Με όπλο την ευγένεια εξασκούμε τα παιδιά μας να αποδέχονται το «όχι» ευκολότερα

Συντάκτης: Ελένη Γκιάτα

Ένας κοινός προβληματισμός ανάμεσα στους γονείς είναι πώς να λένε «όχι» στα μικρά τους, χωρίς αυτό να παραπέμπει σε τιμωρία και κατά τρόπο που θα τα μάθει να (από)δέχονται τις ματαιώσεις.

Όλοι οι γονείς, όταν μεγαλώνουν τα παιδιά τους, έχουν ως μέλημα την σωστή ανατροφή τους. Το ήθος, οι αρχές, ευγένεια και ο σεβασμός που πρέπει να έχουν τα παιδιά προς τους μεγαλύτερους τους, αλλά και γενικότερα ως στάση ζωής, είναι από τα βασικότερα χαρακτηριστικά που θέλουν οι γονείς να μεταλαμπαδεύσουν στα παιδιά τους από μικρή ηλικία.

Το να μάθει ένα παιδί να μιλάει ευγενικά στους συνανθρώπους του είναι καλό όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για τους γύρω του που θα είναι αποδέκτες της καλής του συμπεριφοράς.

Είναι καλό οι γονείς να συμβουλεύουν τα παιδιά τους ώστε να αποδέχονται και την άρνηση

Αρκετές φορές οι γονείς λόγω της αδυναμίας που έχουν στα παιδιά τους, δυσκολεύονται να πουν το περιβόητο «όχι», είτε για να μην τους “κακοχαρακτηρίσουν”, είτε για να μην φανούν «σκληρόκαρδοι». Έτσι δυσκολεύονται να αρνηθούν ένα αίτημα του παιδιού τους. Όμως, η ζωή εκτός από όμορφη έχει και πολλές δυσκολίες. Δεν είναι πάντα όλα ρόδινα.

Μπορεί να φαίνεται δύσκολο, όμως δεν μπορούμε πάντα να λέμε “ναι”, ιδίως όταν το αίτημα δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί για λόγους που αφορούν την οικογένεια ή είναι παράλογο. Πρέπει τα παιδιά να προσαρμοστούν στο ότι δεν είναι δυνατόν να γίνονται όλα όπως ακριβώς τα θέλουν και αυτός είναι ο τρόπος να πλάσουν έναν πιο ευπροσάρμοστο χαρακτήρα.

Θέτοντας όρια, καταλαβαίνουμε τι πραγματικά θέλουμε και τι όχι

Είναι απαραίτητο, λοιπόν, οι γονείς να μπορούν να βάζουν όρια στο τι μπορούν και τι δεν μπορούν να κάνουν τα παιδιά τους.

Για παράδειγμα, αν ένα παιδί ζητάει συνεχώς ως δώρα παιχνίδια και οι γονείς δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα, είναι καλό να το “επικοινωνήσουν” αυτό στα παιδιά τους, ώστε να γνωρίζουν την πραγματική κατάσταση και να μάθουν στη λιτότητα και όχι στην υπερβολική σπατάλη.

Οι γονείς να μην διστάζουν να λένε ευγενικά “όχι” στα παιδιά τους

Οι γονείς να λένε λοιπόν «όχι» όταν πρέπει, χωρίς δισταγμούς. Τι πιο ειλικρινές από το να εκφράζουμε με σαφήνεια στα παιδιά αυτό που δεν θέλουμε. Η άρνηση είναι απαραίτητη, προκειμένου τα παιδιά να “χτίσουν” σωστό χαρακτήρα, αρκεί να συνοδεύεται από σχετική επεξήγηση και από ευγένεια. Έτσι μόνο τα παιδιά θα μπορέσουν να αντιληφθούν τι είναι καλό να κάνουν και τι όχι.   Αν ακούνε πάντα “ναι” αφενός θα είναι σαν να ζουν σε έναν φανταστικό, δικό τους κόσμο και δεν θα μπορούν να καταλάβουν ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος.

Μία ψυχολόγος υγείας συμβουλεύει τους γονείς

Σύμφωνα με την Ναταλία Κουτρούλη, MSc, ψυχολόγο υγείας με εκπαίδευση στη γνωσιακή ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική, διδάσκουσα στην Ακαδημία Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής, οι γονείς μπορούν να ακολουθήσουν τα παρακάτω προκειμένου με ευγένεια να είναι σε θέση να αρνηθούν κάτι στο παιδί τους, μαθαίνοντας του τι είναι καλό και τι πρέπει να αποφεύγει να κάνει.

Οι γονείς όταν δεν νιώθουν σιγουριά  για την απόφαση τους μπορούν να ζητούν πίστωση χρόνου από τα παιδιά τους

Πολλές φορές τα παιδιά, “παρασυρόμενα” από το ατίθασο της μικρής τους ηλικίας, τα “θέλω” τους ή επηρεαζόμενα από άλλους συνομήλικούς τους, ζητούν κάτι επίμονα από τους γονείς τους. Οι γονείς διχάζονται ανάμεσα στο τι πρέπει και το τι θέλουν να κάνουν.

