντιλαμβάνεται κανείς ότι το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και κατά συνέπεια, οι ευρισκόμενες λύσεις πρέπει να είναι συντονισμένες και με διεθνές αντίκτυπο.
Διαβάστε επίσης: Κανόνες για το πόσιμο νερό και λιγότερα πλαστικά ενέκρινε το Ευρωκοινοβούλιο
Αποτελεσματική διαχείριση στη χρήση πλαστικού για ένα μέλλον με λιγότερη ρύπανση και ασθένειες.
Η σταδιακή μερική αποπλαστικοποίηση αποτελεί ενδεχόμενη λύση για το επερχόμενο πλήγμα σε υγεία και φυσικό περιβάλλον.
Συχνά, βέβαια, οι προσπάθειες για περιορισμό των πλαστικών δεν έχουν το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Ένα παράδειγμα μη φιλικής προς το περιβάλλον προσπάθειας είναι οι λεγόμενες «βιοδιασπώμενες» σακούλες, που, καθώς είναι κατασκευασμένες για να διασπώνται πιο γρήγορα, καταλήγουν πιο άμεσα σε μικροπλαστικά!
Τι θα μπορούσε λοιπόν να συμβεί;
- Ενίσχυση της ευαισθητοποίησης των καταναλωτών
- Αύξηση της ανακύκλωσης
- Συλλογή των απορριμάτων από παραλία ή όποιο άλλο μέρος της φύσης
- Εφαρμογή οργανικών προϊόντων προσωπικής περιποίησης
- Χρήση οικολογικών καθαριστικών
- Μείωση των αναλώσιμων πλαστικών ειδών
Περιορισμός του πλαστικού και των μικροϊνών στη βιομηχανία
