Μάθημα ζωής: Η επιστολή του Nick Cave για το θάνατο του γιου του!

Συντάκτης: Εβελίνα Πετρίτη

Influence:

Ο Nick Cave σε μια κατάθεση ψυχής όσον αφορά στην απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου!

Ο Nick Cave είναι ένας γνήσιος καλλιτέχνης με πολλές διεξόδους έκφρασης. Μουσικός, τραγουδοποιός, τραγουδιστής, συνθέτης, ποιητής, συγγραφέας, περιστασιακά ακόμα και ηθοποιός!

Στη συνείδηση των περισσότερων είναι γνωστός ως ο front man του post punk rock συγκροτήματος Nick Cave and the Bad Seeds, ενός συγκροτήματος που μας έχει χαρίσει  ποιήματα ντυμένα με απόκοσμες μελωδίες.

Ο Cave βίωσε μια δύσκολη, σχεδόν “κινηματογραφική” ζωή. Παρόλο που είχε όλες τις προϋποθέσεις να ζήσει μέσα στην ησυχία που του δίδαξαν ο δάσκαλος πατέρας του και η βιβλιοθηκάριος μητέρα του, η επαφή του με την εκκωφαντική ροκ σκηνή των 80’s ήταν αναπόφευκτη.

Ανήσυχος έφηβος είχε αποβληθεί από το γυμνάσιο, ενώ σε ηλικία 19 ετών και καθώς βγαίνει από το κελί της φυλακής μαθαίνει από τη μητέρα του πως ο πατέρας του σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Λίγη ώρα πριν, εκείνη είχε πληρώσει το πρόστιμο για να αφεθεί ο γιος της ελεύθερος μετά από κατηγορία για κλοπή. Όπως εξομολογείται ο ίδιος: «Ο πατέρας μου πέθανε σε μια στιγμή της ζωής μου που ήμουν πιο μπερδεμένος από ποτέ! Η απώλειά του δημιούργησε στη ζωή μου ένα κενό, ένα χώρο που οι λέξεις άρχισαν να επιπλέουν, να συγκεντρώνονται, να βρίσκουν το σκοπό τους.»

Είναι εκείνη η ηλικία- λίγο μετά το λύκειο- που θα τον βρει να ξεκινά τη συστηματική χρήση ηρωίνης. Ο ίδιος έχει μιλήσει ανοιχτά για εκείνη την περίοδο: «Δεν έχω πρόβλημα να μιλήσω για τα ναρκωτικά, ποτέ δεν είχα. Ήμουν εθισμένος για είκοσι χρόνια. Ήταν αδύνατο να λειτουργήσω σε οποιοδήποτε επίπεδο κι έτσι έπρεπε να σταματήσω».

Αρνείται το χαρακτηρισμό “πρότυπο” ή ότι είναι σε θέση να εμπνεύσει τους άλλους, καθώς πιστεύει ότι «Μπορεί σε κάποιους να αρέσει η μουσική μου, αλλά δε νομίζω να θέλουν να γίνουν σαν κι εμένα».

Η ανοιχτή ωστόσο επιστολή  προς μια θαυμάστριά του που τον ρώτησε σχετικά με το θάνατο του 15χρονου γιου του Arthur, διαχύθηκε στο διαδίκτυο και υπήρξε παρηγοριά για πολλούς ανθρώπους εκεί έξω που βιώνουν ή βίωσαν την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου.

Μάθημα ζωής: Η επιστολή του Nick Cave για το θάνατο του γιου του!

Η θαυμάστριά του στο γράμμα της τον ρωτούσε: «Βίωσα τα τελευταία χρόνια το θάνατο της αδερφής μου, του πατέρα μου και της πρώτης μου αγάπης και νιώθω πως κατά κάποιο τρόπο επικοινωνώ μαζί τους, κυρίως μέσω των ονείρων. Με βοηθούν. Νιώθετε, η Susie κι εσύ, ότι ο γιος σας Arthur είναι μαζί σας και πως επικοινωνείτε μαζί του;»

______________________

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Πένθος: Μαθαίνω Και Κατανοώ Τί Μου Συμβαίνει

______________________

Η απάντηση του Cave ήταν συγκλονιστική! Με αφοπλιστική ειλικρίνεια και το λυρισμό που διακρίνει το λόγο του έγραψε τα εξής:

«Αυτή είναι μια πολύ όμορφη ερώτηση και είμαι ευγνώμων που μου την έθεσες. Σε εμένα φαίνεται πως αν αγαπάμε, θρηνούμε. Αυτή είναι η συμφωνία. Αυτή είναι η συνθήκη. Η θλίψη και η αγάπη είναι πάντα συνυφασμένες. Η θλίψη είναι η τρομερή υπενθύμιση του βάθους της αγάπης μας και, όπως και η αγάπη, η θλίψη είναι μη διαπραγματεύσιμη. Υπάρχει μια απεραντοσύνη στη θλίψη που κατακλύζει τους μικροσκοπικούς εαυτούς μας.

Είμαστε μικροσκοπικά, τρεμάμενα σύνολα ατόμων μέσα στην τρομερή παρουσία της. Καταλαμβάνει τον πυρήνα της ύπαρξής μας και εκτείνεται μέσα από τα δάχτυλά μας στα όρια του σύμπαντος. Μέσα σε αυτόν το στρόβιλο συνυπάρχουν κάθε είδους τρέλες. Φαντάσματα, πνεύματα, όνειρα και οτιδήποτε άλλο ζωντανεύουμε μέσα στην αγωνία μας. Αυτά είναι πολύτιμα δώρα που είναι τόσο έγκυρα και υπαρκτά, όσο θέλουμε να είναι. Είναι οι πνευματικοί οδηγοί που μας βγάζουν από το σκοτάδι.

Αισθάνομαι την παρουσία του γιου μου παντού γύρω μου, αλλά μπορεί να μην είναι εκεί. Τον ακούω να μου μιλά, να με συμβουλεύει, να με καθοδηγεί, αλλά μπορεί να μην είναι εκεί. Επισκέπτεται συχνά την Susie στον ύπνο της, της μιλά, την ανακουφίζει, αλλά μπορεί να μην είναι εκεί.

Η θλίψη φέρνει φωτεινά φαντάσματα στο πέρασμά της. Πνεύματα και ιδέες που είναι οι ταραγμένες φαντασιώσεις μας μετά την καταστροφή. Όπως και οι ιδέες, αυτά τα πνεύματα μιλάνε για δυνατότητα. Ακολουθήστε τις ιδέες σας, γιατί από την άλλη πλευρά της ιδέας βρίσκεται η αλλαγή, η εξέλιξη και η λύτρωση.

Δημιουργήστε τα δικά σας πνεύματα. Καλέστε τα. Ζητήστε να ζωντανέψουν. Μιλήστε μαζί τους. Είναι τα φανταστικά τους χέρια που μας επιστρέφουν στον κόσμο από τον οποίο απομακρυνθήκαμε, καλύτεροι πια και αδιανόητα αλλαγμένοι.

Με αγάπη,

Nick»

Συντάκτης: Εβελίνα Πετρίτη,

Influence:

Σπούδασα Πολιτική Κοινωνιολογία στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου…