Μια συγγνώμη για το τέλος, της Λένας Μαντά
Σαράντης Σερμένης λαβωμένος από τον έρωτα, διώκεται από τους γονείς του και εγκαθίσταται στην Αθήνα. Μόνος μέσα στην οικογένεια, αυστηρός και άκαρδος, σκληρός και απόμακρος μεγαλώνει τα παιδιά του χωρίς αγάπη.
Μυρσίνη Σερμένη – Τσακίρη – Ιδομενέα, κόρη του Σαράντη Σερμένη. Αναζητά τη λύτρωση μέσα από τη μαρτυρική της ζωή. Γάμος χωρίς τη θέλησή της, όπου και εγκαταλείπει γι’ αυτόν τον λόγο τους δικούς της, γάμος με τη θέλησή της δίχως τελικά να βρει την ευτυχία. Γνωρίζει την αδελφική αγάπη, τη φιλία και τον έρωτα. Και πάλι την εκμεταλλεύονται, ώσπου το μίσος καταλάγιασε, η εκδίκηση πάρθηκε και η Μυρσίνη φτάνει στο άλλο της μισό.
Το Μια συγνώμη για το τέλος είναι ένα αρκετά καλογραμμένο βιβλίο με την ιστορία να εξελίσσεται γρήγορα και αβίαστα δημιουργώντας πολλές εικόνες μέσα από διάφορες αναδρομές. Οι εκτενείς ιστορικές έρευνες της Μαντά φέρουν ηθογραφικά στοιχεία καθώς περιγράφει μέρη, πρόσωπα, συνθήκες, καταστάσεις, ήθη κι έθιμα από το παρελθόν του Πύργου του 1920 και των χρόνων της δικτατορίας. Πρόκειται για ένα κοινωνικό μυθιστόρημα όπου μεταξύ άλλων η συγγραφέας εισάγει το πολιτικό στοιχείο και τολμά παράλληλα να συζητήσει το λεπτό ζήτημα της ομοφυλοφιλίας στην τότε συντηρητική κοινωνία.
Οπισθόφυλλο βιβλίου
Μυρσίνη Σερμένη – Τσακίρη – Ιδομενέα
Κόρη του Σαράντη Σερμένη, που εκδιώχθηκε από τους γονείς του, επειδή ερωτεύτηκε παράφορα τη γυναίκα του αδελφού του. Άχρωμη, σχεδόν άσχημη, μεγάλωσε σ’ ένα σπίτι όπου έλειπε η αγάπη και υπερτερούσε η αυστηρότητα.
Σύζυγος του Κωστάκη Τσακίρη, γεμάτη απέχθεια για τον άντρα που διά της βίας παντρεύτηκε, και, πολύ σύντομα, χήρα του.
Σύζυγος, κατόπιν, του Θεμιστοκλή Ιδομενέα, γιου του συνταγματάρχη Μιλτιάδη Ιδομενέα, στα χρόνια της Χούντας, της εποχής που είχαν μπει στο στόχαστρο τόσο οι αριστεροί όσο και οι ομοφυλόφιλοι.
Αδελφή του Θεόφιλου Βέργου, νόθου γιου του πατέρα της.
Όλα τα είδε η Μυρσίνη στη ζωή, όλα τα γεύτηκε και όλα τα υπέμεινε. Μόνο ένα δεν της είπαν: μια συγγνώμη για το τέλος.
Λίγα λόγια τη συγγραφέα
Η Λένα Μαντά γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη αλλά ήρθε στην Ελλάδα σε μικρή ηλικία. Σπούδασε νηπιαγωγός χωρίς ποτέ να θελήσει να ασκήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα. Επί τρία χρόνια είχε δικό της θίασο κουκλοθέατρου, με έργα δικής της συγγραφής. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε τοπικές εφημερίδες και για δύο χρόνια διετέλεσε διευθύντρια προγράμματος σε ραδιοφωνικό σταθμό των βορείων προαστίων. Είναι παντρεμένη, έχει δύο παιδιά και μένει μόνιμα στο Καπανδρίτι.
Βραβεύτηκε «Συγγραφέας της Χρονιάς» το 2009 και το 2011 από το περιοδικό Life & Style. To βιβλίo της ΘΕΑΝΩ, Η ΛΥΚΑΙΝΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ έχει μεταφραστεί και στα τουρκικά, ενώ το μυθιστόρημά της ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ κυκλοφορεί στα αλβανικά και σύντομα θα εκδοθεί στην Ιταλία και στην Ισπανία. Το ΕΡΩΤΑΣ ΣΑΝ ΒΡΟΧΗ κυκλοφορεί στα αλβανικά, ενώ το ΒΑΛΣ ΜΕ ΔΩΔΕΚΑ ΘΕΟΥΣ, που έγινε τηλεοπτική σειρά στην Κύπρο και την Ελλάδα, έχει μεταφραστεί στα κινεζικά και σύντομα θα εκδοθεί στα βουλγαρικά. Τέλος, το ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΚΑΦΕΣ ΣΤΗ ΧΟΒΟΛΗ σύντομα θα κυκλοφορήσει στα αλβανικά. Τα βιβλία της έχουν πουλήσει περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ έχουν εκδοθεί άλλα δώδεκα μυθιστορήματά της, καθώς και μια συλλογή διηγημάτων.