Σε αυτή την περίπτωση, οι γονείς προκειμένου να μην πάρουν μια λανθασμένη απόφαση, μπορούν να ζητήσουν ευγενικά λίγο χρόνο για να το σκεφτούν και να μην απαντήσουν εκείνη τη στιγμή. Έτσι, θα αποφευχθεί η λήψη μιας επιπόλαιας απόφασης και θα βοηθηθούν τόσο οι γονείς όσο και τα παιδιά να αντιληφθούν την πραγματική έννοια της ευγένειας, χωρίς να δημιουργείται άγχος ή μια ενδεχόμενη προστριβή με το παιδί τους.

“Εξασκείστε” το παιδί σας στην αποδοχή άρνησης

Είχατε προγραμματίσει μια οικογενειακή εκδρομή και λόγω χρόνου ή συγκυριών που δεν ήταν στο πρόγραμμα δεν μπορεί να γίνει; Είναι προτιμότερο να την ακυρώσετε και να την οριοθετήσετε εκ νέου σε μια άλλη ημερομηνία που θα ευνοούν καλύτερα οι συνθήκες να πραγματοποιηθεί.

Πρέπει και τα παιδιά να καταλάβουν ότι για καλό γίνεται αυτή η αναβολή κι ότι δεν είναι και τόσο τραγικό, ώστε να εξασκηθούν και στο  ότι τα πράγματα δεν γίνονται πάντα όπως τα θέλουμε.Είναι σημαντικό να μάθουν και οι γονείς να αποδέχονται το “όχι”, έτσι ώστε να τα εκπαιδεύσουν κατάλληλα ώστε να μην απογοητεύονται, να μην θυμώνουν και να μην δυσανασχετούν.

Μπορούμε να προτείνουμε μια εναλλακτική πρόταση, ανάλογα με το πώς θα έρθουν τα πράγματα

Όταν τα παιδιά μάθουν να δέχονται και το “όχι” θα αποκτήσουν αυτοσεβασμό και αυτοπειθαρχία.

Αν δούμε ότι κάτι δεν πάει όπως ακριβώς το είχαμε στο νου μας, είναι σημαντικό να αποδεχτούμε  το γεγονός και να βρούμε μια εναλλακτική λύση για να το αντιμετωπίσουμε και να περάσουμε ευχάριστα  τον χρόνο μας κάνοντας κάτι διαφορετικό. Δεν ωφελεί- θα μάθουν τα παιδιά- να είμαστε επίμονοι σε κάτι που δεν μπορεί να γίνει.

Το “όχι” να μην συνδυάζεται με την τιμωρία

Το “όχι” όταν συνοδεύεται από την μορφή τιμωρίας ή ενός συναισθηματικού εκβιασμού από τους γονείς, για παράδειγμα “αν δεν φας το φαγητό σου, θα..”, τότε δίνει λανθασμένα μηνύματα, και το παιδί συνδυάζει το “όχι” στο μυαλό του με την τιμωρία. Αυτό είναι λάθος.

Η εκπαιδευτική διάσταση πρέπει να δίδεται από ένα όχι και όχι να γίνεται μέσω εξαναγκασμού.

Οι γονείς να εξηγούν γιατί λένε “όχι”

Πολλές φορές οι γονείς, είτε λόγω έλλειψης χρόνου, είτε για να ξεφύγουν από το να γίνουν δυσάρεστοι καταφεύγουν στη λύση του να μην εξηγήσουν στο παιδί τους τον λόγο που τους αρνούνται κάτι.

Όταν το παιδί ακούσει τον λόγο που οι γονείς του λένε όχι, τότε αφενός δεν θα πληγωθεί από μια απάντηση χωρίς εξήγηση, αφετέρου θα είναι σε θέση να αντιληφθεί το λάθος του, ώστε να μην το επαναλάβει.

Οι γονείς είναι σημαντικό να επιβραβεύουν και να επαινούν τα παιδιά τους

Τα παιδιά όταν πάρουν έναν καλό βαθμό, είναι σημαντικό να αισθανθούν και την αποδοχή των γονιών τους, αλλά και την επιβράβευση του κόπου τους.

Οι γονείς μπορούν να συγχαρούν το παιδί τους, εκφράζοντας τους το πόση σημαντική είναι η προσπάθεια που κατέβαλλαν, η οποία είχε και αποτέλεσμα.

Με ευγένεια και χωρίς υπερβολές, είναι πιο σωστό να “μεταφέρουν” στο παιδί την χαρά, την αγάπη και τον ενθουσιασμό τους, αρκεί να μην το επαινέσουν υπερβολικά, γιατί το παιδί μπορεί ” να το πάρει επάνω του”.

Πηγή 1, Πηγή 2

Συντάκτης: Ελένη Γκιάτα,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.