Μία πνευματώδης γιορτή

Συντάκτης: Νίκος Κομπολάκης

Μία πνευματώδης γιορτήΧριστούγεννα. Μία περίοδος, η οποία έχει τραγουδηθεί, σαν η καλύτερη περίοδος του χρόνου. Δεν είναι άδικος αυτός ο χαρακτηρισμός, ούτε υπερβολή.

Τα πάντα είναι στολισμένα. Παντού επικρατούν ζεστά χειμερινά χρώματα. Το κόκκινο από τα στολίδια στα δέντρα, το λευκό που ξεφυτρώνει στις βιτρίνες σαν χιονονιφάδες, το κυπαρισσί των σκόρπιων γκι και ου, το καφέ από τα βαριά χειμωνιάτικα χαλιά.

Οι οικογένειες ενώνονται για να περάσουν μαζί τις συμπυκνωμένες γιορτές. Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Φώτα. Όλα μαζί, το ένα μετά το άλλο, γίνονται η αιτία και η αφορμή οι ξενιτεμένοι να βρεθούν πάλι στον τόπο τους. Τα παιδιά που σπουδάζουν σε άλλη πόλη ή χώρα επιστρέφουν. Συγγενείς που έχουν δημιουργήσει οικογένειες σε άλλες ηπείρους γυρίζουν στα πάτρια εδάφη, για να ξαναδούν αδέλφια, ξαδέλφια και θείους. Παρέες παλιών συμμαθητών ενώνονται για να πιουν ένα καραφάκι τσίπουρο ή ψημένη ρακί στα παλιά τους λημέρια.

Τα Χριστούγεννα είναι μία περίοδος, στην οποία όλοι θέλουν να κάνουν δώρα σε αγαπημένα πρόσωπα. Τα παιδιά γεμίζουν με χαρά και ευτυχία με την επίσκεψη του Αγίου με τα δώρα. Ο παππούς, ο μπαμπάς ή ο νονός γίνονται για ένα βράδυ πορφυροντυμένοι, στρουμπουλοί γενειοφόροι, για να κάνουν τα σπλάχνα τους τρισευτυχισμένα.

Μία πνευματώδης γιορτήΤα Χριστούγεννα βοηθούν τον κόσμο να νιώσει διαφορετικά. Ζεσταίνουν την ψυχή, σε κάνουν να νιώθεις αυτή τη θαλπωρή που μόνο η οικογένεια μπορεί να σε κάνει να νιώσεις. Το γιορτινό οικογενειακό τραπέζι, γεμάτο με φαγητά και γλυκά, φέρνει κοντά όλα τα αγαπημένα πρόσωπα.

Το πνεύμα της γιορτής μετατρέπει ακόμα και τους πιο απόμακρους, τους πιο εσωστρεφείς ανθρώπους, σε δεχτικούς και προσηνείς. Όλοι οι άνθρωποι νιώθουν διαφορετικά σε αυτή τη γιορτή.

Δεν είναι τυχαίο που ένας λογοτεχνικός ήρωας έχει γίνει διαχρονικό σύμβολο της περιόδου αυτής. Ο Εμπενίζερ Σκρουτζ είναι μέσα σε όλους μας. Λίγο τα προσωπικά προβλήματα του καθενός, λίγο η αποξένωση που έχει προκαλέσει η ταχύτητα της ζωής, έχουμε χάσει σε μεγάλο βαθμό τη ζεστασιά της καρδιάς μας. Όπως ο γερο-Σκρουτζ, έχουμε γίνει απόμακροι και απότομοι με τους άλλους.

Το πνεύμα των Χριστουγέννων, με το μαγικό του ραβδάκι, ανάβει τη φωτίτσα που αρχίζει να καίει μέσα μας, ζεσταίνοντάς μας και προκαλώντας μας μια θαλπωρή. Πολλοί άνθρωποι έχουν ανάγκη από τη φροντίδα μας. Άνθρωποι, οι οποίοι είναι λιγότερο τυχεροί από εμάς. Άνθρωποι που δεν έχουν την οικονομική άνεση για να περάσουν αξιοπρεπώς στις γιορτές. Άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας, που θέλουν ένα χάδι και λίγη συμπαράσταση.

Στις γιορτές, είναι περισσότερο αναγκαίο από τις άλλες ημέρες, να δείχνουμε σε αυτούς που αγαπάμε, ότι νοιαζόμαστε και ότι είμαστε εκεί. Αλλάζοντας χρόνο με τους ηλικιωμένους γονείς, παππούδες και γιαγιάδες μας, κόβοντας μαζί τους τη βασιλόπιτα ή περνώντας μαζί το μεσημέρι των Χριστουγέννων, προσφέρουμε στους ανθρώπους μας άπλετη χαρά και γεμίζουμε τις συναισθηματικές μας μπαταρίες.

Τα Χριστούγεννα, για όλους τους παραπάνω λόγους, και για πολλούς περισσότερους, είναι η καλύτερη περίοδος του χρόνου. Έχουν αυτό το πνεύμα που τα κάνει ιδιαίτερα, λαμπερά, αγαπησιάρικα και μαγικά. Είναι μία πνευματώδης γιορτή.

Συντάκτης: Νίκος Κομπολάκης,

Influence:

Από πολύ μικρή ηλικία, καταπιανόμουν με τη συγγραφή και τη μανιώδη ανάγνωση. Το διάβασμα είναι ένας μόνιμος σύντροφος από τα παιδικά μου χρόνια…